Allen,

Verslag van de Bilt-Nederhorst den Berg-de Bilt zo 23 januari '11

Uit de winterslaap...
De Razende Reporter schrijft zondagochtend 23 januari 2011… In huize Zeist heerst een bepaalde mate van ongerustheid, zenuwachtigheid, ongemakkelijkheid en opwinding… Op de bank liggen diverse wielerkleding uitgestald en diverse keren wordt er door de Razende Reporter naar buiten gelopen om de weerssituatie goed op te nemen… Om half twaalf wordt de fiets doorgenomen waarbij de bandjes, ketting, remmen, snelheidsmeter, trapfrequentie en hardslag nauwkeurige gecontroleerd worden om niets aan het toeval over te laten… Dan is het eindelijk zover en wordt om kwart voor twaalf de eerste meters van het jaar op de racefiets gemaakt richting Zeist!

Het vertrek
In de Bilt aangekomen is de Haviksnest nog niet omgekleed en begint gelijk met indekken van de fysieke gesteldheid… De Haviksnest is niet helemaal lekker waarbij het fietsen kan betekenen dat alles goed komt of dat het een waardeloze middag gaat worden… De Gazelle V3 is onderweg en ergens rondom Vinkeveen koerst moederziel alleen de Moedige Beschermer waarmee in Hilversum wordt afgesproken… Het kleine peloton van drie man vertrekt rond half een in de middag vol goede moed richting Hilversum!

Tegenwind
De route was in de Bilt al uitgestippeld en als vanouds koersten de renners met een straf gemiddelde kop over kop door Groenekan… Het weer was gelukkig droog maar de weg was nat en er stond een behoorlijk harde wind… De Haviksnest vond het daarom nodig om een achterspatbord te koersen… Totaal overbodig volgens de andere renners, de Razende Reporter laat af en toe wel een warme wind om de kont droog te houden… Wanneer er solo gekoerst wordt in de stromende regen is een spatbord op de racefiets al uitermate teleurstellend maar in een peloton kan dit echt niet… Te meer omdat bij in het wiel rijden nog steeds een straal water in het gezicht komt… Over water in het gezicht kan overigens nog worden opgemerkt dat een nat wegdek niet alleen uit regenwater bestaat maar ook uit modder en waar liever niet aan gedacht wordt nat geworden honden en paardenstront… Dat zet het peloton toch af en toe aan het denken wanneer er druppels in de open mond verdwijnen… Enfin, het tempo lag overigens op dit gedeelte van de ronde redelijk goed voor het begin van het seizoen temeer er tegen de wind in werd gekoerst… Dit had te maken met een goed uitgestippelde route waarbij halverwege heerlijk met de wind mee kan worden gekoerst… Het vermaak dat de Moedige Beschermer alleen nog wind mee had gekoerst deed het moraal van het peloton uitermate goed… Het kopwerk werd door niemand geschuwd en al gauw werd Hilversum aangedaan… Na kort overleg, leve de mobiele brigade van tegenwoordig, kon er op de N201 vlak voor Hilversum het peloton met een kwart worden uitgebreid… De Moedige Beschermer had al flink wat kilometers in de benen maar had in tegenstelling tot de andere van het peloton nog geen enkel spatje modder op kleding of gezicht… Het peloton vervolgde zijn weg richting ’s-Graveland… Dit was het eerste stuk dat de Moedige Beschermer tegen de wind in fietste en dat viel toch iets tegen… De carrousel werd van stal gehaald maar faalde door verkeerd overnemen en te weinig man in het peloton… Het draaien en keren op de dijk deed de wind telkens vanuit een andere hoek komen waardoor het voltallige peloton vele inspanningen verspilde in de wind terwijl er beter in het wiel kon worden gekoerst… Een andere sluipmoordenaar maakte zich intussen meester van het peloton door de renners te bombarderen met kou, natheid en honger!

De Vecht
De tegenwind begon iedereen te voelen en bij een t-splitsing kon het peloton weer eens ouderwets tegen elkaar tekeer gaan wanneer de te nemen route niet helder is… Bij fietsknooppunt 46 werd het duidelijk dat de Moedige Beschermer niet kan kaartlezen, de Gazelle V3 alles gooit op dubieuze ervaringen, de Razende Reporter snel een kleine cola drinkt tegen de hongerklop en de Haviksnest alleen maar kan zeiken waarbij voornamelijk letterlijk zeiken… Na enig beraad vervolgde de route richting Nederhorst den Berg en wat voelde de wind in de rug als een genot… De kilometers werden weer in een mum van tijd afgerond en de route was bekend want de Gazelle V3 was dit seizoen immers al enkele keren via de Vecht bij Nederhorst den Berg terug richting Utrecht gereden… Dan toch knap dat een doodlopende dijk wordt ingeslagen met weer enkele kilometers tegenwind als gevolg en de overvloedige opmerking van de Gazelle V3 dat de andere kant van de Vecht gekozen had moeten worden… Hoewel de vermoeidheid ging toeslaan werd dit akkefietje lachend de kiem in gesmoord en werd de weg weer vervolgd… De Vecht en de wind mee werden weer gevonden en zo ook het afscheid van de Moedige Beschermer… Het peloton koerste naar Breukelen en de Moedige Beschermer met tegenwind richting Weesp om naar Amsterdam terug te keren… De koek was op, de pijp was aan maarten gegeven, met de hol open en het nekkie eraf… Dat waren de woorden die er veelvuldig in het peloton werden genoemd … Utrecht kwam wel dichterbij maar de hongerklop deed zijn intrede en bij de Haviksnest waren er de krampaanvallen in beide bovenbenen bij elk kruispunt of verkeerslicht waarbij moest worden stilgestaan… De Gazelle V3 was de enige die het tempo continu kon houden en het meeste kopwerk verrichtte… De Razende Reporter verzaakte regelmatig en liet bij kopwerk de snelheid telkens zakken… De Haviksnest deed nog verwoedde pogingen op tijdens kopwerk het tempo omhoog te schroeven maar dit ging telkens gepaard met krampaanvallen… Absoluut petje af voor de Moedige Beschermer en de Gazelle V3 waar de rest nog aan moeten gaan tippen… De kilometers tot Utrecht gingen tergend langzaam naar beneden en nog nooit was het peloton zo blij geweest met het zien van de hoeren van Utrecht bij de Rode Brug!

Finish in de Bilt
De Gazelle V3 was bijna thuis alleen de Haviksnest en de Razende Reporter moesten nog de nodige kilometers maken… Het heilige gemiddelde deed er niet meer toe, het peloton was op zoek naar eten plus een warme douche… De route ging door Overvecht richting de A27 met rillende en knikkende benen… Eindelijk kwam de Bilt in zicht en was de ronde achter de rug voor de Haviksnest… De Razende Reporter mocht nog een kleine zeven kilometer doorploeteren en ter illustratie is in de bijlage de route van Zeist naar de Bilt even voor twaalf uur uitgezet tegen de route van de Bilt naar Zeist een kleine drie uur later… Het verschil is duidelijk te zien en het afzien was echt niet te geloven… Puur op karakter werden fietsers in Zeist nog ingehaald maar veel liever was de Razende Reporter daar ook in het wiel gaan zitten!

Terug in Zeist
Na een douche, onder een deken op de bank en een flinke hap naar binnen te hebben gewerkt kwamen er smsjes binnen van de Moedige Beschermer… De terugtocht naar Amsterdam was eveneens een route van afzien geweest maar afgesproken is om aankomende zondag weer een mooie route te rijden!

Afstand: 73,5 km
Gemiddelde: 26,5 km/u
Tijd: 2 uur 47 minuten

Heren, het was voor zo vroeg in het seizoen een moordende rit maar mooie rit die zeker herhaald moet worden en met meer kilometers in de benen zal het dan genieten zijn!

Vervolg
Aankomende zaterdag: De Razende Reporter fietst zaterdag een klein rondje zeer vroeg in de ochtend
Aankomende zondag: Een vervolg op afgelopen week met ± 80km dus aanmelden!
Volgende week donderdag: Wat wordt de 1ste datum van het 1ste rondje Utrecht-Austerlitz-Utrecht?!

Houdt altijd tezamen,
De Razende Reporter!

Fietsvrienden,

Verslag van de Bilt-Amerongen-Zeist zo 30 januari '11

En waar gaat nou die derde sok...
Zaterdagavond was er een diner in huize Zeist waar vol schaamte werd gekaraoked tot half drie in de nacht… De volgende ochtend werd er ondanks het feestgedruis van de avond ervoor en het verzorgen van ontbijt voor de zes die bleven slapen vroeg opgestaan want er zal gefietst worden vandaag… De Chrono van Ommen was al onderweg naar de Haviksnest en om kwart voor twaalf ging de Razende Reporter bepakt en bezakt richting de Bilt… Geleerd van de vorige keer waren er extra lagen aangebracht voor het bovenlichaam, allereerst een hemd met lange mouwen plus col, een thermoshirt met lange mouwen plus col, twee wielershirts plus armstukken, handschoenen voor over de gehele vingers en tenslotte een muts over de oren… Voor het onderlichaam werd er een fietsbroek met beenstukken, een paar sokken, een paar schoenen, een paar overschoenen en er was zelfs een derde sok aangetrokken om te zorgen dat alle vitale delen van het lichaam warm zouden blijven… Absoluut niks werd aan het toeval overgelaten om het verkleumen van de kou te voorkomen!

Het vertrek
In de Bilt aangekomen waren de Haviksnest en de Chrono van Ommen al in vol ornaat aanwezig… Dat wil zeggen dat de Chrono van Ommen de overschoen van de Haviksnest kreeg aangereikt maar nog steeds zonder handschoenen en zonder muts zat… Het zou allemaal wel meevallen volgens de Chrono van Ommen… In de keuken was het aangenaam vertoeven en was het wachten op de rest van het peloton… Een sms van de Gazelle V3, ben brak en ga nu naar de wc, deed een streep door de rekening van een groot peloton… De Bretonse Heilige was ondanks toezeggingen eveneens niet gearriveerd dus vetrok om half een het peloton van drie man richting Amerongen!

Kou
Gelijk tijdens de eerste meters was de kou zeer voelbaar en bibberde het peloton de Bilt uit … De door de Chrono van Ommen verafschuwde mutsen waren opeens geliefd ter bescherming van de kwetsbare oren… Om over het ontbreken van fatsoenlijke handschoenen nog maar te zwijgen… Een mechanisch mankement werd de Chrono van Ommen ook niet bespaard… Tijdens het monteren was het voorviel verkeerd om teruggeplaatst waardoor de snelheidsmeter niet functioneerde, iets wat ondenkbaar is voor Chrono van Ommen… Een korte stop vanwege een vlieg in het oog bij de Haviksnest was voor de Chrono van Ommen het teken om zijn voorwiel om te draaien en weer tempo te kunnen draaien… De werkende snelheidsmeter zorgde ervoor dat er ondanks de kou het peloton stevig doortrapte richting de Amerongse berg… Het overnemen gebeurde prima zonder een gevreesde van Ommetje en het tempo lag tussen de 32 en 35 in het uur… Al zeer snel kwam de Amerongse berg in zicht en konden de klimmersbenen getest worden!

De Amerongse Berg
De Haviksnest nam het voortouw gevolgd door de Razende Reporter en de Chrono van Ommen… Zodra de eerste meters naar boven richtte moest de Chrono van Ommen lossen uit het wiel… De Haviksnest trapte goed door en de Razende Reporter beet op het tandvlees om te kunnen volgen… Achterom kijkend vond de Razende Reporter het verschil met de Chrono van Ommen nog niet voldoende om een tweede plek veilig te kunnen stellen maar het ging niet meer… De Haviksnest nam enkele meters voorsprong en de Razende Reporter probeerde zijn cadans plus hardslag op orde te krijgen… Toch te laat het eigen tempo opgezocht en stuk zitten halverwege de klim… De Chrono van Ommen was niet erg ver achter gebleven en kwam verrassend snel in het wiel… De Chrono van Ommen nam zelfs over van de Razende Reporter en ging op zoek naar de Haviksnest… De Razende Reporter kon nog even het wiel houden en de voorsprong met de Haviksnest slonk meter voor meter… Dit tempo werd de Razende Reporter toch iets te gek en moest wederom een gaatje laten… Vanuit deze positie vernam de Razende Reporter de puike overwinning van de Haviksnest voor de eerste klim van het seizoen 2011… Terwijl de top in zicht kwam herpakte de Razende Reporter zijn moraal, schakelde naar een zwaardere versnelling en stond op de pedalen… De Chrono van Ommen zag het gevaar aankomen en gebruikte een laatste krachtsinspanning om de Razende Reporter net voor te blijven aan de top!

Coll de Maarsbergen
Bovenaan de berg werd even stilgehouden om te wachten op de in de overwinningsroes koersende Haviksnest die door zand in zijn ogen was gestopt. Een stop die door het peloton aangegrepen werd om het nodige etenswaar en uiteraard het beruchte cola blikje van de Razende Reporter te nuttigen… Ondanks het eten en drinken begon het peloton het koud te krijgen zodat snel de fiets weer werd gepakt richting Doorn… Daar zocht het peloton een aan het einde van het seizoen 2010 genomen klim die erg gemeen is in het begin en daarna flink lang vals plat omhoog doorgaat… Tijdens deze zoektocht kwam het klad in het peloton… Het overnemen ging minder soepel want vanwege de kou en de mindere conditie was het beste eraf… De Haviksnest kwam op kop en haalde eens goed door… Na een puik stukje kopwerk nam de Chrono van Ommen over en joeg het tempo voor een 100 meter omhoog boven de 40 in het uur… Gevloek en getier vanachter het peloton als gevolg… Het was de Haviksnest die ternauwernood kon aanklampen vanwege het eerste van Ommetje van 2011… Het tweede incident in het peloton kende dezelfde hoofdrolspelers… De Chrono van Ommen reed op kop en joeg het tempo naar midden dertig per uur… Een tweede versnelling naar 37 per uur joeg de hartslag van de overige renner hoog in de 180 per minuut… Na een luttele 100 meter vond de Chrono van Ommen het genoeg en gebaarde dat er over moest worden genomen… Een tweede scheldparade van de haviksnest tot gevolg waarna de gemoederen even moesten bedaren… De onvrede was echter even snel verdwenen als gekomen en het peloton maakte zich op voor de tweede klim van de dag… Tenminste twee van de drie renners want het peloton heeft geen idee waar het vandaan komt en wat eraan gedaan moet worden maar bij het zien van elke vluchtheuvel knapt er iets in het hoofd van de Chrono van Ommen… Op het vlakke jaagt de Chrono met gemak het tempo naar achterin de dertig per uur maar wordt lijkbleek en zenuwachtig bij elke glooiing in het landschap… Op de N225 vlak voor Doorn wordt er een haakse bocht naar rechts genomen om deze coll op te gaan… Dit betekend terugschakelen van buitenblad voor naar het binnenblad… Bij de Chrono van Ommen ging dit gruwelijk mis en kwam al vloekend geparkeerd te staan zodat voordat de klim begon al een straatlengte achterstand was opgelopen… De haviksnest nam het initiatief maar de Razende Reporter koos ditmaal niet het wiel maar kwam gelijk langszij gereden… Op het moment dat de helling het steilst is vond de Razende Reporter het nodig om eens goed te gaan versnellen, loste met deze demarrage de Haviksnest en stevende op zijn eerste klimoverwinning af van het seizoen… De tweede plek kwam op geen enkel moment in gevaar voor de Haviksnest doordat de Chrono van Ommen hopeloos stil was komen staan onderaan deze klim. Bovenaan werd snel weer even wat gegeten en gedronken maar snel weer verder want het peloton begon erg koud te worden!

Coll de Austerlitz
Vlak voor Maarn wordt op de N227 is het nog een kippenstukje naar de Bilt maar bij deze temperatuur en periode in het seizoen kan het een onoverbrugbare afstand lijken… De Razende Reporter voelde de kou komen en de benen wat vollopen, de Chrono van Ommen merkte dat de pijp bijna leeg was en ten slotte de Haviksnest die na de Amerongse berg en de twee van Ommetjes zich moest overgeven aan de kou, kramp in de bovenbenen en het gebrek aan conditie… Het wiel kon niet meer worden gehouden en het prachtige gemiddelde van hoog in de 29 per uur kon niet worden vastgehouden… De coll de Austerlitz is in de vele rondes van dit roemruchte peloton de afsluitende klim geweest en daar moest elke renner er staan… Vandaag had de Haviksnest echter geen enkele intentie om een rol van betekenis te spelen in deze klim… De Chrono van Ommen en de Razende Reporter gingen strijden om de laatste klim van de dag… De Chrono van Ommen zat strak in het wiel van de Razende Reporter… Het tempo lag nog goed hoog in de 20 per uur maar elke 100 meter zakte dit naar beneden… Het moment kwam om te schakelen en daar wordt het kaf van het koren gescheiden… Kan de Chrono van Ommen het tempo wel vasthouden en passeren dan is het een zo goed als zekere overwinning… De Chrono van Ommen kwam niet langzij en bleef in het wiel waardoor het moraal van de Razende Reporter weer klom… Het laatste stuk wordt ingeleid met een stukje vals plat om vervolgens nog gemeen steil te zijn… De Razende Reporter schakelde op en ging op de pedalen staan voor een alles of niets poging… Na enkele meters had de Razende Reporter de benodigde voorsprong te pakken voor een tweede overwinning van de dag… Bovenaan de coll kon minuten lang de heroïsche strijd besproken worden daar de Haviksnest nog in geen velden of wegen was te zien… De Chrono van Ommen zat er goed doorheen en op het moment van de beslissende demarrage wilde de Chrono van Ommen wel meespringen maar de neiging tot braken zorgde ervoor dat dit plan in de kiem werd gesmoord… Eindelijk kwam de Haviksnest afgedroogd aan en gebaarde door te fietsen… Allereerst omdat het laatste stuk van de klim met een erbarmelijke 11 kilometer per uur werd beklommen en ten tweede betekende elke stop kramp in de benen!

Terug in Zeist
Tijdens de route die vals plat omlaag gaat kon de Haviksnest nog net het wiel houden maar zodra het vlak werd of zelfs maar tien meter vals plat omhoog ging moest er worden ingehouden… Op de Krakelingweg bij Schaerweijde werd de pijp echt aan Maarten gegeven en kon de Haviksnest het tempo nog maar net boven de twintig per uur aanhouden… Bij het verkeerslicht kon de Haviksnest even bijkomen van deze tocht waarbij het pijnlijk duidelijk werd dat er nog veel gekoerst moet worden om weer een op een goede conditie te komen… De Razende Reporter was bijna thuis en voor de Haviksnest en de Chrono van Ommen volgden nog zes zware kilometers… De eindconclusie is dat er nog veel moet worden gekoerst maar dat de eerste rondes al in de benen zitten voor een sportief 2011!

Afstand: 66,5 km
Gemiddelde: 28,8 km/u
Tijd: 2 uur 18 minuten

Heren, ik vond het weer een geweldige ronde en hoop minimaal op een verdubbeling van het peloton volgend weekend!

Vervolg
Aankomende zaterdag: De Razende Reporter gaat in de vroege ochtend een ronde doen!
Aankomende zondag: Allen aanmelden voor vertrek 12.00 uur bij de Bilt!
Volgende week donderdag: Donderdag 31 maart is 1ste donderdag met zomertijd (zie bijlage) dus schrijf deze in de agenda voor 1ste ronde de Bilt-Austerlitz-de Bilt!

Houdt altijd tezamen,
De Razende Reporter!

Fietsvrienden,

Verslag van de Bilt-Amerongen-Zeist zo 06 februari '11

Het peloton meet wat af...
De zaterdag stond er een stormachtige wind in het land waar met een rondje Zeist optimaal gebruik kon worden gemaakt van wind in de rug op open terrein en tegenwind in het bos zodat de Razende Reporter met een gemiddelde van 30 in het uur kon koersen… Dit beloofde veel goeds voor de volgende dag in het peloton… Na thuiskomst werd dan ook snel het peloton gemobiliseerd per email en sms!

Het vertrek
De Chrono van Ommen melde zich af dit weekend net als de Moedige Beschermer die na zaalvoetballen vocht in de knie had gekregen… Dit mocht de pret echter niet drukken want bij de Haviksnest thuis meldden was er sprake van opwinding… Ten eerste omdat de Bretonse Heilige voor het eerst dit seizoen zich in het peloton melde… Ten tweede dat de Gazelle V3 een dame in keurig wieler ornaat had meegenomen die het peloton kleur zou geven op deze grijze, bewolkte en winderige zondagmiddag… Namens het peloton van harte welkom aan Kranige Karin… Ten slotte was het de Haviksnest die het grootste woord had en met blaadjes met allerlei fietsafmetingen aan het wapperen was… Het waren de ideale afmetingen voor de Haviksnest op de racefiets… Tezamen met Mister Blue was de Haviksnest het hele eind naar Petten gereden om erachter te komen dat er lange tijd op totaal verkeerde racefietsen gekoerst werd… Om toch het beste ervan temaken moest het stuur een halve meter naar voren, het zadel een halve meter naar achteren en een halve meter omlaag maar dan was het ook wel de meest perfecte zit… Niet verwonderlijk dat na de 1ste meters op de fiets de Haviksnest zich totaal onwennig voelde maar dit kwam allemaal goed want de nieuwe stuurpen was ten slotte 10 euro duurder dan de nieuwe stuurpen van Mister Bleu… Nee, het kon niet aan het materiaal en de fietshouding van de Haviksnest liggen vandaag… Daar niet aan!

Een peloton
De route was snel bepaald en even simpel, net als de week ervoor richting de Amerongse Berg… De Utrechters waren naar de Bilt gekomen met snelheden van 50 in het uur vanwege de harde wind in de rug daar de Razende Reporter met het snot voor de ogen, buiten adem en al flink bezweet over een kleine zes kilometer net de 26 per uur kon volhouden vanuit Zeist… De terugweg over de dijk bij Wijk bij Duurstede werd daarom snel in de wind geslagen en afspraak was om weer de coll de Maarsbergen te pakken… De wind zou nog een belangrijke rol spelen deze koers maar vooralsnog was het peloton opgewekt van start gegaan!

De Amerongse Berg
Het peloton kabbelde rustig richting de ‘verkeerde’ kant van de coll de Austerlitz… Vanwege de relatieve wind in de rug kon het tempo hoog worden gehouden en draaide een ieder mee… De Kranige Karin kreeg van de Gazelle V3 het advies om na overname direct af te zakken wat niet aan dovemansoren was besteed… Keurig zakte de Kranige Karin direct naar achteren zodra de koppositie werd ingenomen… Het advies had de Gazelle V3 beter voor zichzelf kunnen bewaren gezien de resultaten in de klimmetjes later op de dag… De ‘verkeerde’ kant van de coll de Austerlitz wordt kenmerkt door een glooiend landschap dat vals plat omhoog gaat… Het peloton werd met name aangevoerd door de kuitenbijters die zich altijd van voren melden wanneer het bergop gaat… Het laatste stuk werd nog even doorgetrokken door de Razende Reporter waardoor een enkeling even moest lossen… Voorbij het verkeerslicht werd het materiaal gecontroleerd, de balans van de conditie opgemaakt en de te hanteren snelheid besproken… Voor de snelheid werd afgesproken een continu ritme met een tandje minder want er werd al enigszins geklaagd over kleine van ommetjes, wat dodelijk kan zijn voor de eenheid binnen een peloton en dat mag niet zo vroeg in koers al plaatsvinden… Wel werd genoemd dat dit tot de Amerongse Berg geld want bergop is het natuurlijk ieder voor zich is… Rondom Woudenberg werd er een puike waaier ingezet en draaide het peloton op volle toeren… Bij Maasbergen zagen de Haviksnest en de Razende Reporter van rechts drie andere renners komen waar in het wiel kon worden gezeten richting de Amerongse Berg… Op dat moment vond de Gazelle V3 het nodig om zijn veters te strikken… Onbegrip en ongeloof bij de Haviksnest die dit gemis in koersinzicht bij de Gazelle V3 niet onder stoelen of banken stopte… Het gevolg was dat de Haviksnest en de Razende Reporter gezamenlijk een inhaalactie op touw zette om te zorgen dat het peloton het wiel pakte van de onbekende renners… Na een flinke inspanning was het wiel gevonden en kon er even gerecupereerd worden… Helaas bleek al snel dat het peloton harder wilde dan de onbekende renners waardoor al snel twee van de onbekende renners achterop raakten… De derde, een grijze duif, bleef goed meetrappen en schuwde het kopwerk niet… De laatste rechte weg richting de Amerongse Berg kwam de wind nog van schuin tegen en was het voor het peloton flink doortrappen op het smalle fietspad waar de grijze duif zich brutaal naar voren wurmpde tot schrik van het peloton… Die grijze duif had duidelijk zin in het beklimmen van de Amerongse Berg en nam onderaan ook gelijk de leiding brutaal gevolgd door de Kranige Karin die strak in het wiel bleef zitten… Op aanraden van de Haviksnest liet de Kranige Karin tenslotte een gaatje vallen zodat niet te lang in het rood werd gereden want de koers was pas halverwege… Voor de Razende Reporter was dit natuurlijk wel de eer te na en zette de achtervolging in vanuit het midden van het peloton… De grijze duif werd rap bijgehaald en de Razende Reporter ging erop en erover met de Haviksnest erachteraan… Direct op kop speelde de wind een spel door een windvlaag op te zetten waardoor het tempo onder druk kwam te staan… Het binnenblad moest erop en het tempo kwam onder de twintig in het uur te liggen… Met de top in zicht kwam er een versnelling van achteruit… Het was die duivelse grijze duif die zich herpakken had en met een puike versnelling voorbij kwam… Toch was de Razende Reporter de best of the rest en kon deze prestigieuze klim bij zijn palmares schrijven… De Haviksnest voelde zich eveneens goed gesteund door de nieuwe fietshouding en kon het wiel van de Razende Reporter goed houden tot de top!

Coll de Maarsbergen
Onderaan de Amerongse Berg deed het peloton krachten op en kwamen de verhalen van de klim los… De Bretonse Heilige vond het weer lollig om te klimmen, de Kranige Karin had pretoogjes bij aankomst beneden en de Gazelle V3 weet weer wat klimmen betekent, namelijk afzien… Het was al zeer bewonderenswaardig de manier waarop de Kranige Karin zich bergop manifesteerde vooral met de mechanische problemen met de versnellingen die parten speelden… Meestal zorgt Chrono van Ommen in het peloton voor snerpende derailleurs, ratelende cassettes, piepende kettingen of losse crankstels maar die was er dit keer niet bij… De Haviksnest bood vanuit zijn expertise gelijk hulp maar na een stukje fietsen en aan schroeven te draaien werd het niet veel beter… De schuld lag natuurlijk bij het systeem van CRAM omdat Shimano zoveel beter is en uiteraard ligt dit niet aan de onkunde van de persoon die het afstelt… Direct na hervatten van de koers moest worden ingehouden vanwege jawel versnellingproblemen bij de Kranige Karin… De Haviksnest werd bedankt voor de verbeteringen die waren aangebracht en na terugdraaien van deze fouten kon de koers worden hervat… De kilometers begonnen in de benen te zitten en bij de venijnige stukken vals plat omhoog kon de Gazelle V3 het wiel van de Razende Reporter niet houden… De Haviksnest voelde zich opperbest en de Bretonse Heilige was ook nog ok waardoor het afwisselen op kop goed verdeeld werd… Het zoeken naar de afslag voor de coll de Maarsbergen was begonnen en de kuiten van de Haviksnest en de Razende Reporter stonden strak… Een haakse bocht naar rechts, de Haviksnest en de Razende Reporter zaten gelijk van voren… De Bretonse Heilige, onbekend met deze klim, vraagt nog snel hoe lang de klim is en krijgt een kort antwoord terug, mwoooaah niet zo erg lang… De Razende Reporter versnelt, de Haviksnest klampt aan en gaat er overheen… De Razende Reporter sluit aan in het wiel, blijft zitten en laat de Haviksnest het werk doen… De rest is gezien na dit geweld en plots gaan de handen de lucht in van de Haviksnest en inderdaad hier houdt het steilste gedeelte van de klim op… Het gaat nog wel gemeen vals plat omhoog maar een echte klim is het niet meer… Voorstel is wel om een keer in de nacht een witte streep te trekken om duidelijk te maken waar de finish ligt… De benen van de Razende Reporter voelde nog opperbest waardoor op het vals platte er nog een versnelling tegenaan werd gegooid die de Haviksnest niet kon pareren… De Haviksnest pareerde achteraf alleen met woorden… Dat de Haviksnest zo snel demarreerde dat het voorwiel los van de grond kwam en bij neerkomen bijna onderuit ging of zoiets… Wellicht was de nieuwe afstelling van de fietshouding toch niet zo perfect… De Bretonse Heilige komt ook weer goed in het ritme en volgde snel op de top… Wederom was het de Kranige Karin die de Gazelle V3 achter zich kon laten!

Laan van 1914
Vanwege de wind werd er snel doorgereden om niet koud te worden… De weg door het Maarsbergse bos kan met grote snelheden worden genomen waarbij de Razende Reporter een topsnelheid realiseerde van 57,3 per uur… Terug op de provinciale weg werd gesproken om de koers te verlengen… De Haviksnest en de Razende Reporter hadden het idee om door te koersen richting Laan van 1914, vervolgens de korte coll de Viaduct te pakken en tenslotte de coll de Austerlitz… Dat betekent drie keer klimmen in 15 km wat de kuiten extra op spanning brengen… Het voorstel werd zonder een duidelijke nee aangenomen… De Laan van 1914 werd aangevoerd door de Razende Reporter die door het draaien en keren een korte voorsprong had op het peloton… De Bretonse Heilige en de Haviksnest sloten aan waarbij de Haviksnest direct op kop tempo ging maken… De Laan van 1914 kenmerkt zich als een kaarsrechte weg van exact 1 km met vier vluchtheuvels en de laatste 75 meter in een bocht en steilste stuk van de klim… De Razende Reporter doet deze klim regelmatig tijdens de solo rondes en kent dit stuk op zijn broekzak… Het plan was om in het wiel te blijven van de Haviksnest en te versnellen op de laatste vluchtheuvel… Met deze strategie op zak ging het volgens het boekje… Het hoofd wilde overnemen en hield de vluchtheuvel goed in de gaten… Op de vluchtheuvel wilde het hoofd nog steeds maar kwam er protest vanuit de benen… Toch staan op de pedalen, versnellen en niet achterom kijken… Pas in de laatste meters van de bocht werd er achterom gekeken en was de buit binnen… Nog twee klimmen te gaan!

Terug in Zeist
De volgorde van aankomst bovenop de Laan van 1914 was hetzelfde als de vorige beklimmingen… De koppies waren minder fris dan 2 uur geleden op het moment dat de Utrechtseweg werd opgereden… Het stuk was pal tegen wind en met tempo op kop koersen koste de laatste krachten in de benen… De Haviksnest en de Razende Reporter hadden de afslag naar de coll de Viaduct in het hoofd… Op het moment van de afslag sloegen de Haviksnest en de Razende Reporter naar links… Maar er kwam muiterij in het peloton… De Kranige Karin had last van de kilometers in de benen en het beperkte bereik van de versnellingen, de Bretonse Heilige was resoluut tegen en de Gazelle V3 sloot zich hierbij aan… Conclusie was om direct terug te koersen richting Utrecht tegen de wind in… Door het ontnemen van de twee klimmingen was dit voor de Razende Reporter het teken om de laatste 9 kilometer vol op kop door te halen met enkele overnames van alleen de Haviksnest… Met het peloton bijna het gehele stuk in het wiel werd er vlak voor de Bilt halt gehouden waar bleek dat alleen de Haviksnest en de Razende Reporter waren overgebleven… Na aansluiting van de anderen werd er om niet koud te worden snel handen geschud en afspraak gemaakt om volgend weekend weer een mooie ronde te koersen op zondag… De Gazelle V3 moet dan helemaal oppassen want de Kranige Karin heeft dan of werkende versnellingen of een nieuwe fiets!

Afstand: 83,0 km
Gemiddelde: 30,2 km/u
Tijd: 2 uur 45 minuten
Heren en dame, het was een top ronde met een goed vol peloton wat naar meer smaakt!

Vervolg
Aankomende zaterdag: De Razende Reporter gaat in de vroege ochtend een ronde doen!
Aankomende zondag: Allen aanmelden voor vertrek 12.00 uur bij de Bilt!
Donderdag 31 maart staat uiteraard bij iedereen in de agenda!

Houdt altijd tezamen,
De Razende Reporter!

Fietsvrienden,

Verslag van de Bilt-Amerongen-Bilt zo 13 februari '11

Het peloton groeit...
Bekende namen en onbekende namen kwamen druppelsgewijs bijeen in de Bilt. De Haviksnest, de Bretonse Heilige, de Chrono van Ommen, de Moedige Beschermer en de Razende Reporter zijn bekende namen in dit roemruchte peloton. Een hartelijk welkom aan de teruggekeerde van de Friese Doorloper in het peloton. Nieuwe namen zijn Autotron en Mars Halt waarover later een bredere introductie. Met acht man sterk staat er een peloton om er een mooie koers van te maken!

Het vertrek
De Moedige Beschermer was het minst warmst gekleed zonder overschoenen want dat is allemaal voor mietjes. Het andere uiterste is het opdoen van de fietsmuts waarbij er fietsmutsen zijn en fietsmutsen. De Mars Halt had daar een muts op gezet waar een heel nest ooievaars het warm in konden hebben. Voor het vertrek werd de toon dus al gezet want dat hoort er nu eenmaal bij evenals de bijnamen. Waar de bijnaam Autotron vandaan komt is voor de Razende Reporter een raadsel met enkel de opmerking dat op de racefiets geen gaspedaal zit en dat dit voertuig door slechts één mankracht moet worden aangedreven. De bijnaam Mars Halt komt uit de tegenstelling in de naam Marco wat Mars betekent want wanneer mars letterlijk wordt genomen staat dit in schril contrast tot de prestaties op de racefiets ondanks de goede connecties in de wielerwereld waarover straks meer. Na deze introductie kon het peloton vertrekken op deze gemeen koude en toch nog winderige zondag!

Coll de viaduct
Een groot peloton betekent veel gepraat achterin het peloton maar langzaam maar zeker werden er kolen op het vuur gelegd. Zo af en toe kwam er gepiep uit het peloton. Hoewel er direct naar de bolide van de Chrono van Ommen werd gerefereerd kwam daar het gepiep niet vandaan. De tempo versnellingen kwamen met name op conto van de Chrono van Ommen die het plan had opgesteld om het peloton compleet af te matten voordat er geklommen ging worden zodat een afgang bespaard kon worden. Het klimmen liet niet lang op zich wachten daar besloten werd om de coll de viaduct op te nemen op deze mooie koersdag. Vanaf de voet van de coll de viaduct ging het er direct hard aan toe. De alerte klimmers melden zich direct van voren bij de eerste tempo versnelling. De Autotron zorgde voor een klein gaatje bij een rappe 42 in het uur met daarachter de Razende Reporter en de mindere klimgeiten maar de piep was wel opeens verdwenen. Veels te laat ging de Razende Reporter versnellen en met de tong op het asfalt moest het gat worden dichtgereden. De Chrono van Ommen, de Moedige Beschermer en de Haviknest zorgde voor het bulderende geweld voorin het peloton. Met een tempo van 45 in het uur lukte het de Razende Reporter een wiel te pakken en kon er enigszins worden gerecupereerd echter was de piep wel weer terug. Het op kop rijden werd door de anderen niet geschuwd en het tempo bleef hoog in de 30 zitten. Bij de bevrijdende streep van een kilometer te gaan was het totaal onduidelijk wie van de renners over de rapste benen beschikte. De laatste bocht kwam in zicht en dat is het moment op de coll de viaduct dat het kaf van het koren wordt gescheiden. Gaat de kopgroep linkeballen om met een korte demarrage het verschil te kunnen maken. Gaat de kopgroep slingeren van links naar rechts over de weg om de ander in de wind te laten rijden. Geen van deze want het was de Razende Reporter die aantrok en de koppositie overnam van deze ijzersterke kopgroep. In het kielzog kon er maar één renner zijn die voor de volle honderd procent gebrand was om de eerste klim op zijn naam te zetten. Het was de Chrono van Ommen die in de latere steilere klimmen van de koers geen rol van betekenis kan spelen. De coll de viaduct kan enkel op de macht worden gewonnen en daar lag de kans voor Chrono van Ommen om een mooie uitslag te rijden. De Moedige Beschermer had ondanks de knieproblemen dapper de klim hard gemaakt maar het meeste kruit was verschoten en het wiel moest worden losgelaten. Daarachter bevond zich de Haviksnest die niet meer kon aanklampen en achterin de kopgroep bungelde. De strijd werd ouderwets beslist tussen de oldtimers van het peloton namelijk de Chrono van Ommen en de Razende Reporter. In de huidige situatie had de Chrono van Ommen het voordeel om uit het wiel te kunnen komen en de Razende Reporter had het voordeel vanwege het relatieve lange periode recupereren in het achterste wiel van de kopgroep. De timing om uit het wiel te komen is cruciaal om te kunnen winnen. Het tempo en de cadans moeten in compleet evenwicht zijn om niet stil te vallen in de tegenwind. De meet ligt midden op het viaduct over de snelweg en dit maakt deze klim annex sprint erg gemeen. Plots voelt de Razende Reporter de druk van achteruit komen. De Chrono van Ommen komt uit het wiel maar is het wel overtuigend genoeg. De cadans was niet zorgvuldig voorbereid en de tempoversnelling te slap. Tergend langzaam komt de Chrono van Ommen tot maximaal halverwege het voorwiel van de Razende Reporter. Als in slow motion wordt er op de meet afgekoerst. De Razende Reporter houdt het tempo goed vast en de Chrono van Ommen zakt vlak voor de meet terug. Een harde vloek klinkt en triomfantelijk wordt de eerste beklimming van het seizoen op de coll de viaduct bij de palmares van de Razende Reporter geschreven!

Die lange
Onderaan de viaduct wordt er nagepraat en de Moedige Beschermer werkt eindelijk de instellingen van de hartslagmeter bij zodat niet boven de 160 per minuut het gepiep het peloton verstoord. Jawel dit was hetzelfde gepiep die diverse malen vanaf de start irritant hoorbaar was binnen het peloton en nu eindelijk werd verholpen. De verhalen waren verteld, de balans opgemaakt en het peloton ging op koers richting de Amerongse Berg. Het aflossen van kop af gebeurde nog onregelmatig en onzorgvuldig. Niet in de minste plaats aangezien sommige renners verzaakten. De Mars Halt bungelde achterin het peloton en keuvelde met een tot dan toe totaal onbekende renner. Daarnaast beleefde het tempo van het peloton om de vier a vijf kopaflossingen telkens een piek. Plots het tempo naar minimaal 34 in het uur om vervolgens weer af te zakken naar een 31 in het uur. Het was de Chrono van Ommen met mechanische pech want alleen de grootste versnelling leek te werken waardoor met kleine en middelgrote van Ommetjes het tempo van het peloton telkens opgeschroefd werd zodra op kop werd gekoerst. Het was de Autotron die dit fenomeen het meest treffende verwoorde "Die lange heeft zeker maar één versnelling"!

De Amerongse Berg
De Amerongse Berg was deze koers de koninginnenklim. De onbekende vriend van Mars Halt bleek niemand minder dan Leo Peelen. Meervoudig Nederlands kampioen, zilver op de Olympische spelen en brons op een Wereldkampioenschap baanwielrennen. Elke renner met aspiraties meldde zich intussen van voren. Als een sluipmoordenaar gooide de Chrono van Ommen een van Ommetje in de strijd om als eerste met voorsprong aan de klim te beginnen. De voorsprong nam toe en geen renner voelde zich geroepen om het gat te dichten. De Haviksnest werd nerveus, zat zelf opgesloten tussen de renners en beval de anderen, specifiek de Razende Reporter, om het gat dicht te koersen. De Razende Reporter reageerde vrij direct en versnelde richting Chrono van Ommen. Staand op de pedalen ging het tempo omhoog tot de snelheid een stuk hoger lag dan die van de Chrono van Ommen. Het tempo stabiliseerde en het zadel werd weer opgezocht. De Haviksnest ging vervolgens voorbij de Razende Reporter en de Chrono van Ommen die geparkeerd stond. Op kop lag de Haviksnest gevolgd door de Razende Reporter en vlak daarachter de Friese Doorloper. De rest was alweer gezien alleen verwachtte de Razende Reporter nog wel een vernietigende demarrage van Leo Peelen. De Haviksnest ging rap omhoog en de Razende Reporter zag het gat meter bij meter groter worden. De Friese Doorloper schoof door naar plek twee en de Razende Reporter pakte het wiel en probeerde te recupereren. In vergelijking met de vorige beklimmingen van de Amerongse Berg was het tempo weer hoger gelegd. Des te knapper was het huzarenstukje van de Haviksnest. Onbedreigd werd de overwinning bij de palmares van de Haviksnest bijgeschreven. Daarachter was de Razende Reporter genoeg hersteld en zette op het laatste stuk alles op alles om nog tweede te komen. Hoewel de Haviksnest weer wat binnen handbereik kwam zat een overwinning er zeker niet in. De demarrage van Leo Peelen bleef uit zodat de overwinning door de Haviksnest, gevierd met beide handen in de lucht, een goud randje had gekregen!

De Lekdijk
Onderaan de Amerongse Berg werd er snel gegeten en gedronken. De heroïsche verhalen werden verheerlijkt, overdreven en euforisch gedeeld in het peloton. Achteraf bleek dat Leo Peelen met een speciale training was waarbij zijn hartslag niet boven de tachtig mocht komen maar dit mocht de pret niet drukken. Het peloton is op stoom en begint in topconditie te komen voor de Amstel Gold Race. De kou begon het wel langzaam te winnen en besloten werd door te fietsen richting de Lekdijk en afscheid te nemen van Leo Peelen die richting Utrecht ging koersen. Deze plek lag vlak in de buurt van die Heimat van Mars Halt maar dat weerhield Mars Halt er niet van om verkeerd te koersen richting de Lekdijk. Na correctie was de Lekdijk snel gevonden waar de wind het peloton niet gunstig gestemd was. Door de harde wind van linksvoor kon er niet in een waaier worden gereden vanwege het overige verkeer. Het tempo van 30plus in het uur was voor de nieuwkomers in het peloton teveel gevraagd waardoor er vaak "Halt" werd geroepen. Wellicht doet dit terecht denken aan een bijnaam. Tevergeefs bevonden de Moedige Beschermer, de Chrono van Ommen, de Haviksnest, de Bretonse Heilige en de Razende Reporter zich op kop. Om de kilometer kwam het signaal man overboord waardoor het vallen en stilstaan werd. Hierop werd besloten om bij Wijk bij Duurstede de Lekdijk links te laten en te koersen richting Doorn. De wind was gunstig alleen de benen van enkele renners waren nog niet hersteld. Na een bocht klampten met name de nieuwelingen te laat aan waardoor telkens de aansluiting met de kop verloren ging. Een uitkomst werd geboden door de renner met de meeste pech van allemaal, de Chrono van Ommen. Een verdacht getik van de racefiets van de Chrono van Ommen betekende meestal mechanische ongemakken maar gelukkig was het enkel een lekke achterband veroorzaakt door een dun stuk metaal van 4 centimeter lang. In de luwte van een bushokje konden krachten worden opgedaan door de renners die op waren of tegen een hongerklop aan zaten. Na vele minuten, zwarte handen, nee het achterwiel moet andersom, was het de Chrono van Ommen, bovendien geholpen door de Friese Doorloper, eindelijk gelukt om een nieuwe band te monteren en op te pompen. Het peloton kon weer met enige frisse moed verder!

Coll de Austerlitz
Op de weg naar Doorn zit een kleine klim wat vaker door het peloton is beklommen maar dan wel vanaf de andere kant. De Haviksnest bouwde de spanning op naar deze klim maar het peloton was vrijwel onbekend met het verloop van deze klim. Door het stilstaan en versnellen wilde de Razende Reporter het tijdens elk klimmetje zo lastig mogelijk maken voor het peloton en te demarreren waar mogelijk. Zodra de klim in zicht kwam demarreerde de Razende Reporter slim op het juiste moment. Vlak voor de klim bevond zich de opgang naar het fietspad waardoor geprofiteerd kon worden van een venijnige versnelling. Met veertig in het uur werd het eerste stuk van de klim genomen waarmee direct een groot gedeelte van het peloton gelost en gezien was. Vervolgens ging het parkoers weer vlak, vervolgens weer vals plat omhoog, weer even vlak en tenslotte weer even klimmen. De Friese doorloper kon als enige uit het peloton dit geweld bijbenen maar waar nu exact de finish lag was niet duidelijk. Teleurgesteld werd er gewacht op het druppelsgewijs arriveren van de rest van het peloton dat uiteen gereten was. Het peloton was niet meer de oude en de vermoeidheid begon bij velen toe te slaan. Het peloton bleef niet meer bijeen ondanks de lage snelheden en een foxy lady op een racefiets als mikpunt in de verte. Het peloton kon geen lint vormen en viel in groepjes uit elkaar. Vlak voor de coll de Austerlitz werd er halt gehouden in opwachting van de aansluiting van de wijd verspreidde groepen. Na hereniging en het groene licht werd de koppositie in de klim direct opgeëist door de Razende Reporter met uiteraard moedig strijdend in het wiel de Haviksnest. Het tempo bleef ondanks de vele kilometers in de benen goed hoog en de klim begon steiler te worden. Het grote blad voor werd omgewisseld voor het middenblad waardoor het gemiddelde iets terugzakte. Achterom kijkend was het tot verbazing van de Razende Reporter niet de Haviksnest maar de Friese Doorloper die in het wiel zat. Bij het laatste stuk van de klim raapte de Razende Reporter alle resterende krachten bij elkaar en schakelde een paar tandjes bij en ging op de pedalen staan. Nogmaals achterom kijkend om het volgen van de Friese Doorloper te checken was er een geruststellende opmerking "Je mag e'm hebben hoor" van de Friese Doorloper. Met afstand kon de coll de Austerlitz worden bijgeschreven op de palmares van de Razende Reporter!

Terug in de Bilt
Het peloton was nu helemaal uiteen gespleten en de terugweg was voor vele een uitputtingslag waarbij regelmatig halt moest worden gehouden. Zodra een poging werd ondernomen om het tempo richting de dertig te sturen werd er gelost achterin het peloton. In de Bilt aangekomen was het peloton moe maar voldaan. De Bretonse Heilige reed door naar Utrecht en de Razende Reporter maakte rechtsomkeert richting Zeist. Een lange heerlijke dag en in de komende weken kan het weer en de conditie alleen maar beter worden!

Afstand: 87,7 km
Gemiddelde: 28,6 km/u
Tijd: 3 uur 3 minuten

Heren, het was een super ronde met een super gezellige groep dus dit beloofd meer de komende zondagen!

Vervolg
Aankomende zaterdag: De Razende Reporter gaat in de vroege ochtend een ronde doen!
Aankomende zondag: Het peloton split. Limburg. Gelderland. Utrecht. Noord-Holland. veel succes!
Donderdag 31 maart staat uiteraard bij iedereen in de agenda!

Houdt altijd tezamen,
De Razende Reporter!

Fietsvrienden,

Verslag van de Bilt-Amerongen-Bilt zo 20 februari '11

Koud koud koud...
Op zaterdag werd het plan gemaakt om de zondagochtend om 09.00 uur te vertrekken vanuit de Bilt… De reacties vanuit het peloton waren voorspelbaar, afgelastingen of radiostilte… Het zou een gevecht worden tegen de elementen door enkel de Haviksnest en de Razende Reporter!

Het vertrek
Om klokslag 09.00 verzamelde de Haviksnest en de Razende Reporter bij Hotel van der Valk in de Bilt… De Haviksnest was gebrand om te fietsen daar de vorige dag de racefiets niet meekon richting het Zuiden vanwege een defecte fietsendrager… De Razende Reporter had op zaterdag al een rondje gefietst met een kapotte spaak in het achterwiel tot gevolg, gelukkig in het bezit van twee racefietsen zodat het achterwiel simpel verwisseld kon worden… Kortom de voorbereiding op de zondag liet bij beide renners te wensen over maar gedreven door de wielerkoorts stonden het peloton om 09.00 uur met een temperatuur rond het vriespunt klaar voor betrek!

Volle bak tegenwind richting Cothen
De route was niet ouderwets richting, coll de viaduct, coll de Austerlitz of de Amerongse berg… Nee, besloten werd om in plaats van met de klok mee tegen de klok in te fietsen… Dit om verschillende routes op voorraad te hebben indien de windrichting ongunstig staat voor het traditionele rondje… Deze beslissing kwam het uitgedunde peloton duur te staan… Na wel een mooi begin op strakke, rustige wegen richting Bunnik werd in Bunnik een verkeerde afslag genomen waardoor het draaien en keren werd op de kasseien van het centrum van Bunnik… Nog nooit zo blij geweest om uit Bunnik te geraken om het asfalt weer te voelen onder de wielen en niet te kasseien trillend op het zitvlak… Het enthousiasme was echter van korte duur daar vol de wind tegen werd getroffen op de N-weg richting Cothen… Een vaak gehoorde opmerking van niet-wielrenners is dat er helemaal geen wind staat terwijl de renner met het snot voor het ogen net de 27 in het uur kan vasthouden… Deze zondag was typisch zo’n dag met als extra element de ijzige kou… Bij de Haviksnest had overigens vanwege de kou de snelheids, cadans en hartslagmeter de geest gegeven nog geen 3 minuten na het vertrek… Tot dan toe reed het uitgedunde peloton naast elkaar en werd er nog volop gepraat… Langzaam maar zeker werd het praten minder en zakte de Haviksnest in het achterwiel van de Razende Reporter… Met een hartslag van 165 en een cadans hoog in de 90 werd er maximaal 28 in het uur werd er gekoerst… Vlak bij Cothen ging het tempo dramatisch naar beneden om even een slok te nemen van het meegenomen water… Elke slok uit de bidon bracht een rilling over de rug teweeg want oh wat was het water koud geworden… Koud en verkleumd werd richting Doorn gekoerst maar bleef de wind nog steeds ongunstig van rechtsvoor komen!

Die vals platte coll de Doorn
Net als vorige week werd de coll de Doorn vanaf de verkeerde kant beklommen… Het tempo ging bij deze klimgeiten uiteraard omhoog maar het werd geen wedstrijd… Daarvoor is de klim niet steil genoeg en zijn er teveel stukken die ook vals plat omlaag gaan die de klim vertroebelen… Snel door naar coll de Austerlitz vanwege de kou!

Coll de Austerlitz
Moe door de tegenwind en de kou werd door de Haviksnest met enige tegenzin begonnen aan de klim… Voor de beklimming van coll de Austerlitz was de Haviksnest dan ook op zoek naar een plan… Er moest met minimaal 24 in het uur geklommen worden volgens dezelfde Haviknest die koud, verkleumd en tekenen van kramp in de kuiten ontdekte… Onzin, riep de Razende Reporter, de 30 in het uur moet worden bereikt… De Razende Reporter eiste daarom gelijk de koppositie op en begon langzaam het tempo op te voeren… Het tempo lag op de 28 in het uur en de Haviksnest zat strak in het wiel… Halverwege de klim werd het tempo nogmaals opgevoerd naar de 30 in het uur en de Razende Reporter zag het wiel van de Haviksnest niet meer in het achterwiel… Op het laatste stuk van de klim zakte het tempo naar hoog in de 28 per uur en was de finish in zicht… Een oerkreet klonk er op de finish van de Haviksnest die met de laatste krachtsinspanningen toch het wiel van de Razende Reporter had kunnen houden!

Karbonkel
De Haviksnest zat er goed doorheen maar de wijze waarop de coll de Austerlitz gaf wel hoop om hier de komende weken de rest van het peloton op een hoop te fietsen… Het vervolg van de koers was gelukkig vals plat omlaag met de wind in de rug… Even de mogelijkheid om te recupereren en aan het gemiddelde te werken… Alsof het gevecht tegen de elementen nog niet genoeg was klaagde de Haviksnest over wat ongemak aan het zitvlak en laat de Razende Reporter vandaag een column tegenkomen op internet…

Thijs Zonneveld 22 februari 2011
Karbonkel
Eerst even een waarschuwing voor fijngevoelige lezers: haak af voordat het te laat is. Dit is geen stuk voor tere zieltjes. Dit gaat over de karbonkel op de kont van Björn Leukemans.
Een karbonkel klinkt als iets verschrikkelijks, en dat is het ook. Het is de nachtmerrie van iedere wielrenner. Een karbonkel is een grote steenpuist. Een knol van een zweer. Een ding met pus en slijm en bloed erin. En met een witte kop erop.
Karbonkels verschijnen doorgaans op het slechtste moment op de slechtst denkbare plek: het zitvlak. Precies op de plek waar wielrenners de hele dag mee over hun zadel schuren.
Iedere wielrenner of oud-wielrenner kent het gevoel. Ik helaas ook. Het is afzien in een andere dimensie.
Breinaald
Voor de gelukkigen onder u die niet weten hoe een steenpuist tijdens een wielerkoers voelt: vergelijk het met een paar startkabels op je edele delen. Of zes uur lang op een breinaald zitten. Hoe je er aan komt?
Een verkeerd zittend broeknaadje maakt een ieniemieniepieterpeuterig wondje, er komt een beetje zweet of straatvuil bij - en de volgende morgen word je wakker met een probleem zo groot als een knikker (als je mazzel hebt een uppie, als je pech hebt een megamegabonk).
Vacansoleil-renner Björn Leukemans reed afgelopen week in de Ronde van de Algarve met een karbonkel in zijn broek. Eentje ter grootte van een duivenei. Dat hij niet afstapte en zijn fiets ter plekke verkocht is een regelrecht wonder. De wedstrijd ging volledig aan hem voorbij - hij was alleen maar bezig met zijn derde bal.
Puspuist
Bij iedere pedaalslag verrekte hij van de pijn, bij iedere omwenteling dacht hij aan de puspuist op zijn kont. Hij ging verzitten, verzitten en nog een keer verzitten. Misschien knipte hij wel een stuk uit zijn zadel, zoals Oscar Freire tijdens de afgelopen Tour de France deed. Misschien stopte hij wel een biefstuk in zijn broek, zoals Joop Zoetemelk vroeger.
Misschien smeekte Björn die karbonkel wel om een ander gat op te zoeken. Om een lang verhaal kort te maken: het hielp allemaal niet. Op een avond maakte Leukemans er foto’s van en stuurde ze naar zijn dokter (ja, dat is nog eens wat anders dan de vakantiekiekjes).
De dokter was onverbiddelijk: er moest een naald in de steenpuist om het vocht eruit te halen. Zo snel mogelijk. En dus zonder verdoving.
Martelgevangenis
Ik heb ooit een ploeggenoot gehad die dezelfde behandeling moest ondergaan, op de gang van een aftands hotel. De massagetafel was heel even operatietafel. De masseur deed prik prik prik en goot daarna een paar scheuten kampferspiritus erop. Het lijdend voorwerp ging door het dak van de pijn. Letterlijk.
Zijn geschreeuw vergeet ik nooit meer. Ik krijg er nog koude rillingen van over mijn rug: zo moet het in de Irakese martelgevangenis Abu Ghraib ook hebben geklonken. De behandeling hielp nauwelijks. Er liep een halve emmer pus en bloed uit, maar de volgende dag was de karbonkel nog net zo groot. En minstens net zo pijnlijk.
Arme, heldhaftige Björn Leukemans. Zaterdag staat hij aan de start van de Belgische openingsklassieker: de Omloop Het Nieuwsblad. Als u hem met tranen in zijn ogen over de kasseien ziet rijden, dan weet u hoe het komt.

Bovenstaande is een les dat voorkomen beter is dan genezen dus zorg in kou en hitte voor een goede koersbroek en trek geen lagen over elkaar als het op broeken aankomt… Zelfs al is het 30 onder nul moeten andere oplossingen gezocht worden… Dit seizoen was er niet voor niets een verslag met de titel en waar gaat nou die derde sok... Overigens komen eventuele speculaties over het wel of niet aanwezigheid zijn van een karbonkel bij de Haviksnest op conto van de fantasie van het peloton… Het koersen zonder betaald te worden in de kou, regen, hitte, tegenwind of materiaal pech is nog tot daar aan toe maar… Laat het helder zijn dat geen amateur gaat koersen met een karbonkel op het zitvlak!
Terug in de Bilt
Eindelijk terug in de Bilt werd nog een kopje koffie gedronken om op temperatuur te komen… Na een gezellig vertoeven met gesprekken over aanstaande toekomstplannen mocht de Razende Reporter toch weer even de kou in voor drie koude kilometers naar Zeist waar direct de warme douche werd opgezocht!

Afstand: 53,9 km
Gemiddelde: 26,8 km/u
Tijd: 2 uur 1 minuut

Heren, het was koud koud koud en hopelijk aankomend weekend een grotere groep en warmer weer!

Vervolg
Aankomende zaterdag: De Razende Reporter gaat in de vroege ochtend een ronde doen!
Aankomende zondag: Jan Janssen Brother Yavuz schijnt terug te zijn in het peloton!
Donderdag 31 maart staat uiteraard bij iedereen in de agenda!

Houdt altijd tezamen,
De Razende Reporter!

Fietsvrienden,

Verslag van de ontwakingstocht zo 06 maart '11

Ontwakingstocht...
De weersvoorspelling dit weekend was top… De zaterdag stond nog in het teken van een nieuwe klasbak voor de Chrono van Ommen… Op een vaag industrieterrein in Zwanenburg bevindt zich een nog vagere fietsenzaak met de vaagste Litouwers als personeel… Het is even afvragen of het goede adres is bereikt maar het blijkt te kloppen… De mooiste opmerking komt van een klant die wellicht net een aantal ruggen heeft neergeteld en met de zojuist aangekochte racefiets naar de deur toeloopt, even stilstaat, omdraait en roept “hé, hoe moet je eigenlijk schakelen?” werkelijk waar kostelijk vermaak… Toegegeven, deze fietsenzaak heeft voor redelijke prijzen best wat leuke karretjes uitgestald en na veel vergelijken valt de keuze voor de Chrono van Ommen op de full carbon Wilier afgemonteerd met Shimano Ultegra tripple speed… De Razende Reporter koopt enkel wat buitenbandjes en een CO2 pomp voor de luie fietsers onder het peloton… Eigenlijk had de Razende Reporter eveneens een andere racefiets moeten kopen want volgens de uitermatige kundige verkoper is een Cube racefiets rotzooi… Maar goed, de spullen zijn binnen en de zondag beloofde een mooie dag te worden… Toch stond het dit weekend eveneens in het teken van de regen, het regende namelijk afmeldingen… Renners op hoogtestage in de sneeuw konden het niet opbrengen om op zondag te koersen, teambuilding in Duitsland was het verhaal van een ander en een coureur die deze prachtige dag voorbij laat gaan vanwege een slechte dag ondanks de nieuwe klasbak uit Zwanenburg… Zoals vaker dit prille seizoen stonden de Haviksnest en de Razende Reporter als enige te trappelen van ongeduld voor een straf rondje koersen!

Het vertrek
In Driebergen-Zeist was het even zoeken naar het clubhuis van de Pink Panthers… Het clubhuis staat redelijk verstopt en wellicht niet zonder reden want het was een raar gezicht, de foto’s op de muur met stoere rugby mannen in een roze outfit, wat klopt er niet aan dat plaatje… Even na half 11 verzamelde het peloton onder een vrijwel strakblauwe lucht maar de ijzige kou was goed te voelen… Binnen kon er voor het verbazingwekkende bedrag van € 4,- worden ingeschreven waarna een route op papier werd overhandigd… Even was de vrees dat het een speurtocht zou worden maar die vrees bleek gelukkig ongegrond… Nog even snel een kopje koffie en dan snel op weg want de drukte was al enigszins voorbij… De meeste coureurs waren eerder opgestaan om het rondje te koersen… De racefietsen waren gepoetst, materiaal waar nodig vervangen… De koers gaat beginnen!

Een toproute
De bordjes stonden duidelijk aangegeven en de route begon fantastisch… Door een prachtig landschap met heerlijke plattelandsgeuren ging het voor het voltallige peloton voornamelijk voor de wind… Het peloton kon rustig praten zonder veel inspanningen te hoeven plegen… Bij elk stukje tegenwind werd het wel duidelijk dat het zoeken van een klein peloton geen overbodige luxe zou zijn… Het tijdstip van vertrek was echter niet gunstig gekozen…. Van achter kwam geen enkele groep meer om bij aan te haken en elk groepje dat bijgehaald werd ging te langzaam om achter te hangen… Nee, het peloton zou de route op eigen kracht moeten volbrengen, de eerste 40 kilometer ging ontzettend gemakkelijk maar de rekening moest nog komen met het stuk tegenwind!

Koffie met gebak
Voorbij Wijk bij Duurstede stond de bekende Lekdijk op het parkoers… De wind was geen probleem aangezien achter twee andere renners het wiel kon worden gepakt… Helaas nam het tweetal halverwege de Lekdijk een pitstop dus kwam het weer aan op de eigen krachten… Snel daarna werd er echter weer een tweetal gevonden… Een dame en een heer was het ditmaal… Een aantal kilometers kon het peloton weer uit de wind over de dijk koersen… Een dame in het peloton is altijd handig om iets te vragen wat voor mannen voor mannen onmogelijk lijkt namelijk “kunnen we even wisselen”” zodat ons peloton weer met de neus in de wind koerste… De Haviksnest meldde zich in het wiel van de Razende Reporter die het tempo opvoerde zodat de dame en heer het wiel niet kon konden houden… Halverwege de tocht in Nieuwegein stond een controle gepland waar koffie met gebak genuttigd kon worden… Dit was niet aan dovemansoren besteed want het middaguur was al even voorbij en de hongerklop lag op de loer… Om deze geen kans te geven nam het peloton nog een tosti-cola extra en kon met een volle maag de route snel worden vervolgd!

Nieuwegein en tegenwind
Met nieuwe krachten had de Razende Reporter er zin in… De tegenwind werd nu wel actief en het was nog een lange weg naar de Pink Panthers… Een wiel werd gevonden van een straffe fietser zodat er krachten gespaard kon worden… De Haviksnest vond het tempo echter wat te hoog maar klampte toch aan… Het tempo bleef hoog en ergens in de buurt van Lopik vond de Haviksnest het genoeg… Het tempo ging met 2 per uur omlaag en de Haviksnest koos voornamelijk het wiel van de Razende Reporter… De wind begon nu echt parten te spelen en zo af en toe kwam er een rukwind… De Razende Reporter werd één met de wind en met elke windvlaag bleef het tempo constant… Met het wegvallen van de windvlaag bleef de Razende Reporter dezelfde kracht uitoefenen zodat het tempo gemeen vals toenam… Wanneer het tempo met deze ferme en koude tegenwind boven de 28 per uur uitkwam kon de Haviksnest niet altijd volgen en moest er even ingehouden worden… Het gemiddelde van de eerste 50 kilometers begon nu duidelijk te tellen en voor de Haviksnest was dit de langste koers in het seizoen 2011… Dapper streed de Haviksnest in het wiel van de Razende Reporter zodat over 100 km een straf gemiddelde kon worden genoteerd… Nadat nog enkele dorpen werden aangedaan waarbij flink carnaval werd gevierd was het einde van de tocht in zicht!

Terug in Driebergen
De eerste tocht, weliswaar op het vlakke maar met een straffe koude wind, van bijna 100 km zit erop… Deze kilometers worden niet meer aangepakt en de komende koersen zullen de aanwezigen van deze tocht de anderen gaan overklassen bergop en in de sprint!

Afstand: 96,0 km
Gemiddelde: 27,6 km/u
Tijd: 3 uur 28 minuten

Allen, een rondje tegen de 100 km en wederom de elementen hebben gezorgd voor een goede voorbereiding op de Amstel Gold Race!

Vervolg
Aankomende zaterdag: Een klassiek rondje knallen met het peloton, zie bijlage voor de route + beschrijving!
Aankomende zondag: Een rondje coll de viaduct, laan 1914, coll de viaduct half en coll de Austerlitz in 30 km!
Donderdag 31 maart staat uiteraard bij iedereen in de agenda!

Houdt altijd tezamen,
De Razende Reporter!

Fietsvrienden,

Verslag van de AmstelGoldRace za 16 april '11

De AmstelGoldRace 2011...
Vrijdagmiddag 15 april begon het al ontzettend te kriebelen… Alweer naar de wc, elke half uur op de klok kijken, snel de rapporten afmaken op het werk en in de middag er vroeg tussenuit knijpen… Op naar de supermarkt voor de blikjes cola, gevulde koeken en witte bolletjes… Thuis alles inpakken en dubbel check op schoenen, hartslagmeter, startnummer, speldjes, koersbroek en wat al niet meer… Op 19.00 uur afgesproken te Zeist om met een volgepropte auto met de Bretonse Heilige en de Chrono van Ommen naar Valkenburg af te reizen… Eerst nog naar de Oriental camping om het bordje met chip op te halen die de Haviksnest eerder had opgehaald… Jan Janssen Brother Yavuz en de Gazelle V3 kwamen toevallig op dezelfde tijd aan… Het was al half tien in de avond en het was koud waardoor de Gazelle V3 besefte enkel koerskleding mee te hebben genomen zonder been- en armstukken… Hilariteit alom daar het in de ochtend 5 graden kan worden dus snel nog even op zoek naar een fietsenwinkel om inkopen te doen… Het hotel Scheepers is een prima verblijf waarbij de waard perfect was ingestemd op wielrenners, super… Na de spullen op de kamer te hebben gedropt nog even snel Valkenburg in voor vijf biertjes op het terras waarna de ogen dicht konden worden gedaan om de volgende ochtend vroeg op te staan voor een dagje koersen!

Het vertrek
Het peloton had voorgenomen vroeg te vertrekken… Uiterlijk om 08.00 uur was het plan zodat weer tijdig over de finish kon worden gereden… Op 200 meter van de start kwam vanuit diverse hoeken het peloton tezamen, een top timing en nadat enkele renners het nodige hadden ingeslagen aan proviand stond het peloton klaar voor vertrek… Voor de oplettende lezer zal het gebruik van de kenmerkende bijnamen bij enkele in het peloton stagneren… Dit kan ten eerste komen doordat er voor de Razende Reporter nieuwe renners zijn bijgekomen en ten tweede dat sommige renners een bijnaam moeten blijven verdienen… Net zoals het meerijden in dit beroemde peloton verdient moet worden… Dus niet slechts 60 kilometer koersen ter voorbereiding dit seizoen en dan verwachten op karakter mee te kunnen in het peloton in een koers zoals de AGR… Dit soort opportunisme is aan de ene kant te bewonderen, des te meer zielen des te meer vreugde, echter aan de andere kant wordt dit altijd genadeloos afgestraft… Bijvoorbeeld bij Alting die het nodig vond om voor de start vanuit stilstand om te vallen… De eerste waarschuwing dat een slechte voorbereiding ongeluk brengt… Maar goed dan is het vallen gelijk voor het peloton maar achter de rug en rest deze dag alleen maar voorspoed!
Figuur 01: Vlak voor de start, geen warme kleding voor de Gazelle V3

Een toproute
De route, het weer en de begeleiding van de organisatie was top… Hieronder een overzicht van de route van 150 km waarbij met name na het tweede rustpunt na 110 km pijn gaat doen aan de benen… Noemenswaardig zijn de drie helden, waarover straks meer, die de route van 250 km hebben afgelegd… Deze helden zijn Mister Bleu, Mister Nick en de Moedige Beschermer… Alleen voor de poging zelf al chapeau chapeau!
Figuur 02: De route 150 km en 250 km

Aftasten
Na de start komt snel de eerste klim in de vorm van de Geulhemmerberg waar gelijk een video van wordt gemaakt die tijdens en na de koers bekeken kan worden… Deze video’s op verschillende plekken in het parkoers zullen nog een belangrijke rol spelen om de prestaties van het peloton individueel te verifiëren… Na deze klim volgt er kort daarna de Bemelerberg maar deze zijn peulenschilletjes in vergelijking wat nog moet komen… Voor een onbekende renner was de koers echter al snel afgelopen daar de Haviksnest deze de bocht uit zag vliegen en in de sloot belande… Einde koers en het belang weer onderstreept voor goede remmen en goed opletten… De kilometers werden door het peloton gezamenlijk afgelegd en het eerste rustpunt kwam snel dichterbij… De eerste 50 km zaten erop maar het peloton besefte dat de koers nog maar net begonnen was… De Cauberg is nog ver!

De Breuk
Vlak voor het eerste rustpunt kreeg het peloton gezelschap van enkele later gestarte coureurs… Het peloton bestond vanaf de start uit de Bretonse Heilige, de Haviksnest, Pa Haviksnest, de Chrono van Ommen, Jan Janssen Brother Yavuz, de Gazelle V3, de Kranige Karin, de Friese Doorloper, Miss Rineke, Alting en de Razende Reporter… Via een inhaalrace kwamen daar Mister Timme, Devolder en de Speer bij… Een hergroepering heeft altijd als logische gevolg dat er gedemarreerd gaat worden… Allereerst vielen de slachtoffers achterin de groep waarbij Alting en de Bretonse Heilige de rode lantaarn gingen vormen... De Bretonse Heilige offerde zichzelf op als superknecht voor Alting… Op dat moment was dit de enige zekerheid daar door de grote van het peloton en de mensenmassa van 12.000 renners het niet overzichtelijk was wie waar reed… In ieder geval bevonden zich in de tweede groep de Chrono van Ommen en de Razende Reporter die de beklimming van het Drielandenpunt vlak achter elkaar beklommen… Het verslag maakt inderdaad een sprong aangezien er flink werd doorgekoerst zonder noemenswaardige gebeurtenissen… Daar aangekomen was het voor de Razende Reporter zaak om te eten en drinken om de hongerklop voor te blijven… Van de overige in het peloton geen spoor dus vervolgde dit tweetal de koers richting het tweede rustpunt!

Het tweede rustpunt als mikpunt
Het tweede ruspunt was voor het tweetaal het mikpunt want het begon wat zwaar te worden… Draaien, keren, dalen en klimmen in het prachtige Limburgse landschap volgde terwijl het tweetal alleen maar op zoek was naar dat verlossende tweede rustpunt… De bidons waren bijna leeg en er moest veel gedronken worden met dit prachtige weer… Eindelijk kwam het tweede rustpunt in zicht waar het tweetal de tijd benutte om te drinken en te eten… Bij het bereiken van het rustpunt vertrok de kopgroep onder leiding van Mister Timme al aan het vervolg van de koers… Achter de Chrono van Ommen en de Razende Reporter bevond zich dus de familie Haviksnest… Na het checken van de telefoon bleek dat de familie Haviksnest koffie dronk bij het Drielandenpunt… Totaal gemist en dus maar als tweetal weer verder in gedoceerd tempo want de Cauberg was nog steeds ver!

De Eyserbosweg o.d.z. gelukkig hebben we de foto’s nog
De tweede stop van het tweetal zorgde ervoor dat bij de beklimming van de Eyserbosweg de familie Haviksnest aansluiting kon vinden… De tweede groep bevond zich nu uit vier man die tezamen naar de eindstreep zal fietsen… Op gepaste afstand achter deze tweede groep bleek dat de beklimming van de Eyserbosweg vele slachtoffers maakte en ook onder het inmiddels beroemde peloton… Ondanks beweringen dat er op geen enkele berg is afgestapt geeft onderstaande het bewijs aan dat er naast helden die bijvoorbeeld de 250 km uitrijden ook helden op sokken bestaan in het peloton… Lachend wordt er door de Gazelle V3 en Jan Janssen Brother Yavuz omhoog gesjokt niet beseffende dat alles op de gevoelige plaat is vastgelegd… De rest van het seizoen zijn deze twee antihelden de waterdragers voor het peloton!
Figuur 03: Verschil tussen helden en helden op sokken
Betekenis held: de; m,v -en 1 iem die uitblinkt door moed: ~ op sokken quasiheldhaftig iem; hij is geen ~ in het rekenen niet erg goed in 2 hoofdpersoon: de ~ ve roman

De Bergseweg
De kilometers en de klimmetjes begonnen te tellen waarbij de Razende Reporter langzaam aan kramp kreeg in de beide bovenbenen wanneer er bergop werd gekoerst… De Haviksnest beweerde eveneens last te hebben van kramp in de benen maar de Razende Reporter merkte daar bergop niks van… Steeds vaker kon het wiel op niet meer worden gehouden en was onderstaande figuur een beeld die de Chrono van Ommen en de Razende Reporter steevast te zien kregen bergop… Hoewel de Razende Reporter geen printje op karton met plakband had gemaakt van de route waren de laatste beklimmingen in het geheugen geprent… Na de Bergseweg en de Fromberg volgt de Keutenberg waarbij kramp geen optie is… De Razende Reporter raakte wat achterop en verwachtte de laatste 15 kilometer solo af te leggen… Vlak voor de Keutenberg stonden daar echter de drie keurig te wachten met prachtige opmerking van de Haviksnest ‘houdt altijd tezamen’… Met deze mentale energyboost werd de Keutenberg beklommen… De familie Haviksnest nam gelijk het voortouw en bouwde een voorsprong op… De Razende Reporter raakte achterop maar hield de rest wel in het vizier… Het begin van de Keutenberg is het lastigs waarna de klim gemeen vals plat omhoog blijft gaan… De Chrono van Ommen kwam niet in het juiste ritme waardoor de Razende Reporter al snel kon overpakken daar wel de juiste cadans werd gevonden… Met de familie Haviksnest nog net in het vizier kon de laatste echte klim van de dag worden uitgereden… Bovenaan gaf een kort handje tussen de Chrono van Ommen en de Razende Reporter aan dat het er nagenoeg opzit… Een kleine vijftal kilometers richting Valkenburg voor de laatste klim en dan een biertje!
Figuur 04: Een vertrouwd gezicht

De Cauberg
Hoe vervelend is het wanneer het einde in zicht is… De Keutenberg is beklommen en Valkenburg is nog een schamele vier kilometer verwijderd… Langs de kant van de weg stond een ambulance met een man helemaal ingepakt in folie… Rillend als rietje, helemaal op, verkleumd en verkrampt… Dat was het tweede renner die zichtbaar uit koers is genomen die dag, het zullen ongetwijfeld niet de enige zijn geweest… Het beklimmen van de Cauberg is een eitje wanneer de koers al zover op zijn beloop is… De mate waarin de Cauberg kan worden beklommen bepaald echter hoe de conditie of toestand van een coureur is… De toestand van de Razende Reporter was van dien aard dat met gepaste snelheid naar boven werd gereden zodat de kramp in de bovenbenen bij elke pedaaltrap niet al te erg werd… De familie Haviksnest ging uiteraard vanaf de voet op kop met de Chrono van Ommen erachteraan… Als een sluipmoordenaar bleef de Chrono van Ommen enigszins binnen bereik op de klim van de Cauberg… De laatste 200 meter zijn vals plat waardoor de Chrono van Ommen kon bijschakelen en versnellen op de geliefde grote plaat… De Chrono van Ommen had uitgedacht om vijf meter voor de finish de familie Haviksnest te kunnen passeren en zodoende een beklimming te stelen… Bekijk de video op de website van de AGR want deze is zeer plezant om te zien… De Haviksnest rijdt niks vermoedens op de finish af naast Pa Haviksnest wanneer van rechts de Chrono van Ommen langszij komt… Als een aangebeten hond bijt de Haviksnest van zich af en demarreert richting finish… Met een laatste krachtinspanning kwam de Haviksnest warempel los van de grond tijdens het passeren van de meetmatten op de finish… Al was de Haviksnest onderuit gegaan hierdoor er zal en moest gewonnen worden van de Chrono van Ommen… Chapeau voor deze fantastische winnaarmentaliteit!

Op het feestterrein
Rondom half vier werd de eindstreep bereikt door deze groep van vier coureurs… Eenmaal aangekomen op het feestterrein werd onmiddellijk het heerlijke en welverdiende bier opgezocht en deze smaakte fantastisch… De groepen bleken ongeveer een half uur na elkaar te zijn binnengekomen behalve de twee van de rode lantaarn… De ervaringen werden uitgewisseld en voorzichtig doemden er stemmen op over 200 km of 250 km voor volgend jaar… Het bleef wachten op de rode lantaarn in de personen van Alting en de Bretonse Heilige… Het werd kouder en het peloton droop in kleine groepjes af op zoek naar een warme douche en een warme maaltijd… Pas na zes uur in de middag gingen Alting en de Bretonse Heilige over de finishstreep… Dit was overigens praktisch tegelijkertijd met de helden van de 250 km… Het voltallige peloton heeft de route uitgereden dus Chapeau voor een ieder!

Afstand: 154,2 km
Gemiddelde: 24,7 km/u
Tijd: 6 uur 14 minuten

Allen, het was fantastische dag met heerlijke weersomstandigheden en op naar de volgende uitdaging!
Figuur 05: Het beroemde peloton met excuus dat niet iedereen gevonden is

Vervolg
Komende avonden: Het is topweer dus goed om de AGR eruit te rijden!
Aankomende donderdag: Een klassiek rondje knallen met het peloton!
Aankomende weekend: Voorstel is zaterdag i.v.m. Pasen!

Houdt altijd tezamen,
De Razende Reporter!

Fietsvrienden,

Verslag van de Bilt-1914-Zeist van do 05 mei '11

Het seizoen barst los...
Allen, eindelijk was het voor de Razende Reporter weer zo ver om op de donderdagavond de competitie aan te gaan… Hoewel er met veel bombarie aanmeldingen binnenkwamen van 020 bestond het peloton voornamelijk uit 030 en omgeving… De vertrouwde namen de Haviksnest, de Bretonse Heilige en de Razende Reporter maakten uiteraard deel uit van het donderdagavond peloton… Het kwartet werd vol gemaakt door een oude bekende namelijk Paul Gerikketik vanwege het onophoudelijke getik vanuit de versnellingen!
Het vertrek
Omstreeks half acht werd er vertrokken vanuit het huis van de Haviksnest… Het weer was super en besloten werd een ouderwets rondje te koersen!

Coll de viaduct
Op weg naar de coll de viaduct werd er rustig gekoerst door het peloton… Grotendeels het gemiddelde boven de 30 houden maar echt aanzetten bleef achterwege… Bij Huis ter Heide haalde het peloton vanwege het verkeerslicht een renner in Rabobankcostuum in… Volgens de Haviksnest een eitje, gewoon erop en erover… Een kleine 200 meter verder werd het peloton echter ingehaald door de Raborenner… Uiteraard was aanhaken het devies en al snel bleek dat de Raborenner een rouwdouwer was… Het tempo lag vlak onder de veertig en door een verkeerslicht was het even aanklampen voor de Bretonse Heilige… Het peloton sloeg in tegenstelling tot de Raborenner rechtsaf voor de opmaak van de coll de viaduct… De rust keerde terug en het peloton was weer keurig bij elkaar onderaan de coll… De coll de viaduct werd opgedraaid waarbij de Haviksnest en de Bretonse Heilige het tempo afwisselend bepaalden… Langzaam maar zeker ging de teller richting de veertig per uur… Met nog een kilometer voor de boeg ging de Bretonse Heilige op kop… De laatste bocht werd genomen zodat de top zichtbaar was… De Razende Reporter vond het tijd om over te nemen… Al staand op de pedalen werd de koppositie overgenomen… Nog steeds staand op de pedalen was het plan van de Razende Reporter om de Haviksnest of de Bretonse Heilige op een presenteerblaadje naar de top te brengen waar de twee kemphanen met een sprint de zege zouden beslissen… Paul Gerikketik nam echter tot ieders verbazing over zodat de Razende Reporter weer in het zadel kon zitten en relatief recupereren kon… Voor Paul Gerikketik was de top duidelijk te ver want al redelijk snel zakte het tempo volledig in… De Razende Reporter nam nogmaals over en deed een gooi naar de overwinning… De Haviksnest gaf zich echter nog niet gewonnen en kwam op een half wiel na langzij… Wederom leek deze sprint in slow motion te verlopen waarbij de Razende Reporter net aan de overwinning op zijn palmares kon bijschrijven!

Laan 1914
De benen worden elk jaar beter, de afstanden worden makkelijker gereden en de colls makkelijke beklommen… De reguliere route wordt dit seizoen standaard uitgebreid met 2 korte beklimmingen… Allereerst wordt Laan 1914 aangedaan en deze is bij het peloton al bekend… Precies 1 kilometer lang tegen 3 a 4 procent… In totaal 4 vluchtheuvels en een steil einde… De Haviksnest en de Bretonse Heilige zetten zichzelf al keuvelend op kop met een kleine 22 in het uur… De Razende Reporter vond dit een minachting van deze mooie klim en versnelde naar 25 in het uur… Na verloop van enige tijd nam de Haviksnest over met 27 in het uur… De Razende Reporter nam voor de laatste vluchtheuvel vervolgens weer over met 30 in het uur… Terwijl het iets steiler werd en het tempo iets terugkwam volgde er nog een demarrage… In tegenstelling wat de Razende was het niet de Haviksnest die langszij kwam maar de Bretonse Heilige in een rap tempo… De Razende Reporter kon enkel de tweede plek veiligstellen en een uitermate mooie overwinning voor de Bretonse Heilige!

Coll de viaduct duex
Na de Laan 1914 was er voor het drietal voldoende tijd om het mooie verloop van deze klim te bespreken… Van Paul Gerikketik was geen spoor te bekennen… Duidelijk werd dat spinnen anders is dan koersen maar de conditie is er dus aansluiting zal ongetwijfeld snel volgen… Hoewel de benen bij niemand in het peloton super voelde is de conditie goed in orde want er werd buitensporig rap geklommen… Na aansluiting van Paul Gerikketik stond gelijk de volgende klim te wachten… De hartslag was bij sommige nog niet onder de 160 per minuut gekomen en daar stond de nieuwe klim alweer te wachten… Paul Gerikketik miste de aansluiting bij het halverwege opdraaien van de col de viaduct… Even inhouden tot de aansluiting waarna de Bretonse Heilige direct het gas open gooide… Richting de 40 per uur werd er gekoerst richting de laatste kilometer… In de laatste bocht gaf de Bretonse Heilige het stokje over aan de tweede in het wiel… Het was de Razende Reporter die vol in de wind kwam te zitten en enkel het tempo enigszins vol kon houden op kop… De Haviksnest zat ondertussen in een zetel… Het tempo zakte iets in onder de 40 per uur… Om de Haviksnest te kunnen lanceren werd nog eenmaal opgeschakeld en versneld… Na deze maximale inspanning kon de Haviksnest met twee vingers in de neus ook zijn palmares uitbreiden met een overwinning op de korte coll de viaduct!

De enige echte coll de Austerlitz
Het peloton koerste verder met een gesprek welke route genomen zou worden… De coll de Austerlitz op de Ziesterweg of ouderwets door het bos op de Trekerweg… De route door het bos is opnieuw geasfalteerd en was al geruime tijd niet meer opgenomen in de ronde… Besloten werd deze avond weer eens te knallen op de steile bosroute van de Austerlitz op de Trekerweg… Vanwege de verkeerslichten werd er onderaan de coll gewacht op de hergroepering waarna het peloton aan de klim begon… De Razende Reporter zat redelijk achterin de klim af te tasten… De Haviksnest heeft duidelijk de beste papieren voor deze klim… Met name wanneer de klim niet hard gemaakt wordt is de rest gezien in een demarrage vlak onderaan de top… Hard maken was het devies en de Razende Reporter schroef het tempo in één ruk omhoog… Paul Gerikketik was het eerste slachtoffer… Een stuk later moest de Bretonse Heilige een gaatje laten vallen… Uitrijden met zijn tweeën naar de top zat echter niet in de plannen van de Haviksnest… Met een puike demarrage werd de Razende Reporter gelost en was het ieder voor zich… De tweede plek veilig stellen was nog een flinke inspanning voor de Razende Reporter terwijl de Haviksnest deze roemruchte beklimming op zijn naam kon schrijven!

Terug in Ziest
De weg terug richting Zeist ging rap en voorspoedig… Voor de Razende Reporter geen sprint in Utrecht of afscheid bij de Haviksnest in de Bilt… Vanwege een laatste staartje van een verkoudheid was het voldoende deze avond!

Afstand: 32,6 km
Gemiddelde: 27,7 km/u
Tijd: 1 uur 6 minuten

Allen, een heerlijk ritje dat smaakt naar meer op de donderdagen dus komt allen… Het peloton heeft genoeg te bespreken in een veelbewogen week… De Chrono van Ommen en de Friese Doorloper hebben gekoerst met de Breuk, tragiek in de Giro en de kranten staan weer vol met de discussie omtrent wielrenners en overige fietspadgebruikers vanwege diverse aanrijdingen!

Vervolg
Aankomende donderdag: Start vanaf de Bilt om 19.15!
Aankomend weekend: Meld je aan want hoewel wat neerslag kan vallen wordt het prima weer!

Houdt altijd tezamen,
De Razende Reporter!

Fietsvrienden,

Verslag van de Bilt-Soest-Zeist van do 12 mei '11

En route de chèvre...
Ondanks het prachtige weer met een enigszins stevige wind was het peloton helaas in kleine getale aanwezig… Een Jan Janssen Brother Yavuz nam het lelijke woord overwerken in de mond wat ten alle tijden een zeer zwak excuus is natuurlijk… Een 020’er was zijn fiets vergeten, nu maar hopen dat het 070 syndroom niet overslaat in de rest van het peloton… Enfin, het beroemde peloton bestond uit de vertrouwde namen van de Haviksnest, de Bretonse Heilige en de Razende Reporter… Besloten werd om andere delen van het Hollandse landschap eens te gaan verkennen!

Het vertrek
De titel verraad voor sommige insiders al het verloop van de route… Voor de anderen wordt nog een andere tip gegeven want in het Italiaans kan er worden gesproken over ‘la capra percorso’ of iets in die richting… Allereerst opperde de Bretonse Heilige een rondje Loosdrechtse Plassen echter werd dat te ver bevonden… Achteraf gezien is de route rondje Loosdrechtse Plassen vanaf de Bilt ongeveer 60 kilometer dus volgende week vanaf 19.00 uur starten voor een rondje in de natuur… Voor deze avond werd mede vanwege de harde wind besloten om een route te nemen richting Lage Vuursche en Soest om vervolgens weer richting de Bilt te koersen!

La capra percoso passagio uno
De N417 richting Hilversum wilde het peloton vermijden vanwege de wind en om rechts van de A28 te blijven… Met het draaien en keren bleek toch het eerste stukje N417 gepakt te worden… Dan maar een klein viaductje pakken als inkomertje… Telt niet mee voor het klassement maar wel even een goede kuitenbijter… Over de snelweg direct het fietspad op richting Maartensdijk… De Haviksnest zette de toon door op kop flink door te stoempen… Met een fikse inspanning konden de Bretonse Heilge en de Razende Reporter enkel volgen… Nog geen drie meter in het gehucht Maartensdijk of er kwam gevloek vanachter het peloton… Het was de Bretonse Heilige die zich ouderwets en volledig in stijl opwond over de gekozen route… Heerlijk… Na enkele draaien en keren werd er weer een rechte weg gevonden naar het noorden… Na enkele kilometers werd de Holandsche Rading aangedaan… Ondanks het draaien en keren was het getier en gevloek van de Bretonse Heilige enigszins geluwd en vervolgde het peloton de weg richting Lage Vuursche!

La capra percoso passagio due
Alsof het draaien en keren niet genoeg was stond het peloton nog iets anders te wachten… Eindelijk waren de gehuchten achter het peloton en was het heerlijk koersen in een landschap zonder overig verkeer… Het landschap was glooiend en heerlijk kronkelend en het peloton genoot met teugen van het bos met grote herenhuizen… Opeens dook vanuit het niets een t-splisting op met links en rechts een authentieke capra percorso alsof de Giro in midden Nederland was neergestreken… Gekozen werd om het linker geitenpad te kiezen richting Lage Vuursche!

La capra percoso passagio tre
Na dit geitenpad kon vanuit Lage Vuursche de mooie route worden gekozen met omweg richting Soest… Deze route begint met een gemeen vals plat stuk op de Hoge Vuurscheweg… De Haviksnest zorgde voor een puik tempo waarbij de Bretonse Heilige en de Razende Reporter wederom enkel konden volgen… Op de N415 richting Soest was het eindelijk een relatieve rust zodat het peloton kon recupereren… Bij het benaderen van Soest begon de discussie over de ligging van de coll de Soesterberg… Wat is de beste route naar deze coll… Besloten werd om langs Paleis Soestdijk te koersen, niet door Soest zelf heen en dan door Soestduinen richting Soesterberg… Helaas was dit niet zonder nutteloos draaien en keren waarna op advies van nota bene de Bretonse Heilige alsnog Soest werd ingereden… Nogmaals diverse malen keren en draaien waarna tenslotte de iPhone erbij werd gepakt, de locatie werd bepaald, de te nemen route bespreken om vervolgens na 1 km te stoppen, de iPhone weer erbij te pakken, de locatie bepalen en weer terug te rijden… Leve de moderne techniek en ouderwets kaartlezen… De route door Soest is daarom ook een stuk willekeuriger dan in onderstaande routeplanner vermeld!

De coll de Soesterberg
Uiteindelijk kwam het peloton op de goede route namelijk de N413 van Soesterduinen naar vliegveld Soesterberg… Door het vele draaien en keren maakte het peloton zich op om te vlammen op de zo veel belovende klim… De klim liet nog even op zich wachten want vanuit Soest verloopt het vals plat omlaag… Een bocht naderde waarbij het zichtbaar was dat de weg omhoog ging… Met de Razende Reporter op kop werd er begonnen aan de klim… Het tempo zakte iets onder de 30 in het uur en bleef daarna constant… Dat wil zeggen voor slechts 50 meter want de Haviksnest haalde met een straf tempo in… Even de tanden op elkaar en het lukte de Bretonse Heilige en de Razende Reporter om het wiel te pakken… De klim is al enkele malen in het parkoer van het beroemde peloton opgenomen maar dit aantal is op één hand te tellen met nog een aantal vingers over… De Razende Reporter zat in het wiel van de Haviksnest en had geen idee, net als de rest van het peloton, hoe ver de klim eigenlijk was… De Bretonse Heilige, die de architect was in het opnemen van de klim in de koers, bestempelde deze klim als behoorlijk lang… In de praktijk taste elke coureur volledig in het duister… De Razende Reporter plaatste een tempoversnelling om de klim nog harder te maken… De Haviksnest was even van slag door deze versnelling maar zat direct in het tweede wiel… Plots dook daar een top op zonder te kunnen zien of dat daadwerkelijk dé top was… In ieder geval kwam daar de Razende Reporter als eerste boven… In een flits kwam de herinnering boven dat hier de weg overgestoken kon worden waarna nog een klein gemeen klimmetje volgde… Onduidelijk of er nog gestreden werd voor de coll de Soesterberg drukte de Haviksnest met een bandbreedte verschil als eerste zijn bolide boven op de coll… De jury besliste achter af in het voordeel van niemand namelijk onbesliste strijd… Het is met de oversteek ondanks geringe verkeer aan auto’s te gevaarlijk om de laatste klim te laten meetellen in het klassement… Nadat het peloton weer bij elkaar was werd er nagepraat over het verloop van de coll de Soesterberg… Het werd duidelijk dat deze coll al geruime tijd niet beklommen was… In het verleden werden hier heroïsche uitslagen gereden… Coureurs werden uit het wiel gereden en bij een ieder doemde de herinnering op van een grijs verleden dat er bovenop de coll minutenlang gewacht werd op de doorkomst van Jan Janssen Brother Yavuz… Hilariteit alom want het betekend dat het peloton groeit in haar prestaties!

Terug in Ziest
De coll de Soesterberg eindigde praktisch in de achtertuin van de Razende Reporter… De laatste rechte weg werd nog even doorgestoemd alvorens afscheid van elkaar werd genomen en het peloton ieder voor zich op zoek ging naar een welverdiende douche!

Afstand: 39,0 km
Gemiddelde: 30,3 km/u
Tijd: 1 uur 17 minuten

Allen, een toptijd werd er weer neergezet op een prachtige dag… Volgende week donderdag staat de Ronde van de Loosdrechtse Plassen op het programma dus meld je aan… Aankomend weekend wordt het prima koersweer en zal het peloton verspreid over land de kilometers gaan vreten… Tot volgende week!

Vervolg
Aankomende donderdag: Start vanaf de Bilt om 19.00 sharp voor de Ronde van de Loosdrechtse Plassen!
Aankomend weekend: Diverse opties voor elke coureur om bij aan te sluiten!
Route donderdag 19 mei: de Ronde van de Loosdrechtse Plassen!
Weer aankomende weekend!

Houdt altijd tezamen,
De Razende Reporter!

Fietsvrienden,

Verslag van de Bilt-Amersfoort-Zeist van do 19 mei '11

Hoofd naar beneden en volg...
Wederom zal er een relatief kort verslag volgen aangezien het peloton uit slechts 2 renners bestond op de mooie donderdag avond route… De renners die er niet bij waren hebben een mooi parkoers gemist die was uitgezet door de Haviksnest… De Haviksnest was meegereden in de Flandarijn Utrechtse Heuveltocht… Daar bleek uit dat achter Soesterberg en achter Laan 1914 een stel mooie weggetjes met dito klimmetjes liggen!

Het vertrek
Om klokslag 19.00 werd er verzameld in huize Haviksnest… De geplande route was de Ronde van de Loosdrechtse Plassen maar vanwege de opkomst en de opgedane kennis van de Haviksnest werd besloten hiervan af te zien… Met frisse moed werd er even voor half acht begonnen aan een mooi stukje koersen door het Hollandse landschap!

De nieuwe lus1
In plaats van tempo maken richting de coll de viaduct werd er eerst achterlangs het vliegbasis Soesterberg gekoerst… Een mooi stukje koers zonder overig verkeer… Een paar kleine klimmetjes volgeden als opwarmertje op een wat minder stuk weg maar prima om de benen los te draaien… Deze korte ronde wordt beëindigt met de coll de Soesterberg… Gezien het geringe aantal KIP is deze prima als opwarmer richting de coll de viaduct!

Coll de viaduct
Op de coll de viaduct werkte een wielrenner voor het peloton als rode lap voor de Haviksnest… Met maar één keer relatief kort overnemen door de Razende Reporter was het de Haviksnest die de dienst uit maakte op deze coll… Met een constante snelheid van boven de 38 in het uur werd er vol gas gegeven… Het laatste rechte stuk voor de top werd zelfs met 40 in het uur door de Haviksnest genomen waarbij de Razende Reporter enkel met het hoofd naar beneden kon volgen… Deze overwinning sprak boekdelen voor de rest van de koers!

Laan 1914
Op weg naar Laan 1914 werd er even stilgestaan bij het geringe aantal renners dat verschijnen op de donderdag… Conclusie wordt dat de komende tijd het peloton bestookt zal gaan worden om vooral op de donderdagavond te verschijnen… Dan mag Jan Janssen Brother Yavuz zelfs zijn nieuwe paspoort meenemen zodat er geen gevaar is bij aanhouding bij het militaire terrein van Soesterberg… Al keuvelend werd het peloton ingehaald door een driftig demarrerende wielrenner… Laten lopen was het devies want deze knakker fietste veels te wild… Vervolgens kwam er een dame voorbij en dat werd voor het peloton uiteraard te gek… Vol speed erachteraan en verdraaid deze meid kon fietsen… De Haviksnest moest even passen in het wiel van de Razende Reporter vanwege een dubbele kuitkramp… Altijd handig voor een korte maar stevige klim… Gelukkig ging het tweetal niet de Laan 1914 op zodat het peloton eigen tempo kon draaien… De Haviksnest eiste direct de koppositie op en gaf deze niet meer af… Het gemiddelde kroop bij elke vluchtheuvel omhoog… Gestart werd met 25 in het uur en de Razende Reporter zat in het wiel… De tweede vluchtheuvel zorgde voor een versnelling naar 27 in het uur en de Razende Reporter liet een klein gaatje vallen… Even herpakken en naar de 29 in het uur zodat het wiel van de Haviksnest alweer snel bijna gevonden was… De laatste vluchtheuvel greep de Haviksnest aan voor de laatste versnelling naar boven de 30 in het uur… Met nog 150 meter te gaan waren de kansen van de Razende Reporter verkeken en werd het verschil in korte tijd zeer groot… Chapeau voor de Haviksnest!

De nieuwe lus2
De avond bleek vol verrassingen te zitten want in plaats van de lus voor de tweede keer de coll de viaduct werd er rechts afgeslagen richting Amersfoort… Hier ligt een schitterend parkoers door een rustige woonwijk met geasfalteerde wegen… Diverse langere en korte klimmetjes volgen elkaar in een rap tempo op waar het peloton los op kon gaan… Met name de Haviksnest kwam op alle klimmetjes triomfantelijk als eerste boven… Op alle klimmetjes… Nee, een Razende Reporter bleef moedig weerstand bieden aan de overheersende orde en trachtte waar mogelijk het de Haviksnest zo moeilijk mogelijk te maken… Op één van de kortste maar steilste klimmetjes van de dag sloeg de Razende Reporter toe… Terwijl de Haviksnest met kuitkramp in beide benen op z’n Boogerds naar boven danste was het de Razende Reporter die al harkend als eerste de top bereikte!

Coll de Austerlitz
De lus was ten einde waarbij voor het eerst Laan 1914 eens naar beneden kon worden gepakt… De laatste klus van de avond was de coll de Austerlitz… Met goed overnemen van beide coureurs kwam deze klim snel dichterbij… Een ongekende renner werd opgeslokt en koos positie in het achterste wiel… Al opdraaiend op de coll de Austerlitz werkte een vierde coureur als rode lap voor de Razende Reporter om op te slokken in het peloton… De vierde coureur danste eveneens als de Haviksnest eerder staand op de pedalen naar boven… Al redelijk rap werd deze coureur gegrepen door het kopwerk van de Razende Reporter… De Haviksnest nam gelijk over van de Razende Reporter… De twee onbekende coureurs volgden gelijk in het wiel… De Haviksnest stond er wel alleen voor aangezien de Razende Reporter direct na overname een gaatje moest laten die tot de top alleen maar groter werd… Door deze overwinning staat in het klassement van 2011 de Haviksnest en Razende Reporter beide aan kop met tien overwinningen!

Terug in Zeist
Enigszins ontspannen terugfietsend richting Zeist werd er afgesproken om zaterdag een groot gedeelte van deze route wederom te pakken zodat deze niet vergeten wordt… Uiteindelijk een prima gemiddelde met uitstekend weer!

Afstand: 46,1 km
Gemiddelde: 29,1 km/u
Tijd: 1 uur 35 minuten

Allen, een heerlijke route alleen jammer van de opkomst dus meld je aan voor de volgende keer!

Vervolg
Aankomende donderdag: Start vanaf de Bilt om 19.00 sharp voor de Ronde van de Loosdrechtse Plassen!
Aankomend weekend: Zaterdag koersen met de fam Haviknest rondom Zeist, de Razende Reporter is erbij!
Route donderdag 26 mei: de Ronde van de Loosdrechtse Plassen!

Houdt altijd tezamen,
De Razende Reporter!

Fietsvrienden,

Verslag van de Bilt-Leersum-Zeist van za 21 mei '11

Fietsles in het kwadraat...
Een prachtige dag was het al voordat er gekoerst zou worden… Voor het peloton een bijzonder tijdstip maar dat mocht de opkomst niet drukken… De Bretonse Heilige was present, Jan Janssen Brother Yavuz had er zin in, de Haviksnest had nog wat pijntjes van de donderdag ervoor, Pa Haviksnest zat er afgetraind en uiterst ontspannen bij… Voor de Razende Reporter was het de uitgelezen kans om weer te wennen aan kilometers vreten na een lange afwezigheid in de weekenden!

Het vertrek
Het kwintet was er klaar voor en zodra de familie Haviknest de koersbroek aanhadden werd er rond half drie gekoerst richting Soesterberg… Besloten werd de twee nieuwe lussen van afgelopen donderdag op te nemen in het parkoers… Het tempo lag gelijk vanaf vertrek hoog en zelfs Jan Janssen Brother Yavuz nam het nodige kopwerk voor zijn rekening!

De nieuwe lus1
Het nieuwe stuk bij vliegbasis Soesterberg werd door iedereen hartelijk omarmt als nieuwe standaard in de route van het beroemde peloton… Het gevloek van de Bretonse Heilige vanwege enkele slechte stukken hoort er nu eenmaal bij… Bij een hobbelige afdaling betekende het verliezen van een bidon van Jan Janssen Brother Yavuz een breuk in het peloton… Dit soort pech komt nooit alleen zodat voor de spoorovergang ook nog gewacht moest worden op een passerende trein… Aangezien de koers nog maar net begonnen was werd er keurig gewacht aan de andere kant van het spoor zodat enkele momenten later het peloton zich kon opmaken voor de coll de Soesterberg… Even was het de wereld op zijn kop want al keuvelend met de Razende Reporter bepaalde zowaar Jan Janssen Brother Yavuz het tempo in de eerste meters van de klim… Let wel de eerste meters want de familie Haviksnest nam over met een behoorlijke tempoversnelling… Jan Janssen Brother Yavuz moest een gaatje laten en de Razende Reporter kon net aanklampen… De familie Haviksnest ging stoïcijns in een straf tempo naar boven… De top kwam in zicht en de Haviksnest versnelde… Op dat moment liet Pa Haviksnest een verrassend gaatje vallen… De Razende Reporter keek om en de Bretonse Heilige was nergens te bekennen… De benen voelden niet top en de koers was nog maar net begonnen… Voor de Razende Reporter het teken om aan te haken bij de Haviksnest en te gaan voor wellicht de enige kans op een overwinning op deze mooie zaterdagmiddag… Bij de oversteek brulde de Razende Reporter dat het vrij was zodat de twee aan kop konden sprinten naar te top… De Razende Reporter zat in een betere versnelling en kon daardoor op een irritante manier winnen van de Haviksnest!

De nieuwe lus2
De Haviksnest was getergd door de coup van de Razende Reporter en besloot niks meer weg te geven… Met goede aflossingen kwam de tweede lus te Amersfoort voor de Berg Zuid en de Berg Noord… Deze klimmen werden voer voor de familie Haviksnest… De eerste klim werd op het asfalt gewonnen door de Razende Reporter echter gaat deze nog een stuk door op klinkertjes… Dit gevecht kon de Razende Reporter niet winnen en de familie Haviksnest nam afstand… Uiteraard moest de Haviksnest zelf nog even winnen… Op de achtergrond werd een ander gevecht gestreden waarbij een dolgelukkige Jan Janssen Brother Yavuz als winnaar uit de bus kwam… Normaal gesproken is Jan Janssen Brother Yavuz de rode lantaarn van de colls maar ditmaal was het de beurt aan de Bretonse Heilige… Het beroemde peloton weet dat de Bretonse Heilige een diesel is waarbij de motor pas begint te draaien rond de honderd kilometer maar toch chapeu voor Jan Janssen Brohter Yavuz… De tweede lus is echter nog niet voorbij want de leukste klim van de dag moest nog volgen… Het is de korte kuitenbijter die vanaf de voet tot de top alleen maar toeneemt in steilheid… Het was de Haviksnest die deze klim ontzettend graag wilde toevoegen aan zijn palmares… Om zich hiervan zeker te stellen demarreerde de Haviksnest praktisch vanaf de voet van de kleine klim… De rest van het peloton had direct een achterstand van enkele tientallen meters waarbij alleen de Razende Reporter nog in een wanhoopspoging een snok aan het stuur gaf… In een straf tempo kwam de Haviksnest dichterbij waarbij het verschil nog slechts 5 meter was op het steilste stuk van de klim… Daar bleken de kemphanen perfect aan elkaar gewaagd aangezien er geen verschil meer op te merken was in de snelheid… Chapeau voor de Haviksnest voor deze overwinning waarbij in de overall competitie afstand wordt genomen van de Razende Reporter!

Coll de Leersum
Tot ieders verbazing bleef Jan Janssen Brother Yavuz goed in het zadel zitten en schuwde geen enkel moment op kop… Door het bos langs Leusden bepaalde Jan Janssen Brother zelfs het tempo en zette deze op een uiterst puike 37 in het uur… De Razende Reporter was aan het recupereren en daar was zo nu en dan alle tijd voor aangezien de Haviksnest het peloton twee keer het bos in stuurde… Met een heerlijke scheldkanon van de Bretonse Heilige werd met draaien en keren uiteindelijk het juiste pad gekozen richting Woudenberg… De Razende Reporter had weer wat krachten gevonden en sleurde weer mee op kop… De Haviksnest had toch de nodige krachten verspeeld en zocht bij Leersum het eerste de beste restaurant uit voor de nodige koolhydraten… Ondertussen was het al vier uur geweest en werkte de klok in het nadeel van het oh zo beroemde peloton… De Razende Reporter had nog andere afspraken dus besloot om na deze stop richting Zeist te koersen… Leve de uitspraak houdt altijd tezamen en zodoende koerste het voltallige peloton huiswaarts… Voor de conditie werd er besloten nog wel een klim te pakken, niet de Amerongse berg op de Bergweg maar op de Scherpenzeelseweg… Enigszins eenvoudiger maar lang en steil genoeg om kapot op te gaan… Het verloop is even knap als saai want de familie Haviksnest nam het voortouw met de Razende Reporter op vinkentouw en de laatste twee op gepaste afstand… Nog meer afstand voor de Haviksnest in het kampioenschap… De weg terug werd in mindere mate gekenmerkt door hongerklop van de Razende Reporter en in grote mate gekenmerkt door het beulwerk van Pa Haviksnest… Ten minste een goede tien kilometer werd er op kop gesleurd met het peloton puffend in het wiel… Op geen enkel moment was een ander in het peloton bij machte om over te nemen… Een stevig staaltje fietsles in het kwadraat werd er hier gegeven aan het beroemde peloton waarvoor uiteraard dank want hierdoor kwam het peloton op een schappelijke tijd thuis!

Coll de Austerlitz
De krachten waren voorbij Maarn bij de Razende Reporter echt helemaal op… Tijdens kopwerk zakte het tempo naar een bedroevende 32 per uur al zwalkend van links naar rechts op het fietspad… Dit werd direct opgemerkt door anderen, omgeroepen en de Razende Reporter droop af naar het laatste wiel… De koek was op… De pijp aan Maarten gegeven… Er zat geen enkel drupje sap meer in de benen… Toch doemde daar de coll de Austerlitz op… De Bretonse Heilige ging als eerste op kop en zette de toon… De Razende Reporter pakte het wiel en probeerde moed te verzamelen om een moment te kiezen voor de aanval… Een versnelling bracht de Razende Reporter op kop met de rest erachteraan… Bij driekwart van de klim kwam de Bretonse Heilige langszij en was er gevloek te horen van achteruit het peloton… Op gepaste afstand werd er geroepen door de Haviksnest met een lekke band, ketting eraf, of… Geen idee en doorkoersen voor de bloemen… De Razende Reporter liet duidelijk een gat vallen en moest Pa Haviksnest voorbij laten gaan in de jacht op de Bretonse Heilige… Een kleine honderd meter reed het drietal met elk vier meter afstand op elkaar richting de top… Achterom kijkend wist de Razende Reporter dat een derde plek niet meer in gevaar kon komen… De Haviksnest was te ver weg en weer vooruit kijkend was het een onmogelijke opgave om de Bretonse Heilige te pakken… Een mooi bewijs van de dieselbenen van de Bretonse Heilige en een mooie overwinning bijgeschreven!

Terug in Zeist
Het verhaal van de Haviksnest was niets meer dan een smoes natuurlijk… Geen lekke band, geen ketting eraf, niks van dien aard… De reden van het afhaken was de positie die de Haviksnest zelf had gekozen aan de voet van de coll de Austerlitz… Door het wiel Jan Janssen Brother Yavuz te kiezen was in het begin van de klim een onoverbrugbare achterstand opgelopen op het moment dat er versneld omhoog werd gereden… Kortom, kinderlijke eenvoudig de slag gemist en de bloemen zijn voor de Bretonse Heilige… De route verder was voor een ieder enigszins afzien en de aflossingen verliepen daarom een stuk stroever… Wederom was het Pa Haviksnest die puik menig kopwerk verrichte… Op de Krakelingse weg kreeg de Razende Reporter een leegloper maar kon gelukkig nog rustig fietsend het thuisfront bereiken… In Zeist werd afscheid genomen van het beroemde peloton die nog een kort stukje richting de Bilt en Utrecht te goed hadden!

Afstand: 71,2 km
Gemiddelde: 30,7 km/u
Tijd: 2 uur 19 minuten

Allen, een fantastische dag met heerlijk weer en een prima gemiddelde, tot de volgende keer!

Vervolg
Aankomende donderdag: Start vanaf de Bilt om 19.00 sharp voor de Ronde van de Loosdrechtse Plassen!
Aankomend weekend: Meldt je aan en komt met ideeën!
Route donderdag 26 mei: de Ronde van de Loosdrechtse Plassen!

Houdt altijd tezamen,
De Razende Reporter!

Fietsvrienden,

Verslag van de Bilt-Amerongen-de Bilt van zo 10 juli '11

Den linkerschoen in het linkerpedaal en den rechterschoen in het rechterpedaal...
Den linkerschoen in het linkerpedaal en den rechterschoen in het rechterpedaal… Rustig aan beginnen en de Chrono van Ommen volgen… Op de mooie zondag van 10 juli werd er ouderwets fietsles gegeven… Geen van Ommetjes… Geen linkeballen… Pure klasse en een continu verzet van 52-12 op het vlakke… En nu heeft die verduivelde Chrono van Ommen ook nog leren klimmen!

Het vertrek
Het laatste verslag voelt alweer een kleine eeuw geleden namelijk van eind mei… Dit weekend stond met het prachtige weer om 09.00 uur er toch een peloton van vier coureurs klaar voor vertrek… Een vijfde haakte op het laatst af vanwege een feestje op de zaterdag maar dat mocht de pret niet drukken… De knie van Jan Janssen Brother Yavuz was redelijk herstellend van de Alpe d’HuZes… De Haviksnest was net opgedroogd en vier nieuwe binnenbanden rijker teruggekomen van Limburgs Mooiste… De Chrono van Ommen beweerde een beetje hard te hebben gelopen en op de vaste plaats gefietst te hebben… De Razende Reporter ten slotte had het rustig aangedaan en slechts 150 km gefietst in anderhalve maand… Kortom, er stond een gemotiveerd peloton klaar om eens veel beklimmen te pakken en het elkaar lastig te maken!

De Soesterbergse lus
De Haviksnest en de Razende Reporter voerde het peloton aan en keuvelde over koetjes en kalfjes… Daarachter deden de Chrono van Ommen en Jan Janssen Brother exact hetzelfde… De Razende Reporter moest nog even wennen aan tempo draaien op kop en tegelijk een beetje keuvelen… De benen voelden nog niet erg goed zo vroeg in de morgen of ontbrak wellicht een algemeen ritme… Vlak voor het bereiken van de Soesterbergse lus werden de Chrono van Ommen en Jan Janssen Brother Yavuz op kop gedwongen… Bij het bereiken van het 1ste klimmetje die voor geen enkel klassement in aanmerking komt hadden de Haviksnest en de Razende Reporter afgesproken te gaan demarreren en hiermee de Chrono van Ommen een vroege hak te zetten… Het klimmetje loopt eerst 150 meter flauw vals plat waarop de kopgroep volgens afspraak demarreerde… Vervolgens een scherpe bocht naar rechts waarna op klinkertjes een kleine 75 meter straf moet worden geklommen… Vooral de scherpe bocht naar rechts werd het kopgroepje bijna fataal… De Haviksnest nam het voortouw in de demarrage en spurde op de bocht af… De Razende Reporter vond dat er toch echt geremd moest worden… De Haviksnest deed dit dan ook een fractie later maar wel te laat… Met kunst en vliegwerk kon er een Vino-tje voorkomen worden maar de Haviksnest stond pardoes geparkeerd langs de kant… De kans op winst was verkeken en brullend van de lach deelde de Razende Reporter een klein speldenprikje uit in het peloton… De Chrono van Ommen haalde de schouders op en vroeg zich af waar de Haviksnest en de Razende Reporter mee bezig waren want het echte klimwerk moest nog komen… Een klim die er inderdaad toe doet en is opgenomen in het puntenklassement is de coll de Soesterberg… Een redelijk flauwe beklimming maar wel één die steeds toeneemt met een echt gemeend eind als de slag nog niet geslagen is… Een beklimming die ideaal is voor de coureurs die op de macht het verschil kunnen maken… Het devies voor de Razende Reporter was dan ook achter de Chrono van Ommen te blijven… De Haviksnest nam het voortouw en gaf het tempo aan… De Razende Reporter was vol zelfvertrouwen vanwege het speldenprikje en ging veel te vroeg aan… Het kaf van het koren werd gescheiden, het was een kolfje naar de hand van de Chrono van Ommen, met twee vingers in de neus werd er gewonnen en bij de Haviksnest en Razende Reporter ging al voor de eerste keer die dag het nekkie eraf!

De coll de viaduct
Het peloton was duidelijk warm gedraaid en de Haviksnest en de Razende Reporter hadden goede hoop nog de nodige beklimmingen bij te schrijven op hun palmares… De spanning is namelijk te snijden in het puntenklassement waarbij de Haviksnest met 13 punten een lichte voorsprong heeft op de Razende Reporter met 11 punten… Nummer drie in de lijst is de Bretonse Heilige met 2 punten behaald in mei… De Chrono van Ommen heeft nog geen enkel punt weten te sprokkelen tot vandaag dus kan toch niet een gevaar zijn voor dit prestigieuze puntenklassement… De Coll de Viaduct is van oudsher een klim voor op de macht dus deze is in principe wel een prooi voor een Chrono van Ommen in goede doen… Dit is een gegeven maar toch altijd spannend om hiervoor te strijden en wellicht kunnen de Haviksnest en de Razende Reporter het de Chrono van Ommen bijzonder moeilijk maken… Bij het opdraaien van de beklimming zat er een ander peloton direct achter het beroemde peloton… Het tempo van 31 per uur was blijkbaar niet voldoende en zodoende nam het andere peloton de koppositie over… De Haviksnest begon direct de Chrono van Ommen op te jutten om te demarreren… Zonder lang nadenken ging de Chrono van Ommen erop en erover… Het afgesproken plan was dit met het voltallige peloton te doen echter meer dan een korte aarzeling van de Haviksnest zat er niet in… Jan Janssen Brother Yavuz en de Razende Reporter bleven achter het groepje uit de wind zitten… De Chrono van Ommen ging er vandoor en nam afstand en afstand… Het andere peloton trok zich niks aan van de demarrage van de Chrono van Ommen en bleek al keuvelend 33 in het uur rijden… Verdraaid dacht het drietal want op deze manier gaat de Chrono van Ommen het gewoon halen… Kort overleg en daar ging het drietal de Chrono van Ommen achterna… Na een kleine 20 meter lag Jan Janssen Brother Yavuz eraf en was het gat nog geen meter geslonken… De Haviksnest en de Razende Reporter koersten voor wat het waard was waarbij het overnemen nog bijna fataal werd… In de laatste bocht naar links zat de Razende Reporter vanwege de wind even rechts achter de Haviksnest… Juist op dat moment gaf de Haviksnest het teken overnemen en verminderde vaart… Het voorwiel van de Razende Reporter raakte even het achterwiel van de Haviksnest en was alle energie gegaan naar het op de been blijven… De Razende Reporter nam voor de vorm nogmaals over maar de uitslag was al bepaald… De Haviksnest deed nog een laatste inspanning maar de handen van de Chrono van Ommen konden al voor de tweede keer die dag de lucht in… Chapeau Chrono van Ommen!

Laan van 1914
De Chrono van Ommen uiteraard in opperbeste stemming en de rest nog steeds in volle overtuiging dat het wel goed zou komen die dag… De Laan van 1914 was in aantocht en daar moest de overwinning toch echt komen uit de klimgeiten de Haviksnest en de Razende Reporter… Hoewel er beter werd geklommen had de Chrono van Ommen op deze klim nog geen enkele keer een rol van betekenis gespeeld… Om toch zeker te zijn van de overwinning werden er afspraken gemaakt in het peloton… De Haviksnest op kop voor een hoog tempo omhoog en de Razende Reporter achter de Chrono van Ommen zodat er van achteruit gedemarreerd kon worden indien nodig… De realiteit verliep echter anders enkel vervulde Jan Janssen Brother Yavuz met glans zijn rol door zoals afgesproken op achterstand boven te komen… De Chrono van Ommen bleef netjes in het wiel van de Haviksnest ondanks het straffe het tempo… De eerste drie verkeersdrempels werden keurig in deze slagorde verreden en op weg naar de vierde voelde de Razende Reporter de kansen toenemen… Hoewel de pijn in de benen toenam moesten de anderen de beklimming ook beginnen te voelen... De Haviksnest was nog steeds op kop en dat is een goed teken want de timing van de Chrono van Ommen was altijd beroerd met betrekking tot demarreren… De Chrono van Ommen gaat of te vroeg aan waardoor het kruit te vroeg verschoten is of te laat waardoor de slag gemist werd vanwege de mindere explosiviteit in de benen… De uitgelezen plek om te demarreren is bij de vierde verkeersdrempel en bij voorkeur er bovenop… Dan kan er nog een kleine voordeel gepakt worden bij het afgaan van de vluchtheuvel en zodoende de rest op achterstand te zetten… Tot de verbazing van de Razende Reporter was het de Chrono van Ommen die deze truc eveneens door had… Op het moment dat de Razende Reporter aanging versnelde de Chrono van Ommen even hard… Met gepiep en gekraak bij het stuur won de Chrono van Ommen centimeters terrein… De centimeters werd een halve meter maar de Razende Reporter versnelde… De halve meter werd desondanks een meter waardoor de moed van de Razende Reporter diep in de schoenen zakte… Een vloekende en tierende Haviksnest vanwege het afhaken van de Razende Reporter werd nog net gehoord van achteruit terwijl voor de derde maal die dag de bloemen voor de Chrono van Ommen waren!

De Amersfoortse lus
Vol ongeloof daalden de Haviksnest en de Razende Reporter af op De Berg Zuid… Er was geen antwoord op de kracht van de Chrono van Ommen noch door eigen inzet noch door afspraken in het peloton… Een andere tactiek was nodig waarbij met name het parkoers van Amersfoort een helpende hand bood… De gekozen route door het rustige stukje van Amersfoort was anders dan de voorgaande keren… Daar in de afgelopen keren een lange klim met klinkertjes op het eind en een korte maar zeer toenemende steile klim werden gekozen was het de Haviksnest die deze keer koos voor één enkele beklimming van De Berg Zuid… Onduidelijkheid over het verloop van deze klim nam de Haviksnest het voortouw door het tempo te bepalen… De Chrono van Ommen zat als tweede in het wiel direct gevolgd door de Razende Reporter… De taak toebedeeld aan Jan Janssen Brother Yavuz werd zonder morren uitgevoerd zodat de rode lantaarn alweer in het bezit was van deze klasbak… De Razende Reporter gooide het op een andere boeg zoals in een grijs verleden beklimmingen van de coll de Austerlitz werden gewonnen… Diverse malen snel demarreren en tempo laten zakken om de Chrono van Ommen van slag te brengen door het wisselend beentempo… Met een ultra klein verzet werd snel de koppositie opgeëist door de Razende Reporter, de Chrono van Ommen versnelde eveneens en kwam langszij omdat direct de Razende Reporter weer afgezakte naar achteren… Het ongeloof was af te lezen van het gezicht van de Chrono van Ommen, heerlijk het werkt… Een tweede versnelling op hetzelfde kleine verzet, de koppositie pakken en doorkoersten maakten nu het verschil wat nodig was… De Chrono van Ommen verwachte dezelfde tactiek als ervoor met terugzakken en lette niet op het einde van de klim… Hoewel de Chrono van Ommen de bolide weer flink liet kraken aan het stuur was de reactie te laat en tevergeefs… Verslagen door idioterie kon de Chrono van Ommen enkel toekijken op de overwinning van de Razende Reporter!

De coll de viaduct kort
De Razende Reporter kon bovenop even op adem komen aangezien gewacht werd op Jan Janssen Brother Yavuz die nog steeds zijn opdracht met verve aan het uitvoeren was… Besloten werd om de korte coll de viaduct te pakken en daarna naar Amerongen te koersen… Met een getergde Chrono van Ommen op kop werd er vals plat naar beneden gekoerst richting de korte coll de viaduct… Op dat moment kwam aan elke twijfel een eind… De Chrono van Ommen is in supervorm en met een meer overzichtelijke klim in Amersfoort had de Razende Reporter geen schijn van kans gehad… De Chrono van Ommen had zijn klokwerk weer gesynchroniseerd en reed tegen de veertig per uur op weg naar de oh zo bekende en favoriete beklimming… De Razende Reporter nam alleen de leiding in waar naar links moest worden geslagen… Pas bij de verkeerslichten naar links anders kom je op terreinen die enkel dood lopen… De Chrono van Ommen stoempte door zodat de hardslag van de Razende Reporter in het wiel niet onder de 160 kwam… De korte coll de viaduct is een kwestie van tempo rijden tot de 1 kilometer markering en dan sprinten voor de eindzege… In het eerdere verloop van het seizoen ging de Razende Reporter op kop zitten om de koers hard te maken maar in dit geval had het een hele andere reden... Met de Chrono van Ommen op kop bestaat de schamelijke kans dat de rest domweg uit het wiel wordt gereden… Het devies was dus temporiseren en hopen dat de Haviksnest het karwei kan afmaken in een kwieke demarrage of late rappe eindspurt… Het plan slaagde in de opzet… Tot relatief kort voor de meet bleef het clubje achter de Razende Reporter… Op het moment dat de Razende Reporter nog één maal wilde versnellen om de sprinters zo goed mogelijk af te zetten werd daar een puike demarrage geplaatst door de Haviksnest… Een gat was geslagen daar de Chrono van Ommen wellicht in het wiel zat van Jan Janssen Brother Yavuz… Geniale opzet en missie halverwege een grandioos succes… Een verbijsterend schouwspel was echter het vervolg… Het was Jan Janssen Brother Yavuz die het gat dichte richting de Haviksnest met de Chrono van Ommen tom-tie-dom-tie-dom in het wiel… Ondanks de inspanningen van de Haviksnest kon er geen weerstand geboden aan de demarrage van de relatief frisse Chrono van Ommen… De overwinningen van de Chrono van Ommen namen nu wel serieuze vormen aan deze dag!

De Amerongse Berg
De eerste kilometers richting de Amerongse Berg werd er nog afwisselend overgenomen met een tempo van rond de 32 in het uur tenzij de Chrono van Ommen overnam waardoor het tempo richting de 40 in het uur schoot… Bij Maarsbergen werd even de ideale route richting de Amerongse Berg besproken maar met name uitgerust door de Razende Reporter… Het was een warme dag en het water in de twee bidons gingen aardig snel op… Besloten werd om onderlangs Maarsbergen te koersen langs de snelweg door bosrijk gebied… Een betere route achteraf dan bovenlangs de snelweg en langs het spoor… De Chrono van Ommen zette zichzelf weer eens op kop en het maakte niet uit of de wind mee of wind tegen zat… De klok kon gelijk worden gezet op 38 in het uur… De scheuren in het peloton werden nu zichtbaar aangezien het geen rechte wegen waren… De vele bochten in het parkoers maakten het volgen voor de Haviksnest en met name Jan Janssen Brother Yavuz bijzonder lastig… De Razende Reporter kon enkel volgen en maakte optimaal gebruik door goed naast de Chrono van Ommen uit de wind te koersen… Op de Bergweg richting de Amerongse Berg nam de Razende Reporter even de koppositie over met enkel het idee om te temporiseren… De Amerongse Berg kwam in zicht en de Razende Reporter reed zich redelijk leeg om ergens in de eerste meters te worden gepasseerd en geparkeerd… Inderdaad volgde in de eerste meters de overname door de Chrono van Ommen en de Haviksnest… Het tempoverschil was te groot om aan te klampen en de handdoek werd direct in de ring gegooid… Even dachten de Chrono van Ommen en de Haviknest op een wederopstanding maar dat was een onbekende klimgeit die voorbij kwam… De Haviksnest probeerde uit alle macht te volgen maar moest ook in deze klim de meerdere kennen in de Chrono van Ommen… De vier helden van het roemruchtige peloton reden op gepaste afstand van elkaar naar boven waarbij de verschillen aanzienlijk waren en verrassend groot in deze fase van het seizoen… De Chrono van Ommen blaakte nog meer van zelfvertrouwen en declasseerde de andere coureurs tot recreanten die duidelijk de pijp aan Maarten hadden gegeven!

De coll de Doorn
Vanwege de glansrol die Jan Janssen Brother Yavuz perfect uitvoerde kon er onderaan de Amerongse Berg even halt worden gehouden en op krachten worden gekomen… De Razende Reporter besloot snel even wat te eten om niet nu al tegen een hongerklop aan te lopen… Na de hergroepering en nog even een korte stop klikte het peloton in de pedalen en was het op weg… Vanwege het tijdstip werd het drukker op het fietspad en met name vanwege de toename van het aantal wielrenners… Voorbij Leersum trok de Chrono van Ommen het gaspedaal helemaal open en waren de overnames van de Razende Reporter wel aanwezig maar telkens van beduidend kortere duur dan de overnames van de Chrono van Ommen… Een lang lint vormde zich achter de Chrono van Ommen met allerlei onbekende coureurs die probeerden aan te haken in het fietsgeweld… Voor vele was dit niet weg gelegd en raakten op achterstand… In dit gedruis kon Jan Janssen Brother Yavuz dan ook niet meer volgen en werd diverse malen teruggebracht door de Haviksnest… De klim bij Doorn is eigenlijk een slechte klim met weinig ruimte op het fietspad maar stond wel als volgende beklimming in de koers… De Chrono van Ommen nam het voortouw en enkel de Razende Reporter kon volgen… Bij het naderen van een groepje voor de top trachtte de Razende Reporter even te linkeballen door gebruik te maken van de beperkte ruimte… Een demarrage zodat de Chrono van Ommen in het wiel terecht kwam… Het passeren van het groepje en de handen de lucht in… Helaas de klim duurde iets te lang en het tempo zakte iets in… De Chrono van Ommen moest even diep gaan maar won toch nog met overmacht!

Coll de Austerlitz
De laatste beklimming van de dag restte het peloton nog deze mooie dag en stiekem hoopte de Razende Reporter op een echt dagsucces… Bij de Haviksnest was het beste eraf… Jan Janssen Brother Yavuz zat er nog fris bij en ging volledig in stijl voor de rode lantaarn… De Chrono van Ommen was nog sterk maar ook daar kwamen kleine scheurtjes in de tegenwoordig alleskunner… Wederom niet de Chrono van Ommen op kop laten maar temporiseren… Als eerste het tempo bepalen en vervolgens kijken wanneer de koek op is… Een onbekende renner haalde de twee koplopers in en de Chrono van Ommen pakte gelijk dat wiel… De Razende Reporter keek achterom… Geen steun van achteruit aangezien de Haviksnest door het ijs was gezakt… De groep had al twee fietslengtes te pakken… Even op de tanden bijten en aanklampen in het wiel van de Chrono van Ommen… Gelukt en zowaar voelde de benen na deze actie best goed aan… Er zat zeker nog één spurt in en deze moest goed ingezet worden… Wachten, wachten en wachten was het devies tot vlak voordat het wat steiler omhoog gaat… Het geduld werd beloond en de demarrage werd ingezet… De Chrono van Ommen reageerde echter direct en de Razende Reporter kwam niet verder dan het stuur van de Chrono van Ommen… De Razende Reporter zat te lang in het rood en liet lopen… Alweer een puike overwinning voor de Chrono van Ommen!

Terug in de Bilt
In het laatste stuk terug werd er voor de Haviksnest en Jan Janssen Brother Yavuz niet harde gekoerst dan 28 in het uur. Het peloton was leeg gekoerst en had alles gegeven… Een laatste actie speelde zich af vlak voor het van der Valk hotel… De Razende Reporter trok een onaangekondigde sprint aan en maakte zich los van de groep… De afstand met de Chrono van Ommen was aanzienlijk en de Razende Reporter zette nog eens stevig aan… Nogmaals achterom kijkend kwam de Chrono van Ommen met de precisie van een Zwitsers uurwerk dichterbij… De Razende Reporter trok daarom maar een denkbeeldige finishlijn op één meter afstand van het voorwiel en waande zich winnaar… Het punt voor de sprint is in beraad bij de jury en zal naar alle waarschijnlijkheid bij de volgende koers uit de uitslagen zijn geschrapt… Na deze koers is de puntentellen ongemeen spannend waarbij in één koers de Chrono van Ommen de helft van de achterstand heeft ingelopen… Alle lof, bloemen, eer en zoenen van de rondemissen zijn voor de Chrono van Ommen die het peloton ouderwets op de kant heeft gezet… Geen overwinning werd gestolen… Geen moment werd er verzaakt aan kop, sterker nog, het leeuwendeel bevond de Chrono van Ommen zich aan kop… Er was geen van Ommetje te bekennen dus nogmaals Chapeau!

Afstand: 86,0 km
Gemiddelde: 30,1 km/u
Tijd: 2 uur 51 minuten

Allen, een fantastische dag met heerlijk weer en een prima gemiddelde, tot de volgende keer!

Vervolg
Aankomende donderdag: Start vanaf de Bilt om 19.00 sharp voor de Ronde van de Loosdrechtse Plassen!
Aankomend weekend: Meldt je aan en komt met ideeën!
Route donderdag 14 juli: de Ronde van de Loosdrechtse Plassen!

Houdt altijd tezamen,
De Razende Reporter!

Allen,

Hierbij het allereerste fietsverslag van het wielerseizoen 2009!!!

Verslag van Utrecht-Austerlitz-Utrecht zo 22 maart '09

Een valse start...

Ondergetekende stond zondagochtend al om 09.30 in de zonneschijn op het hockeyveld wat dames te coachen naar een 0-1 overwinning wanneer halverwege, een spannende, 2de helft er een sms binnenkwam: Hoe laat we gingen fietsen, 14.00 uur was het voorstel van Jan Janssen Brother Sander... vond ondergetekende te laat, hij was immers al lang wakker en er werd afgesproken om 13.00 uur te vertrekken...
Om 13.00 ging te telefoon van ondergetekende... wederom Jan Janssen Brother Sander die contact zocht vanwege vertraging van 10 minuten... inderdaad 10 minuten later stond Jan Janssen Brother Sander in het bekende wielertenue en dito racefiets voor de deur... Helaas was Jan Janssen Brother Yavuz verhinderd dus bestond het peloton uit welgeteld 2 man...
Uiteindelijk stond dit peloton met knikkende knieën klaar om het bal van 2009 te openen. Het vertrek was spectaculair en de kuiten werden gespannen... slechts 500 meter verderop merkte Jan Janssen Brother Sander zijn lekke achterband op dus we maakten rechtsomkeert... Na veel gepiel en opgepomp konden we vertrekken met een kleine bobbel in het achterwiel van Jan Janssen Brother Sander... een binnenband verwisselen is een vak apart...
Uiteindelijk vertrek 13.45 uur!!!

Het vertrek
Het peloton vertrok snel en voortvarend! Het gemiddelde kwam niet in de buurt van de 30 km/u maar lag daar strak ver boven... De heren zijn in topconditie... nog nooit was het vertrek zo strak geweest als deze zondag... het peloton fietste naast elkaar en sprak over werk, uitgaan en relaties... we leken wel een stel oude wijven bij elkaar... zo arrogant werd er gefietst en er werd gesmeten met onze krachten want het ging zo lekker...
Een goed oplettende toeschouwer had op kunnen merken dat de vlaggen hard stonden te wapperen in de wind en dat het peloton de harde wind meehad... waarover later nog veel meer, maar eerst de coll de viaduct!!!

De coll de viaduct (3.2 kilometer)
Gebroederlijk werd deze coll genomen en gestaag ging het tempo omhoog, nagenoeg geen enkele meter werd er achter elkaar gefietst tot de top... het praten werd wel minder want het kostte kracht en het deed al voorzichtig pijn... de laatste kilometer ging in en de snelheid lag nu echt op ± 35 km/u... de laatste bocht door en de top was in zicht... elke meter ging gepaard met een versnelling en er werd voorzichtig gestreden voor de eer... geen van het peloton ging staan maar beet zich op het tandvlees af op de pedalen... de top was behaald en er is een finishfoto voor nodig om te bepalen wie er had gewonnen... kortom geen winnaar maar wel boven de 40 km/u aan de top!!!

De coll de Austerlitz (1.2 kilometer)
Auw, auw, auw! Nog net bekomen van de klim merkte we iets op wat we al lang wisten... we krijgen vanaf nu de wind tegen... we begonnen voorzichtig ons te beklagen over de wind... wat was deze hard en constant en we hadden e'm nog niet eens pal tegen! Het nieuwe ecoduct werd gepasseerd en de coll de Austerlitz kwam in zicht! Wat wordt de tactiek? Hoe hard kon die vorig jaar ook alweer worden genomen? Moet je met een hoge snelheid beginnen juist met een constante snelheid deze coll beklimmen? Allemaal vragen zonder antwoorden... in ieder geval wilde ondergetekende de zaak in handen hebben dus voorop naar boven en Jan Janssen Brother Sander laten volgen... de eerste stijging deed gelijk pijn auw, auw auw! Het gemiddelde zat gelijk op slechts 19 km/u max... iets wat vorig jaar beslist verlies had betekend maar ja... hoe zit het nu nog vroeg in het wielerseizoen? Ondergetekende bleef maar op kop en hoewel het zeker was dat Jan Janssen Brother Sander onderaan in het wiel zat hoorde ondergetekende niks... geen ademhaling, geen gerammel van een ketting... niets... alleen de eigen ademhaling werd waargenomen... het is nog ver dus achterom kijken is absoluut verboden... gewoon nog volhouden en zien waar het strandt...uiteindelijk was de voorsprong ongekend in de historie van de Utrechtse ronde en was Jan Janssen Brother Sander niet in zicht wanneer ondergetekende de coll had beklommen!!!

De sprint
Voor de sprint werd besproken wat er mis was met het begin van het wielerseizoen... hardlopen en fietsen zijn verschillende disciplines en wanneer het fietsen achterwege blijft verdwijnen er spieren die oh zo hard nodig zijn bij het wielrennen... kortom, er moet weer veel getraind worden! De terugweg bestond uit ploeteren, stoempen en schelden op de wind.. we komen beide uit de polder maar aan de wind hebben we nooit echt kunnen wennen... vooral Jan Janssen Brother Sander had het moeilijk en koos het wiel van ondergetekende, daar Jan Janssen Brother Sander de vorige seizoenen menig gemiddelde hoog hield juist met windje tegen!!! En uuh... uhum bij De Bilt gingen we rechtsaf in plaats linksaf voor de sprint... we waren op... in Utrecht aangekomen hadden we wel een goed gevoel over deze ronde overgehouden en bleek het gemiddelde ook nog respectabel te zijn: 29.0 km/u dus dat beloofd wat voor de rest van het seizoen!!!

Fietsen door de week
Op zondag 29 maart gaat de zomertijd in dus wellicht kunnen we volgende week weer door de week gaan fietsen. Iemand voorkeur voor de dinsdag of de donderdag (op de woensdag avonden kan ik niet)?

Fietsen aankomend weekend
Ik kan zaterdag de hele dag en zondag alleen niet van 12.00 uur t/m 14.30 dus kom maar met suggesties!!!

ps01: Naast het verlies vorig jaar van de Kaas is dit jaar de beer uit Bussum er niet meer bij door de week bij de ronde van Utrecht vanwege een verhuizing naar Breda... Beer uit Bussum, succes met trainen en hopelijk zoekt het peloton dit jaar elkaar wel zoveel mogelijk op in de weekenden!!!
ps02: Als iemand suggesties heeft voor het meedoen met bepaalde koersen laat het weten en dan gaan we plannen!!!
ps03: Hebben we nog een groot plan voor dit jaar (rondje IJsselmeer, Alpe d'Huez, de Dolomieten of Parijs-Roubaix)?

Tot het volgende verslag!

Allen,

Verslag van Utrecht-Austerlitz-Utrecht do 02 april '09

Strakke kuiten...

Het is weer tijd om te fietsen door de week!!! Het zonnetje schijnt, de vogeltjes fluiten en de kuiten staan strak!!! Het was maar liefst 18 graden donderdag avond.

Het vertrek
Het vertrek was enigszins moeilijk door de wind en al snel werd er kop over kop overgenomen waarbij met name Jan Janssen Brother Sander er zin in had!!! Het gemiddelde lag wel onder de 30 km/u door de harde wind maar de coll de viaduct kwam dichterbij!

De coll de viaduct (3.2 kilometer)
Wederom ging het zij aan zij omhoog en na elke bocht werd het tempo opgevoerd... tot de laatste bocht ging het zij aan zij maar werd er al af en toe geschakeld om het juiste verzet te vinden... halverwege het laatste rechte stuk ging ondergetekende ervoor... staan op de pedalen en doorknallen... zit Jan Janssen Brother Sander achter me of ben ik verlost... niet kijken want dan ben je de klos, doortrappen!!!
Nog 200 meter te gaan en ondergetekende hoorde iets achter zich... zat Jan Janssen Brother Sander er nog... jawel, ik hoorde Jan Janssen Brother Sander schakelen... damn it!!! Nogmaals staan op de pedalen... proberen te versnellen... maar het had geen zin... Jan Janssen Brother Sander hield het wiel... vlak voor de streep ging Jan Janssen Brother erop en erover... hmmm Jan Janssen Brother Sander is duidelijk weer terug in het peloton...

De coll de Austerlitz (1.2 kilometer)
De klim had pijn gedaan en we werden naar beneden ingehaald door Mister Fassa Bortolo... gelukkig had hij ons niet ingehaald op de klim want dat was een deceptie geweest... op naar de coll de Austerlitz... de klim deed nog steeds pijn en Jan Janssen Brother Sander gaf toe dat er vlak voor de top er wat los kwam in de keel... maar goed, Jan Janssen Brother Sander zette eens flink aan om voor het donker thuis te zijn, we waren immers slechts halverwege en de zon zakte al bijna achter de horizon... Mister Fassa Bortolo had inmiddels een voorsprong maar was nog niet uit het zicht verdwenen dus Jan Janssen Brother Sander zette de achtervolging in... ondergetekende dichte de laatste 20 meter en zo hadden we een lift naar de coll de Austerlitz...
Wederom werd de klim zij aan zij genomen en we hadden behoorlijk last van het hobbelige fietspad... het eerste stuk deed pijn en de snelheid daalde onder de 18 km/u... halverwege de klim herpakte ondergetekende zich en voelde zich goed... de kuiten stonden strak!!!
Een versnelling werd ingezet die door Jan Janssen Brother Sander niet kon worden gepareerd en zo kon ondergetekende soeverein naar de overwinning fietsen op de coll de Austerlitz!!!

De sprint
Mede door de wind en de wegzakkende zon, het werd al donker, werd er vol doorgefietst daar Utrecht maar dan wel via de snelste route... de sprint werd links gehouden en het laatste stuk had Jan Janssen Brother Sander nog moeite het wiel te houden voor ondergetekende... Jan Janssen Brother Sander had tussen de colls te veel gegeven en was redelijk op... het gemiddelde bleef steken op 28,3 km/u... een deceptie maar het mooie weer en goed gevoel vergoede een hoop!!!

Vervolg
Aanstaande zondag wordt er gefietst in en rond Maastricht met hopelijk goed weer zoals we de afgelopen dagen gewend zijn. Volgende week donderdag hopen we Jan Janssen Brother Yavuz te kunnen verwelkomen in het peloton!!!

Tot het volgende verslag

Allen,

Verslag van Valkenburg-Slenaken-Valkenburg

Het was vroeg zondagochtend 5 april toen de wekker ging... 07.10 uur... Oef, dat is wel erg vroeg voor op de zondag... Gelukkig de spullen de vorige avond al klaargezet dus snel douchen, broodjes smeren, fiets in de auto laden en op naar Jan Janssen Brother Sander!!!... Jan Janssen Brother Sander was er ook snel bij en om 07.35 vertrokken we opgewekt naar Valkenburg... In Vught haalden we de Parel van Flevoland op en was het passen en meten om de fietsen in de auto te krijgen... Onderweg bleek dat het peloton compleet was aangezien sommige de vuurdoop waarschijnlijk niet aandurfden... De kroon werd gespand door het te gooien op voedselvergiftiging...

Aangezien het peloton met ons drieën compleet was werd er besloten te starten in Valkenburg onderaan de Cauberg... Altijd goed om bergop de benen op te warmen... Er werd eerst nog een pitstop gemaakt, allereerst op de wc en vervolgens werden de banden opgepompt en de helmen opgezet... het peloton stond klaar voor vertrek!

Onderaan de Cauberg werd de toon gezet voor de rest van de dag. Ondergetekende ging op kop en de rest volgde op gepaste afstand! Jan Janssen Brother Sander en daarachter de Parel van Flevoland die dapper volgde als enige dame van het peloton. Bovenaan de Cauberg was er gelijk een korte pitstop voor Jan Janssen Brother Sander die zijn materiaal op orde moest maken... Verloor gelijk driekwart van zijn water uit zijn bidon... Bijzonder handige start van de dag, het einde was ook al zo briljant van Jan Janssen Brother Sander maar daarover straks meer!!!

Het peloton was een beetje zoekende naar het vinden van de juiste route en diverse malen werden verschillende borden gevolgd waarvan we dachten dat dat een goede route zou zijn... route nummer 73.. 74.. 80.. de Maasdal route.. de Mergellandroute.. allen werden gevolgd zonder een bepaald doel voor ogen behalve lekker fietsen in een mooi landschap... en dat is zeker gelukt mag ik wel zeggen!!! In een mooie omgeving werden er diverse beklimmingen getrotseerd....

Naar mate de dag vorderde en steeds meer beklimmingen beklommen werden zakte het moraal van Jan Janssen Brother Sander... slechts éénmaal wist Jan Janssen Brother Sander ondergetekende voor te blijven op de top en bij de overigen moest hij genoegen nemen met een tweede plek... de laatste paar beklimmingen werden zelfs zo erg voor Jan Janssen Brother Sander dat er hardop gevloekt werd... "Wat een klote berg" werd er diverse malen het peloton ingeslingerd wat op de lachspieren werkte bij de anderen... De Parel van Flevoland kwam in de laatste beklimmingen ook akelig dicht in de buurt van Jan Janssen Brother Sander en deze moest op het tandvlees bijten om niet achter de Parel van Flevoland te eindigen... Nee, Jan Janssen Brother Sander, het peloton geeft niks cadeau dus volg het voorbeeld van de Beer uit Bussum en ga oefenen, oefenen en nog eens oefenen!!!

Ten slotte was zo'n 5 kilometer voor Valkenburg het echt klaar voor Jan Janssen Brother Sander, niet alleen was hijzelf op maar ook de fiets wilde even rusten... Lekke achterband... Lekker einde van de dag... Ondertussen maar even op een plattegrond kijken hoever we van Valkenburg verwijderd zijn... Het idee van klikpedalen is dat je de schoenen hieruit moet klikken voordat je stilstaat anders val je om... Niet waar, Parel van Flevoland!!! Maar eerlijk is eerlijk, ze pakte het goed op en een high 5 was zeker op zijn plaats... Ondertussen was de prutser Jan Janssen Brother Sander nog steeds bezig met zijn achterbandje en duurte het nog enkele minuten voordat het peloton de laatste kilometers kon gaan afleggen...

Na de, in totaal, 56 km afgelegd te hebben in 2 uur en 22 minuten met een gemiddelde van 23,5 km/u, prima voor het begin van het seizoen, kwam het peloton uit in Valkenburg waarbij de Cauberg, gelukkig voor Jan Janssen Brother Sander, down-hill kon worden afgelegd... ondergetekende en de Parel van Flevoland besloten, na resoluut afhaken van Jan Janssen Brother Sander, ook maar om niet om te draaien en nog eenmaal de kuiten strak te spannen maar het terras op te zoeken voor een welverdiend drankje...

Het weer was super, niet te warm of te koud en ik zie vol spanning uit naar de volgende route in het Limburgse landschap!!! Zaterdag 13 juni is in ieder geval Limburgs Mooiste waar ondergetekende voor de 150 km heeft ingeschreven dus wie volgt!!!

Tot snel!!!

Allen,

Verslag van Utrecht-Austerlitz-Utrecht do 09 april '09

De prikkel is verwerkt...

Een vol peloton, met maar liefst vijf man, stond strak klaar gisteravond om zich het snot voor het ogen te fietsen!!! Zelfs het afspreken ging enigszins vlot en rond 19.20 was het hele peloton bijelkaar halverwege de Utrechtse weg richting Zeist. Het peloton verwelkomt de Bretonse heilige (Ivo van der Aa) en de Haviksnest (Michel Horst) waarmee er een clan van TNT'ers ontstaat en hoopt dat er menig kilometer wordt gefietst dit seizoen met dit peloton.

Het vertrek
We moesten zoals gezegd even vinden maar dat was snel geregeld en er werd volop gepraat totdat Jan Janssen Brother Sander en ondergetekende even het tempo opvoerde... Elke kilometer verder werd er minder en minder gepraat in de achterhoede... Even voorbij Soesterberg wordt er rechts afgeslagen voor de coll de viaduct maar niet voordat er even gewacht werd op Jan Janssen Brother Yavuz want hij had het zwaar...

De coll de viaduct (3.2 kilometer)
De Bretonse heilige en de Haviksnest namen het voortouw en gaven gas op de eerste kilometer van de coll de viaduct... Zelfs Jan Janssen Brother Yavuz kon volgen dus een mooie start van deze coll, peloton bij elkaar en iedereen kan winnen!!! Het overnemen door ondergetekende betekende op een gegeven moment dat de gebroeders Jan Janssen erop en erover gingen... Uiteraard ging Jan Janssen Brother Sander voorop maar Jan Janssen Brother Yavuz volgde goed in het wiel... Dat wil zeggen voor zo'n honderd meter en toen viel er een klein gaatje... Vervolgens 2 fietsen lengtes en zo zag de rest van het peloton zich genoodzaakt om de achtervolging in te zetten op Jan Janssen Brother Sander... De Haviksnest zat al snel in het wiel aan kop en ondergetekende bracht de Bretonse heilige in het wiel zodat er een grote kopgroep vormde... Jan Janssen Brother Sander dwong de Haviksnest op kop waardoor op 1 km van de meet het gemiddelde zakte tot iets boven de 30 km/u... Ondergetekende vond het vlak voor de laatste bocht welletjes en nam over met een versnelling... Elke meter die steiler omhoog ging werd steiler genomen tot 46 km/u aan de top... Jan Janssen Brother Sander had de strategische plek achter het wiel van ondergetekende gepakt en wachtte af... De Bretonse heilige en de Haviksnest vielen 1 voor 1 af zonder dat ondergetekende dit doorhad... Doorfietsen en niet omkijken is altijd het devies... Vlak onder de top kwam Jan Janssen Brother Sander op het tandvlees langszij en erlangs... Eerlijk is eerlijk, een nette manoeuvre en dus een eerlijke overwinning... Chapeau Jan Janssen Brother Sander!!!

De coll de Austerlitz (1.2 kilometer)
Onderaan de coll de viaduct was het even zoeken naar Jan Janssen Brother Yavuz want die had duidelijk de slag gemist maar onderaan kon hij snel aanhaken door enigszins af te snijden... Het gemiddelde daalde naar zo'n 28 km/u om weer even bij te komen en zo kon het peloton zich opmaken voor de coll de Austerlitz... Ondergetekende had een valse start onderaan, de rest stak schuin over en zo leek alsof de slag gemist werd... Maar het peloton nam gas terug en zo was onderaan de coll de Austerlitz het peloton compleet en begon de klom... Hoewel de vorige beklimmingen door Jan Janssen Brother Sander en ondergetekende met ± 19 km/u werd genomen hadden Jan Janssen Brother Sander en de Haviksnest gelijk de aanval genomen en werd er met ± 25 km/u de klim begonnen waardoor ondergetekende gelijk ± 5 fietslengtes achterstand had... Ondergetekende was van mening dat hij wel langszij komt naarmate de klim vorderde... Dat viel vies tegen aangezien Jan Janssen Brother Sander en de Haviksnest er een waar spektakel van maakte en niet langzamer gingen fietsen zoals ondergetekende had ingecalculeerd... Alle zeilen moesten worden bijgezet om de Haviksnest te passeren en toen bleek de ± 2 fietslengtes achter Jan Janssen Brother Sander teveel bleek om nog te overbruggen... 2x een overwinning in één ronde Utrecht-Austerlitz-Utrecht voor Jan Janssen Brother Sander... Ondergetekende had geen antwoord op de ontketende Jan Janssen Brother Sander... Wederom chapeau chapeau!!!

De sprint
Het was onderaan de coll de Austerlitz gebleken dat het een slachtveld was.. Jan Janssen Brother Sander ging ook niet soepel meer naar beneden en kwam samen met de Haviksnest aan de voet aan... Vervolgens moest er even gewacht worden op de Bretonse heilige en vervolgens konden we even de beklimming nabespreken voordat Jan Janssen Brother Yavuz ons weer kwam vergezellen... Gelijk weer door want het begon donker te worden en de sprint wachtte op ons even voor utrecht... Kop over kop werd er gefietst boven de 30 km/u wat het ook zo fijn maakt om in een groter peloton te fietsen... Uiteraard af en toe even wachten op Jan Janssen Brother Yavuz maar dat mocht de pret niet drukken... Eindelijk vanwege het volle peloton maakte de sprint weer eens deel uit van de ronde Utrecht-Austerlitz-Utrecht en in een treintje werd er vaart gemaakt richting de streep van de Berekuil-viaduct... Jan Janssen Brother Yavuz moest al enigszins snel afhaken waarna de rest het kop over kop overnam met ± 40 km/u na zo'n 45 km fietsen!!! Ondergetekende had geen idee wie de beste benen had want de rest zette zo hard aan... Dan maar even de anderen op kop laten en zo laat mogelijk pieken... Nervositeit alom want ondergetekende had nog niks gewonnen in deze ronde en tja, dat steekt hè... Een laatste jump en zo lang mogelijk volhouden maar... Ik vind de colls altijd mooier om te winnen maar als dat er gewoon niet inzit vanwege een ijzersterke Jan Janssen Brother Sander dan is de sprint winnen het meest haalbare en zo geschiede...

Afstand 45,3 km
Gemiddelde 29,1 km/u

Vervolg
Aanstaande maandag wordt er weer gefietst en helaas ben ik er dan niet bij vanwege andere verplichtingen... Heren, ik heb weer genoten en vond het super gisteravond!!! Hopelijk volgen er door de week nog vele van deze ritten!!!

Tot het volgende verslag!

Allen,

Verslag van Utrecht-Austerlitz-Utrecht do 16 april '09

Wolkbreuk in het peloton...

Een half peloton, met slechts drie man, stond aan de vooravond van donderdag 16 april 2009 klaar voor vertrek... Eerder op de dag gingen er zenuwachtige e-mails over en weer vanwege een aanstaande wolkbreuk boven Nederland... Vroege files werden er voorspeld vanwege de regenval en de ronde leek letterlijk in het water te vallen... De Razende Reporter stelde voor dat wanneer het niet regende om 19.00 uur gewoon van start te gaan en hiermee werd voorzichtig ingestemd... De Haviksnest had echter al afgezegd en ook Jan Janssen Brother Sander liet verstek gaan vanwege een combi van opkomende verkoudheid, een bezoek aan de United States of America volgende week en de op hande zijnde wolkbreuk... Allemaal slappe excuuses natuurlijk en hierdoor lopen de afhakers dure punten mis voor het klassement... Aan de start om 19.00 voor de deur van de Razende Reporter stond een zeer gemotiveerde Jan Janssen Brother Yavuz vanwege een TNT tocht aanstaande weekend... De Bretonse heilige had er ook enorm veel zin in hoewel er af en toe angstig naar boven werd gekeken... Een wolkbreuk in het peloton was de angst van deze avond...

Het vertrek
Vanaf meter 1 werd er afgesproken om bij de coll de viaduct om te draaien vanwege de aanstaande wolkbreuk... Kortom we gingen voortvarend van start en na enige kilometers ontspannen infietsen, de Bretonse heilige en de Razende Reporter hebben dezelfde fiets afgezien van de kleuren (!), werd er in een kort lint maar wel kop over kop snelheid gemaakt op weg naar de coll de viaduct... Vanwege de verkorte fietsroute werd er goed gas gegeven en verzaakte zelfs Jan Janssen Brother Yavuz geen enkel moment!!!
De coll de viaduct (3.2 kilometer)
Het kop over kop overnemen nam geen keer op de coll de viaduct dus al snel was het peloton op de streep van 1 km voor de top... De snelheid ging nu elke trap richting de 40 km/u... na de laatste bocht nam de Bretonse heilige nog één keer over waardoor de Razende Reporter even in het wiel kon plaatsnemen om de aanval voor te bereiden... Even zwaarder schakelen... Een klein gaatje laten vallen om er vervolgens al staand langs te knallen... Met een max van 48 km/u werd het laatste gedeelte van de coll de viaduct genomen en kon de Razende Reporter weer eens de maximale punten pakken op de coll de viaduct!!!

De coll de Austerlitz (1.2 kilometer)
Jan Janssen Brother Yavuz kon nog lang aanhaken en zodoende snel beneden weer aansluiten, wel eerst een brandend vliegje uit zijn oog halen en we konden weer verder naar de coll de Austerlitz... De gevreesde wolkbreuk in het peloton was uitgebleven en het zag er niet naar uit dat het zou regenen... Er was wel een wolkendek maar deze zag absoluut niet donkergrijs of zwart zoals voorspeld was... Het devies was dus gewoon doorfietsen en de doomdenkers ongelijk te geven... Nu de weg weer enigszins vlak was kwam de trein weer op stoom richting de coll de Austerlitz... Onderaan de coll de Austerlitz kwam het alom bekende zinnetje van Jan Janssen Brother Yavuz "tot straks"... Het peloton brak al snel in 3 stukken (!) waarbij als eerste dus Jan Janssen Brother Yavuz gelost werd en vervolgens de Bretonse heilige... De Razende Reporter trachtte met een gemiddelde van boven de 23 km/u naar boven te knallen wat met pijn en moeite net lukte... Hopelijk is dit voor de volgende keren genoeg tegen Jan Janssen Brother Sander en de Haviksnest... Onder aan de coll de Austerlitz moest Jan Janssen Brother Yavuz even krachten opdoen met een stuk of 20 Dextro's... Als dat maar goed gaat aankomend weekend met de tocht van TNT... De Amerongse berg gaat slachtoffers maken!!!

De sprint
De terugweg werd er weer flink doorgereden alhoewel de 35 km/u met zijn drieen niet vaak of lang achtereen gehaald werd... Met name Jan Janssen Brother Yavuz had het zwaar en moest af en toe uit het wiel lossen... Al met al bleef het nog steeds droog en hebben de afhakers echt pech gehad want het was top weer, niet te koud en niet te warm... De sprint werd in een kalm peloton voorbereid en er werd netjes kop over kop gereden zonder dat er verzaakt werd... Zodra de viaduct in beeld kwam reden de Bretonse heilige en de Razende Reporter naast elkaar met daarachter in het wiel Jan Janssen Brother Yavuz... Achterom kijkend was het duidelijk dat daar geen spelletje werd gespeeld om op een gegeven moment te gaan versnellen maar droop het ervan af dat Jan Janssen Brother Yavuz blij was het wiel te kunnen houden... Het werd tijd om aan te gaan zetten... Het zwaarste verzet kiezen... Gaan staan en het plan was om te gaan versnellen... Helaas helaas ketting van het tandwiel af bij de Razende Reporter... Altijd vervelend als dat gebeurt... Terugschakelen, even trappen en hopen dat de ketting weer een tandwiel pakt... Gelukkig lukte dat en kon de sprint nu echt ingezet worden... De benen waren moe bij een ieder maar toch kwam er een sprint met hetzelfde resultaat als bij de colls van die dag!!!

Afstand 45,3 km
Gemiddelde 29,0 km/u

Vervolg
Volgende week donderdag gaat niet lukken aangezien vele in het peloton andere verplichtingen hebben... Ikzelf kan waarschijnlijk woensdag niet vanwege hockey training dus we houden contact welke dag we uitkiezen voor de volgende ronde Utrecht-Austerlitz-Utrecht... Heren, ik vond het een top ronde, heb genoten en gemiddelde was prima, super!!!

Tot het volgende verslag!

Allen,

Verslag van Utrecht-Austerlitz-Utrecht wo 22 april '09

Het peloton is op stoom...

Het peloton groeit en groeit met potentiële deelnemers... Afgelopen woensdag heeft de Gazelle V3, de V3 is zeker niet onbelangrijk, zich toegevoegd aan het peloton. Allereerste welkom en we mogen zeggen dat hij zich goed gehouden heeft met nog maar 70 km op zijn nieuwe racefiets... Jan Janssen Brother Sander moest afhaken vanwege een vakantie in NY of zo en de Haviksnest lukte het niet om 19.15 af te spreken dus we hadden weer 2 afhakers... Des te meer punten voor het overgebleven peloton!

Het vertrek
Allen waren verzameld bij het huis van de Razende Reporter en klokslag 19.00 kon er vertrokken worden... De Gazelle V3 en Jan Janssen Brother Yavuz konden in de luwte van de Bretonse Heilige en de Razende Reporter rustig keuvelen over de gebeurtenissen van de week... Het tempo moest duidelijk omhoog en zo geschiedde... Het praten werd stiller en stiller en aangekomen bij de afslag over de N237, de Utrechtseweg, was duidelijk dat het voor de Gazelle V3 erg rap ging... En we waren nog niet eens halverwege maar wel vlak voor de coll de viaduct!

De coll de viaduct (3.2 kilometer)
Gebroederlijk, zoals deze coll altijd begint, ging het peloton in tweetallen omhoog met voorop de Gazelle V3 en Jan Janssen Brother Yavuz... Na de eerste bocht moest het tempo maar omhoog en begon het overnemen tussen de Bretonse Heilige en de Razende Reporter met daarachter de Gazelle V3 en Jan Janssen Brother Yavuz. Vooral Jan Janssen Brother Yavuz kon goed volgen en zo'n 1 km voor de top verloor de Gazelle V3 de aansluiting en ging het drietal verder... Overnemen door de Razende Reporter zorgde voor een nieuw slachtoffer, Jan Janssen Brother Yavuz ging eraf... Nogmaals versnellen naar 50 km/u liet de Razende Reporter de kans om de Bretonse Heilige ook te lossen en als eerste deze coll te hebben beklommen!

De coll de Austerlitz (1.2 kilometer)
Onderaan de coll moest vooral de Gazelle V3 even bijkomen naast zijn fiets maar al snel, na wat hoesten en proesten, konden we verder naar de coll de Austerlitz... De rit ernaar toe werd netjes verdeeld met overnemen en zodoende konden we snel beginnen aan deze coll die wel/niet te vinden is in het overzicht van heuvels in Utrecht en waarvan wij zo'n beetje de enige idioten van wielrenners zijn de deze korte maar steile coll beklimmen... De strategische plekken in het peloton werden snel ingenomen... De Gazelle V3 en Jan Janssen Brother Yavuz achterin en de rest in de voorhoede... Even de benen testen en ook de Razende Reporter nam een voorsprong op de Bretonse Heilige zodat dezelfde volgorde ontstond in de vorige coll... De teller stond geregeld op 25 km/u... Even terugzakkend naar de 18 a 19 km/u maar dat was maar even... Volgens mij maakt iedereen goede sprongen in het sneller beklimmen van deze gemene coll!

De sprint
Onderaan de coll de Austerlitz waren de verschillen erg klein en na het wederom hoesten en proesten van de Gazelle V3 en bellen met de Haviksnest vervolgde het laatste gedeelte van de ronde... De Bretonse Heilige was in goede vorm en spurde het peloton zo vaak aan dat de Gazelle V3 het nog af en toe knap lastig kreeg en even moest lossen... Vlak voor de Bilt kon nog even worden aangehaakt door de Razende Reporter met een groepje dat 40 km/u fietste op het vlakke... Helaas kon de rest niet aanhaken vanwege ketting problemen van de Gazelle V3... De sprint kwam dichterbij en de snelheid werd weer opgevoerd... De Razende Reporter had goede benen dus nam zijn verantwoordelijkheid en ging op kop tempo maken... Niet achterom kijken maar gewoon vol doorhalen en zien of iemand je in gaat halen... De Razende Reporter was dus totaal niet op de hoogte wat zich achter hem afspeelde... De Gazelle V3 moest vrij snel afhaken toen de snelheid over de 35 km/u ging maar zowiezo chapeau vanwege het optreden na slechts 70 km op een racefiets... Jan Janssen Brother Yavuz zat in het wiel van de Razende Reporter en moest nadat de Bretonse Heilige erop en erover ging toch echt afhaken... Op dat moment had de Bretonse Heilige een gat dicht gereden en besloot gelijk door te zetten tot verrassing van de Razende Reporter die dat de kleine voorsprong van 3 fietslengtes niet meer kon overbruggen waardoor de Bretonse Heilige als eerste de eindstreep passeerde!

Afstand 43,5 km
Gemiddelde 28,2 km/u

Vervolg
Aanstaande weekend wordt er wellicht gefietst dus we houden morgen en overmorgen even e-mail en sms contact!
Aanstaande donderdag is het Koninginnedag en woensdag Koninginnenacht dus ik stel voor om dinsdag 28 april te fietsen om 19.00 uur!

Heren, ik heb genoten, heerlijk weer, hard doorgefietst, geen lekke banden dus tot het volgende verslag!

Allen,

Verslag van Utrecht-Wijk bij Duurstede-Utrecht za 25 april '09

Slachtoffers maken...

Afgelopen zaterdag was het prachtig fietsweer en daar heeft het inmiddels wereldberoemde peloton van genoten... We konden met name genieten van de nieuwe racefiets van de Haviksnest... Een mooie aluminium Trekracefiets met carbon voorvork, dat is absoluut een must want anders rijdt je als een dweil zeg nou zelf... Ja ja... ik heb er wat artikelen over gelezen en er is geen enkel bewijs welke stijfheid nu echt goed is voor een voorvork... Carbon wordt met name gekozen voor het gewicht en omdat het stoer klinkt maar al het ge@#$ erover is pure onzin... maar wel noodzakelijk uiteraard want dat hoort er nu eenmaal bij... En ja, ik heb ook een alu racefiets met carbon voorvork, omdat dit nu eenmaal hoort en ook nog een full carbon racefiets... Ik ga immers 1x per jaar een berg op en dan heb je dat gewoon nodig... Juist... Dit gesprek ging ook maar door en door bij de aanschouwing en keuring van de nieuwe Trek-racefiets van onze Haviksnest maar eerlijk is eerlijk het is een mooie fiets waarbij uitvoerig is gekeken naar de juiste lengte-fiets verhouding (hoe is mijn houding bij een demarrage van 70 per uur), stijfheid (kan ik doorknallen op kasseien en lekker sleuren aan de fiets), kleur (neutraal wit want ach de prestatie zit in het hard fietsen en niet in een blitse kleur), schakelgroep (de Ultegra groep, hoe kan je op iets anders fietsen, hooguit de Dure ace groep voor verwende racefietser), de bandjes (hoe kan je op iets anders dan Schwalbe rijden want dat heb je gewoon nodig in de bochten), fietsstuur (kan ik lekker in de beugels doorknallen en slachtoffers maken achter me), stuurlint (de grip moet goed zijn bij warm weer met transpiratie of bij nat weer voor een snelle demarrage), velgen (hoe snel kan ik de bocht door knallen zonder te zwabberen), remmen (uiteraard ook van Shimano net als de versnellingen want bij zo'n 70 per uur heb ik dat gewoon nodig), ketting (uiteraard ook van Shimano want dat bepaald je overdracht naar het achterwiel), zadel (niet onbelangrijk en zelf kies ik voor een Arione van Fi'zik want ik wil de volgende dag nog kunnen zitten in een stoel) en dat allemaal in 10 minuten want ik wil gewoon weer buiten staan om te fietsen!

Het vertrek
Helaas was Jan Janssen Brother Sander nog steeds op een vakantietje in de USA maar aanstaande dinsdag is hij van de partij. De rest wel van de partij en super gemotiveerd. Vanaf de eerste meter was het aloude gekuch van de Gazelle V3 te herkennen en het voelde al ontzettend vertrouwd voor de Razende Reporter... Er werd afgesproken om een andere route te fietsen dan normaal, nog wel de coll de viaduct, sommige tradities moet je in altijd in ere houden, maar de coll de Austerlitz lieten we, letterlijk, rechts liggen en vanaf daar zouden we kijken hoever we kwamen... Vandaag gaan we slachtoffers maken!

De coll de viaduct (3.2 kilometer)
Nog voor de coll de viaduct op zo'n slordige 15 kilometer na de start was het duidelijk dat het eerste slachtoffer van de dag al was bepaald... Het gekuch van de Gazelle V3 was heviger dan normaal en moest lossen bij een max van 25 in het uur... Schande, afhaker, triest geval, prutser, laffe taken, 's avonds een vent en 's ochtends een dweil zul je bedoelen... Kortom, de Gazelle V3 ging rechtsomkeert nadat echt helder was dat hij het niet meer verder ging... Het aankomende verslag werd genoemd... En tja, hier moet dan op gereageerd worden... Omdat men dit wil lezen... Heroïsche verslagen op de coll de viaduct of Austerlitz zijn mooi, soms prachtig maar het valt helaas in het niets vergeleken met het afbranden, verguizen zelfs van pelotongenoten... Kijk maar naar Theo Bos die nu nagewezen wordt in het profcircuit... Tja, en als reporter ga je mee met de flow... Gazelle V3, vanavond vroeg naar bed zonder alcohol en ik verwacht het nodige knalwerk aankomende dinsdagavond... Het peloton wacht op niemand, zoals altijd wordt gezegd en zo denderde we door de coll de viaduct op... Er werd netjes in lintvorm kop over kop gereden en we naderde de 1 km meet voor de coll en de Razende Reporter bekende kleur en ging op kop de koers hard maken... Elke honderd meter werd er versneld tot een maximum van 48,9 per uur... Had ik al verteld dat er wind stond... Heel veel wind stond er... Maar goed, de Razende Reporter keek niet om maar haalde gewoon door... verstand op oneindig en hopen dat niemand vanwege de wind eroverheen gaat... Jan Janssen Brother Yavuz en de Bretonse Heilige waren volgens plan op achterstand geraakt maar... Helaas helaas, de Haviksnest zat goed in het wiel versnelde vlak voor de top iets in de slipstream van de Razende Reporter en ging erop en erover... Haviksnest, chapeau met deze overwinning op de nieuwe Trek racefiets!

De coll de Austerlitz (1.2 kilometer)
Zoals bekend lieten we de coll de Austerlitz links liggen en werden er nog diverse pijnlijke colletjes beklommen waarbij de Razende Reporter zijn verantwoordelijkheid pakte en zodoende weer het respect kreeg van het peloton... We waren gebonden aan een vaste tijd van terugkomst... De Razende Reporter had een borrel laat in de middag dus om 15:30 terug in Utrecht had de voorkeur... Gekozen werd om door te rijden naar Wijk Bij Duurstede en vanaf daar de Lekdijk te pakken richting Utrecht... In het prachtige weer hadden we al behoorlijk wat kilometers op de teller en werd steeds lastiger voor met name Jan Janssen Brother Yavuz en in mindere maten voor de Haviksnest, de coll de viaduct toch wat pijn gedaan of zijn het de vele kilometers, om het wiel te houden van met name afwisselend de Bretonse Heilige en de Razende Reporter... Deze toptocht maakt slachtoffers... Helaas namen we op de Lekdijk de afslag bij de Scheidingsweg zodat we richting Houten fietste en wat vervloeken wij de ANWB die ons 4 kilometer !!! door dat ontzettend trutterige, burgerlijke en achterlijke dorp lijdde, ja inderdaad met een lange ij... Wat een verschrikking was dat en er kwam hierdoor ook enige onenigheid in het peloton, linksaf, rechtsaf, rechtdoor, toch weer keren en weer verder... Dan uiteindelijk toch het plaatsnaam bord Utrecht... Top dachten we maar nee, nee, nee... We zijn in Lunetten beland, ook al zo'n plek waar je niet wilt zijn en weer de ANWB die ons langs elke kleine kwalitatief uiterst teleurstellende marktpleintje lijdde... Kortom, het was een prachtige rit tot Houten dus die gaan we absoluut vermijden in het vervolg!

Afstand 72,3 km
Gemiddelde 25,5 km/u

Vervolg
Aanstaande dinsdag is er weer een editie van Utrecht-Austerlitz-Utrecht dus komt allen!

Heren, ik heb weer absoluut genoten en straks is Jan Janssen Brother Sander weer van de partij en verwachten we weer een frisse Gazelle V3 aan de start!

Allen,

Verslag van Utrecht-Austerlitz-Utrecht do 07 mei '09

Heeft iemand Theo Bos gezien...?

Afgelopen weekend is er druk gefietst door het peloton maar de trainingen waren gescheiden van elkaar. De Haviksnest en de Bretonse Heilige waren in Limburg op hoogte stage... De Jan Janssen Brothers Sander en Yavuz waren samen met de Gazelle V3 op de pendalen rondom Utrecht... De Razende Reporter was samen met vriendin in de Ardennen op rustig tempo aan het rondfietsen... Overigens een mooi gebied waar een keer een trainingsweekend georganiseerd moet worden... In de ochtend op de fiets en stoempen, uitgebreid lunchen op een zonnig terras, vervolgens weer op de fiets en stoempen om 's avonds te genieten van een biertje... Maar goed, voor de ronde Utrecht-Austerlitz-Utrecht had het voltallige peloton diverse kilometers gemaakt ter voorbereiding... Iedereen wilde zelf winnen en de ander de loef afsteken waarover later nog veel meer!

Het vertrek
Iedereen was present en 5/6de deel was op het afgesproken tijdstip vertrokken bij de Razende Reporter... Zoals gezegd had iedereen er zin in en werden de prestaties van het weekend doorgenomen... De Haviksnest moest worden opgehaald van thuis dus het eerste gedeelte van de ronde kende een klein uitstapje... Daar aangekomen was het nog erg stil maar zagen we wel de auto staan, de Haviksnest was in ieder geval op zijn nest... Nadat het eerste contact was gemaakt was enige paniek duidelijk aanwezig bij de Haviksnest vanwege het nog niet volledig klaar zijn voor de tocht... De Haviksnest zou ook de ronde eindigen met enige paniek waarover ook later nog veel meer... Maar nadat moeder en kind gedag waren gezegd kon het peloton dan echt vertrekken alleen Theo Bos heb ik nog niet geconstateerd!

De coll de viaduct (3.2 kilometer)
De komst van de Haviksnest zorgde ervoor dat er per tweetal over de weg werd gecruisd en dat een lint nog ver te zoeken was... Er werd gepraat, grappen gemaakt en ondertussen werkte de Haviknest nog wat boterhammen naar binnen want op een lege maag fietsen is ook geen goed plan... Nadat we op de Amersfoortseweg Bosch en Duin waren gepasseerd werd de snelheid opgevoerd en vormde zich het lint waarbij kop over kop de juiste snelheden behaald kunnen worden... Het kop over kop overnemen wordt nog onvoldoende toegepast met name wanneer er overgenomen moet worden is het verschil in snelheid dermate groot waardoor sommige in het peloton het wiel niet kunnen houden... Met name de Gazelle V3 moet bij versnelling na overname of na een bocht toch regelmatig zo hard trappen, in een veels te lage versnelling waarover eveneens later meer, dat er even later gewacht moet worden op de hergroepering... Dus peloton... Blijf dezelfde snelheid houden en iemand die op kop rijd geeft zelf aan met de elleboog dat er moet worden overgenomen en laat zich rechts (!) langs het lint afzakken met een lagere snelheid om achteraan weer aan te haken... Wanneer je in het wiel van iemand zit kies je een hogere versnelling om rustig te kunnen draaien in het wiel dus voor op je grootste buitenblad en achter zo veel mogelijk naar rechts, als je naar benenden naar je versnellingen kijkt... Diegene die op kop rijdt kiest 1 a 2 versnellingen lager, groot buitenblad voor en achter iets rechts van het midden, zodat je beter de wind kan trotseren... Op deze manier kan iedereen het tempo volgen en blijven de frisse benen langer op kop dan zeebenen... Dit was een gratis lesje lint-rijden en volgende week volgt het rijden in de waaier... Allereerst moest de coll de viaduct worden genomen en in het wielrennen is alles veroorloofd dus snode plannen liggen altijd op de loer... Er moet worden vermeld dat het opdraaien van de coll de viaduct werd ingezet door de Haviksnest... Voor wat het waard was want later heeft hij de wind niet meer gevoeld in zijn gezicht... De Razende Reporter nam het voortouw met ± 35 km per uur maar al snel nam de Bretonse Heilige de kop over met ± 38 km per uur en kon de rest slechts even volgen... Na enige terugval van de Bretonse Heilige naar ± 36 km nam de Razende Reporter de koppositie weer om de klim nog harder te maken... Ongetwijfeld zijn ergens Jan Janssen Brother Yavuz en de Gazelle V3 afgevallen maar in dit tempo is omkijken op kop absoluut geen aanrader dus vooral doorstoempen en kijken waar het schip strand... Overigens was er nog geen spoor te bekennen van Theo Bos... De laatste bocht werd ingezet en de Razende Reporter ging nog steeds op kop... Je voelt de adem en de onrust achter je... Wanneer gaan ze komen... Hoe onrustig zijn ze... Jawel... Daar kwamen Jan Janssen Brother Sander, had hij zich verstopt, en de Haviksnest langzij... Jan Janssen Brother Sander pakte een klein gaatje van max één fietslengte en in het wiel van de Haviksnest zat de Razende Reporter... De Razende Reporter wilde naar Jan Janssen Brother Sander achterwiel maar de Haviksnest gaf de indruk dan aan te haken en tja dan breng je iemand en ben je zelf gezien dus even afzakken weer in het wiel van de Haviksnest... Hierdoor haakte de Haviksnest definitief af en liet Jan Janssen Brother Sander solo op de finish afgaan... Dat was het moment voor de Razende Reporter om de Haviknest voorbij te gaan maar was de overwinning niet meer te pakken zodat Jan Janssen Brother Sander de eerste bergpunten van de dag pakte!

De coll de Austerlitz (1.2 kilometer)
Onderaan de coll de viaduct was de schade goed zichtbaar van de inspanningen... De Bretonse Heilige moest door zijn kopwerk de finale laten voor wat het was... Jan Janssen Brother Yavuz kwam op ruime achterstand binnen waarna het nog even wachten was op de Gazelle V3... Na kort napraten werd de weg vervolgd naar de coll de Austerlitz... Halverwege moest er halt worden gehouden vanwege de hoogte van het zadel van de Gazelle V3... De Haviksnest wilde het zadel 3 meter omhoog hebben maar gelukkig beperkte de Gazelle V3 dit tot een max van 2 cm en kon het peloton weer verder waarbij de Gazelle V3 ongetwijfeld toch serieus nadacht of een slaapzak echt kan ontstaan bij een verkeerde houding op een zadel... Genoeg nagedacht want er moet serieus geklommen worden... De ronde was ook echt op gang gekomen want vlak voor de coll de Austerlitz was het gerochel en gekuch van de Gazelle V3 gelukkig weer vol aanwezig... De Razende Reporter wilde zich niet laten verrassen en draaide als eerste de coll de Austerlitz op om gelijk in een stevig tempo door te klimmen... Met een gemiddelde van boven de 25 km per uur werd er achter de Razende Reporter ongetwijfeld slachtoffers gemaakt maar hiervan was niks merkbaar... Het enige wat merkbaar was dat er iemand in het wiel zat die een ontzettend irritante rammelaar op zijn fiets had zitten... Bij elke hobbel hoorde de Razende Reporter achter zich weer geratel... Hoe irritant dit ook was het was wel een goede verklikker dat er iemand nog in het wiel zat waardoor verzwakken geen optie was... Overigens was de stimulans er genoeg omdat de Razende Reporter een heerlijke versnelling had gevonden voor deze klim... Tegen het einde van de eerste klim werd er zelfs nog versneld waardoor op het kleine vlakke stuk soepel kon worden geschakeld naar een hogere versnelling om de tegenstanders de laatste slag toe te brengen... Het gerammel klonk steeds verder en verder weg alleen een vloek werd nog gehoord wanneer bij het schakelen duidelijk hoorbaar was dat dat niet soepel verliep... Op zo'n 40 meter voor de top keek de Razende Reporter achterom en wist dat het goed zat... De totale concurrentie was op flinke achterstand gereden en zodoende was de rustige tocht in de Ardennen, met toegegeven een flink aantal goede beklimmen, een goede training geweest alleen waar is toch die Theo Bos!

De sprint
Onderaan de coll de Austerlitz was het goed merkbaar dat het een slachtveld was en dat er op alle fronten gestreden was voor wat men waard was... De Haviksnest kwam beneden al vloekend op zijn schakelsysteem, altijd makkelijk maar het kan je ook ontzettend uit je ritme brengen, vooral bergop... Jan Janssen Brother Sander en de Bretonse Heilige kwamen tegelijk naar beneden waarbij het voordeel van de twijfel uitgaat naar een derde plek voor Jan Janssen Brother Sander maar dat was tete de la course niet waar te nemen... Ongetwijfeld een verrassing tot iedereen was de aankomst van de Gazelle V3 voor Jan Janssen Brother Yavuz die derriere de la course het wekelijkse grapje maakte "...zullen we weer verder..." Maar genoeg gelachen en weer op de fiets voor de makkelijkste kilometers van de cours, naar beneden door het bos waarbij halverwege de Zeisterweg N224 moet worden overgestoken... Altijd een link punt omdat het laatste stukje licht omhoog gaat en je moet oppassen voor de auto's die daar met meer dan 80 km per uur voorbij razen... De Bretonse Heilige vond het op dat punt nodig om een duidelijk geval van een schwalbe te vertonen waarbij iedereen hoofdschuddend vertelde dat dat nergens op sloeg... Gelukkig kwam de Bretonse Heilige er zonder kleerscheuren of kneuzingen vanaf en kon er verder worden afgedaald met Jan Janssen Brother Sander voorop waarbij de Gazelle V3 volgde in een belachelijk hoog traptempo... Downhill had de Gazelle V3 gekozen voor het middenblad voor waardoor iedereen behalve de Gazelle V3 in een rustig beenritme naar beneden fietste... De Gazelle V3 fietste waarschijnlijk met een hartritme van 190 naar beneden daar zijn snelheid amper de 30 km per uur aantikte en door het voltallige peloton werd ingehaald... Goed Gazelle V3, een wijze les dus zodra het tempo omhoog gaat maar met name als je in het wiel zit is het voor altijd buitenblad... De rest van de route stond in het teken van het wachten op de Gazelle V3 door het grillig verloop van de snelheden in het peloton... Na de bochten of na een overname op kop waren de snelheden zo verschillend dat de Gazelle V3 telkens een gaatje moest toestaan voor zich waardoor er later weer gewacht moest worden... Dus peloton, rustiger overnemen en geconsolideerd door de bocht want degene in laatste positie moet na de bocht het hardst bijbenen... De sprint kwam dichterbij en werd al zeer snel op de Utrechtseweg, paralel aan de N237 ingezet waardoor de Gazelle V3 en Jan Janssen Brother Yavuz al vroeg moesten passen... De Razende Reporter koos het achterwiel van de Haviksnest waardoor Jan Janssen Brother Sander en de Bretonse Heilige beide kop over kop de sprint vroeg hard maakte... De Razende Reporter zat geduldig in de staart van het peloton te wachten op wat ging komen en had hierbij het voordeel dat hij netjes werd gebracht naar de eindstreep om daar vlak voor toe te kunnen staan... Maar de Razende Reporter had niet verwacht wat er ging gebeuren want daar kwam Theo Bos als een duveltje uit een doosje langzij en dwong de Haviksnest van de weg af tegen de stoeprand aan... Er was duidelijk contact tussen de banden van de Haviksnest en de stoeprand waarbij de Haviksnest uitstekend op de overeind bleef op zijn fietst waardoor helm en botten geen crashtest op het asfalt hoefden de doorstaan... Chapeau voor het overeind blijven op de fiets... De aanstichter Theo Bos kreeg een gezicht in de Bretonse Heilige waarbij heilige een totaal verkeerde naam is... Het was namelijk de Bretonse Heilige die de opmerking alles is geoorloofd in het wielrennen wel erg letterlijk nam door naar rechts te sturen en hierdoor de Haviksnest geen ruimte meer gaf op de weg... Het ware gezicht kwam helemaal boven toen de Bretonse Heilige achterom keek en zag dat de Haviksnest op zijn fiets bleef zitten om juist op dat moment nog een demarrage in te zetten en de Haviksnest helemaal kansloos te laten... Jan Janssen Brother Sander volgde snel in het wiel en ook de Razende Reporter kon nog een wiel pakken... Op enkele honderden meters voor de meet had de Razende Reporter genoeg krachten over voor een genadeloze sprint waarop de concurrentie totaal geen antwoord had!

Na de finish werd er heftig doorgepraat op de bijna valpartij en vermeende Theo Bos praktijken door de Bretonse Heilige... Het was een ronde vol spanning, sensatie en absoluut leermomenten dus ik kan niet wachten tot de volgende ronde!

Afstand 45,4 km
Gemiddelde 28,1 km/u

Vervolg
Aanstaande donderdag 14 mei is er weer een editie van Utrecht-Austerlitz-Utrecht waarbij door het langer licht blijven iets later gestart wordt dus komt allen! Vertrek bij van de Valk hotel is 19.30.

Heren, het was een top avond en zondag wordt er ook gefietst om 10.30 en doordat ik een hockeywedstrijd coach om 13.30 kan ik er helaas niet bij zijn dus succes!

Allen,

Verslag van Utrecht-Austerlitz-Utrecht do 14 mei '09

Rijden in een echte Hollandse waaier!

Afgelopen weekend is er weer veel gefietst door het voltallige peloton alleen moest de razende reporter afgezonderd van het peloton gaan fietsen in verband met andere verplichtingen. De Gazelle V3 had een date op donderdag en moest net als Jan Janssen Brother Yavuz verstek laten deze ronde gaan dus er kon worden doorgeknald op deze winderige donderdag avond in mei!

Het vertrek
Vanwege het iets latere tijdstip kon er goed worden vertrokken door iedereen en werd er buiten Utrecht gelijk goed doorgetrokken... De Haviksnest haakte aan bij van der Valk en vanaf toen kon het geweld gelijk losbarsten en ontstond er gelijk een lint van 4 wielrenners, vooral aangespoord door Jan Janssen Brother Sander die het tempo regelmatig op de 40 km per uur legde... In het vorige verslag heb ik het kop over kop rijden uitgelegd en dit werd goed toegepast door het gehele peloton met een strak tempo boven de 35 km per uur... De coll de viaduct kwam ontzettend snel dichterbij terwijl iedereen de pap in de benen voelde!

De coll de viaduct (3.2 kilometer)
In het vorige verslag heb ik ook verteld dat ik het een en ander zou uitweiden over het rijden in een waaier wat iets typisch Hollands is... Het rijden in een waaier ontstaat met name in de polder wanneer de wind schuin van voren komt... Hierdoor wordt diegene die in het wiel rijd gedwongen links of rechts te rijden ten opzicht van diegene voor hem... Dit is uitgebeeld in onderstaande plaatje waarbij een ieder rechtsachter zijn voorganger moet rijden...
Omdat iedereen in het peloton dit moet doen ontstaat er een lint die van de ene kant van de weg naar de andere kant van de weg gaat... In bovenstaande plaatje komt de wielrenner in het rood in de problemen omdat hij niet meer rechtsachter de lichtblauwe wielrenner kan schuilen... Hierdoor kan er een nieuwe waaier onstaan die achter het eerste waaier aan moet... De donkerblauwe wielrenner kan ook de koers hard maken door niet uiterst links van de weg te gaan rijden maar meer naar rechts zodat de rest van het peloton niet meer goed achter hem in de wind kan rijden en er eerder een tweede waaier ontstaat... Deze twee situaties zorgen ervoor dat het peloton breekt en dat er verschillende waaiers in het peloton ontstaan omdat men niet meer in het wiel kan rijden... Vooral Jan Janssen Brother Sander is een fan van om rechts van de weg te gaan rijden wanneer de wind van linksvoor komt om het de wielrenners in het wiel zo lastig mogelijk te maken... Overigens een volkomen legale tactiek van het wielrennen. Andere belangrijke aspecten van in een echte Hollandse waaier rijden zijn: weten op welke punten van het parkoers je van voren moet zitten om niet de slag te missen... Dus wanneer er een open polder wordt ingereden of na een bocht de wind schuin tegen komt...
In het begin van de coll de viaduct werden deze laatste aspecten nog eens hard duidelijk gemaakt door Jan Janssen Brother Sander en de Razende Reporter... De Haviksnest nam bij het opgaan van de coll de viaduct het voortouw... De Haviksnest deed dit echter met een laffe snelheid van 28 km per uur waardoor Jan Janssen Brother Sander hard overnam en het tempo razendsnel naar de 40 km per uur bracht... De Razende Reporter kon volgen maar achter hem ontstond gelijk een klein gaatje... Het tweetal achterin reageerde te laat en moest met slechts 10 meter achterstand vol in de wind het gat zien te dichten... Jan Janssen Brother Sander en de Razende Reporter stoempten kop over kop door wetende dat de rest de slag gemist had... In de laatste kilometer ging de Razende Reporter op kop en haalde door tot ± 45 in het uur en luttele meters voor de kop ging Jan Janssen Brother Sander erop en erover en haalde de eerste bergpunten van de dag binnen... Chapeau Jan Janssen Brother Sander!

De coll de Austerlitz (1.2 kilometer)
Onderaan de coll de viaduct werd gewacht op de Haviksnest en de Bretonse Heilige... Het duurde even en toegegeven werd dat de benen niet goed waren en totaal verrast waren door de demarrage van Jan Janssen Brother Sander... Met die snelheden is het ontzettend moeilijk om bergop en tegen wind 10 meter dicht te rijden... De hartslag was net onder de 150 in de minuut gekomen of Jan Janssen Brother Sander ging weer tempo rijden... Weer 40 in het uur en de rest had duidelijk meer moeite met dit tempo aan te houden... Onderaan de coll de Austerlitz zette de Razende Reporter als eerste aan en volgde de rest in het wiel... Met strak boven de 25 km per uur ging het peloton omhoog... En wat was dit nu... Een brutale aanval van de Haviksnest al vrij vroeg in de klim... Laten gaan of aanhaken zat de Razende Reporter te denken... Even achterom kijken of Jan Janssen Brother Sander in het wiel zat want ik ga hem niet brengen naar de tweede overwinning op de dag waarmee hij kans heeft op een hattrick... Gelukkig zat Jan Janssen Brother Sander niet echt in het wiel dus de afstand met de Haviksnest beperken tot max één fietslengte... Al snel bleek dat de Haviksnest behoorlijk wat kruit had verschoten bij de inhaalmanoeuvre en dat er per 10 meter langzamer werd gereden... De coll de Austerlitz is gemeen lang waarbij de top altijd verder ligt dan je denkt... De Razende Reporter ging erop en erover en liet de Haviksnest duidelijk achter zich!

De sprint
Onderaan de coll de Austerlitz moest de Haviksnest even een lensje goed doen en kwam een teleurgestelde Jan Janssen Brother Sander vertellen dat de coll de viaduct te steil is om puur op de macht te beklimmen... Gezellig keuvelen zat er echter niet in want Jan Janssen Brother Sander koos al snel het hazenpad en ging weer met een vaartje van 40 per uur het bos in, de rest van het peloton achterlatend... Konden we weer in de achtervolging... In de pedalen dan maar en stoempen naar beneden... Het gemiddelde lag boven de 35 per uur en wanneer Jan Janssen Brother Sander op kop ging moest iedereen in de beugels om het tempo van tegen en over de 40 te kunnen volgen... De sprint kwam al snel in zicht en het tempo bleef ongekend hoog... In de laatste 2 kilometers opperde de Razende Reporter zich op om nog eens met 45 per uur aan kop te gaan... Jan Janssen Brother Sander had er zin in en zette aan... De Razende Reporter en de Haviksnest hielden het voor gezien en alleen de Bretonse Heilige kon nog volgen... Een dappere poging was het zeker en achterin konden de Razende Reporter en de Haviksnest het tafereel goed volgen... Dapper gestreden maar de eindoverwinning ging naar de beste van de dag... Chapeau Jan Janssen Brother Sander!

Afstand 43,5 km
Gemiddelde 30,4 km/u

Vervolg:
- volgende week donderdag nog steeds de regulier dag (of zijn er andere dagen, ik kan nu ook de woensdagavonden)
- dit weekend wordt voor iedereen lastig geloof ik (ik ben zaterdag de hele dag afwezig en zondag laatste hockeywedstrijd + borrel)

Heren het was een top rit met een super gemiddelde en een duidelijke waarschuwing aan het adres van Jan Janssen Brother Yavuz en de Gazelle V3... Ga veel trainen!!!

24 mei 2009

Afgelopen weekend is er gefietst en het was top weer!!! Zondag-ochtend half 10 was perfect om de benen eens rond te laten draaien. De afhakers hebben een schitterende dag gemist. Een paar mensen waren ziek, zwak en misselijk... tsss... maar goed er komen nog genoeg dagen om de benen warm te draaien!

Het peloton bestond uit de Gazelle V3, Jan Janssen Brother Yavuz, Abel en de Razende Reporter waren van de partij. Langs de A27 werd Hilversum opgezocht om vervolgens via de N201 richting Vinkeveen te fietsen. Daar ging Abel rechtsaf naar Amsterdam en besloot de rest terug te fietsen naar Utrecht zodat er een nette 60 km op de teller zou komen. Een groepje van 15 a 20 man met een gemiddelde leeftijd van 55 jaar kwamen voorbij op de T-splitsing waar we stil stonden... Aanhaken was uiteraard het devies en mede door de openstaande brug kon ook iedereen.... Yavuz!!!... de aansluiting maken... Met een rustig gangetje van 30 km per uur hingen we een paar kilometer aan de staart van het peloton... Erop en erover was het commando en zo geschiedde... Gelijk werd er een kleine voorsprong gepakt en ja hoor... Jan Janssen Brother Yavuz moest weer achterblijven omdat de eerste tempo versnelling kramp veroorzaakte... Dan maar weer oppikken die jongen en het peloton voor blijven... De "ouwe" beentjes bleken goed in staat te zijn om het ons knap lastig te maken en we moesten kop over kop... dat wil zeggen de Gazelle V3, die keigoede benen had (!) en de Razende Reporter namen kop over kop over en zodoende werden we gelukkig niet ingehaald... Een mooie rit waarbij er een duidelijke progressie te zien was bij de Gazelle V3 dus dat beloofd wat voor de komende weken!

Helaas ben ik er deze donderdag niet bij vanwege een managersuitje bij Oxxio die inclusief diner is... Helaas ben ik deze week ook nog de avonden flink bezet dus helaas helaas moet ik passen deze week!!!
Jan Janssen Brother Sander, welkom terug in het peloton en ik ben benieuwd of het verlies in gewicht je inderdaad sneller bergop heeft gemaakt!

Allen,

Verslag van Utrecht-Austerlitz-Utrecht do 04 juni '09

Wat ruist er door het struikgewas!

Aankomende weekend is de voorlaatste weekend voor Limburgs Mooiste dus weer of geen weer, er moeten kilometers gemaakt worden. Jan Janssen Brother Yavuz is met vakantie en Noell heeft pedalenkoorts en zodoende bestond het peloton uit vijf frisse mannen op dreigende regenachtige donderdagavond!

Het vertrek
Bij Jan Janssen Brother Sander moest er nog een binnen- en buitenbandje vervangen worden wat voor enige vertraging zorgde maar er werd direct na het oppikken van de Haviksnest gelijk goed doorgereden!

De coll de viaduct (3.2 kilometer)
Er werd weinig gepraat in het peloton, behalve tegen auto's op het fietspad (!), want er werd goed snelheid gemaakt en goed kopwerk verricht door Jan Janssen Brother Sander die als middle name 40 per uur heeft gekregen vanwege het ijzersterk rijden op de vlakke weg... De coll de viaduct werd als snel bereikt en deze werd gelijk boven de 30 per uur beklommen. Even was het stil achterin en zat iedereen achter de andere tempobeul van die avond namelijk de Bretonse Heilige... Daarachter bevond zich de Gazelle V3 en daarachter een nerveus omkijkende Jan Janssen Brother Sander die de Razende Reporter achter zich in de gaten hield... De Razende Reporter had de hint wel begrepen... Achterin bevond zich de Haviksnest die zich vol in het zweet aan het fietsen was... Was hij niet goed in vorm... Had hij teveel chilli saus gegeten... Welnee... De Haviknest had A lange mouwen wat op zich prima is want het was best koud, B lange broek wat totaal overbodig is want na 5 km boven de 30 per uur fietsen zijn je benen uitzichzelf al warm, leer puntje en C onder zijn lange mouwen shirt een korte mouwen shirt en een ontzettend handig en qay uitrolbaar regenpakje zitten... Kortom, veels te veel kleding wanneer je het echt wel warm krijgt van al de beweging tijdens het fietsen... Een goed leerpunt qua kleding maar er werd ook nog gekoerst... De Razende Reporter had de hint van Jan Janssen Brother Sander begrepen en ging over het respectabele snelheid van ± 35 km per uur van de Bretonse Heilige heen met Jan Janssen Brother Sander die snel in het wiel volgde... De Razende Reporter heeft het gevolg van de rest niet gezien omdat alles pijn deed van deze inspanning en was blij toen Jan Janssen Brother Sander overnam... Een klein gaatje was geslagen met de rest waar tempobeul de Bretonse Heilige een zeer goede poging ondernam om het gat te dichten... De twee voorop konden geen moment verzwakken want bij een snelheid van net boven de 30 per uur kwam de Bretonse Heilige echt zeer dichtbij... Diverse tempo versnellingen van de twee voorop konden een samensmelting nog net voorkomen... Het gat was ± 2 kilometer voor de top definitief geslagen waar Jan Janssen Brother Sander en de Razende Reporter konden gaan uitmaken wie als eerste boven zou komen... Het was een spannende strijd die maar net werd gewonnen door Jan Janssen Brother Sander waarvoor chapeau... De groep volgde best snel daarachter en wat bleek... De Bretonse Heilige en de Gazelle V3 hadden de Haviksnest op achterstand gereden... Onderaan was het dan ook de Haviksnest die zich in slechts 10 minuten van zijn overtollige kledij ontdeed!

De coll de Austerlitz (1.2 kilometer)
De Bretonse Heilige had er echt goed zin in want zette snel het gemiddelde weer op scherp door te tempobeulen op kop... Even overnemen door Jan Janssen Brother Sander en de Razende Reporter en we konden ons opmaken voor de volgende klim... De Haviksnest vond het nodig om even na de slagboom vrijwel midden in het pad even stil te staan om even aan zijn fiets te fröbelen met een kettingbotsing van de Razende Reporter en daar achterop Jan Janssen Brother Sander tot gevolg... Maar goed, het peloton vervolgde snel daarna zijn weg naar boven... De Bretonse Heilige was vrij gebleven van de opstopping en dat was de haas naar boven voor de Razende Reporter... De coll de viaduct had wel goed pijn gedaan want het gemiddelde van 25 km per uur op de Austerlitz werd niet altijd bereikt en er zat duidelijk iemand in het wiel... Pas vlak voor de top bleek dat de Haviksnest in het wiel zat en even dreigde langszij te komen... De Razende Reporter kon hem met pijn en moeite van zich afschudden en daardoor deze berg weer op zijn naam schrijven!

De sprint
Onderaan de coll de Austerlitz werd een alternatieve route afgesproken met betere wegen en minder verkeerslichten... De inspanningen van de twee colls was bij de Razende Reporter duidelijk te merken en moest het beulwerk voorin weer overlaten aan de Bretonse Heilige en uiteraard Jan Janssen Brother Sander... Deze route verliep zeer spoedig tot we iets zagen wat je niet elke dag meemaakt... Ik heb al herten gezien bij Austerlitz, hazen bij de Vinkeveense plassen, kleine slangetjes op het fietspad bij Loosdrecht maar bij Zeist... Want wat ruist er door het struikgewas in Zeist... We moesten een stofzuiger op het fietspad ontwijken... Met snelheden van ± 35 per uur in een lint is dit een lastig opstakel die 80% van de weg in beslag neemt... Omkijkend kon ik zien dat iedereen er zonder kleerscheuren links of rechts voorbij ging maar dat was zeker een verhoging van ieders hardslag... In een razende tempo kwam het laatste stuk in zicht en maakte het peloton zich op voor de sprint... De Bretonse Heilige was wederom voorin te vinden en de Razende Reporter was enigszins hersteld en melde zich kop over kop met de Bretonse Heilige... Jan Janssen Brother Sander stelde zich tactisch op in het derde wiel en de Havinksnest en de Gazelle V3 konden ternauwernood volgen... Bij de viaduct vond Jan Janssen Brother Sander het nodig om "de sprint aan te trekken" zoals hij zelf dit noemde... Terwijl de afgelopen 4 kilometer de Bretonse Heilige en de Razende Reporter zich het snot voor de ogen had gefietst haalde Jan Janssen Brother Sander even in met zo'n 46 km per uur... Volgen in het wiel was het enige wat de Razende Reporter kon en de Bretonse Heilige moest afhaken... De Haviksnest en de Gazelle V3 waren daarvoor al gezien... In het wiel blijven was even het enige wat de Razende Reporter kon doen tot 500 meter voor de streep de Razende Reporter dacht te kunnen versnellen... Echter kwam ik niet verder dan mijn voorwiel tot zijn trappers en zodoende kon Jan Janssen Brother Sander zijn tweede overwinning noteren!

De derde helft
Aangezien het zulk mooi weer was besloten we even wat te drinken op het terras, gelukkig waren er dekens waaronder Jan Janssen Brother Sander zich kon opwarmen... Super gezellig en al proestend en hoestend kwam de ene grol naar de anderen... Aankomend weekend is het laatste weekend om te oefenen voor Limburgs Mooiste dus moeten er flink wat kilometers gemaakt worden!

Afstand 38,0 km
Gemiddelde 31,7 km/u

Vervolg:
- volgende week donderdag nog steeds de regulier dag om 19.45 uur!
- dit weekend wordt het zondag middag om 15.00 uur (ik ben daar helaas niet bij vanwege verplichtingen in de middag)

Heren, het was weer super en iedereen kon goed mee tot en met het eind, super! Het gemiddelde was helemaal top en voor diegene die er niet bij waren ga veel trainen want het gaat per week harder en harder!!!

Verslag van Utrecht-Austerlitz-Utrecht do 11 juni '09

Hattrick!

Aankomende weekend is Limburgs Mooiste en het weer was ons gisteren goed gezind en ook aanstaande zaterdag. Bewolkt met 22 is super en de wind is erg zwak dus volgens mij de beste weersomstandigheden om 150 km te fietsen.

Het vertrek
Jan Janssen Brother Sander moest verstek laten gaan vanwege het bezichtigen van een huis in Den Haag, kan hij goed een stukje inrijden naar Utrecht voor de donderdagavonden... Jan Janssen Brother Yavuz is nog steeds met vakantie en mist hierdoor de nodige training en kilometers... Het peloton heet Noell (de bijnaam volgt nog...) welkom en wenst hem veel training toe op de fiets!

De coll de viaduct (3.2 kilometer)
Voordat we vertrokken moest er nog de fiets geprepareerd worden van Noell, bandjes iets harder dan 2 (!) bar en de versnellingen goed afstemmen... We waren koud vertrokken vanaf de Haviksnest en er werd lekker doorgefietst tot het moment dat we een leegloper hadden in het peloton... En jawel uiteraard was het Noell die een scherp steentje in zijn achterwiel had... Een achterwiel moet er inderdaad af voordat je de binnenband kan verwisselen... Een voorwiel ook overigens... Een binnenbandje meenemen is ook absoluut geen overbodige luxe en al helemaal niet bij Limburgs Mooiste... Het vervangen werd voornamelijk gedaan door de Bretonse Heilige en we zijn benieuwd of er opgelet is zodat lekrijders het in het vervolg ook zelf kunnen... Korte tijd later konden we onze weg weer vervolgen richting de coll de viaduct... De coll werd voorzichtig beklommen vanaf het begin en het peloton was beducht op demarrages en zodoende werd de Razende Reporter maar op kop gezet... De Gazelle V3 was de eerste die het tempo echt omhoog gooide zonder een gat te kunnen slaan... De Razende Reporter en de Bretonse Heilige volgde al snel in het wiel... Even met de kuiten wapperen om er vervolgens erop en erover te gaan door de Bretonse Heilige... De Razende Reporter en de Haviksnest konden volgen... De laatste bocht ging in en de Razende Reporter werd in een zetel gebracht en kon gaan versnellen naar boven de 50 in het uur... De Bretonse Heilige kon nog enigszins volgen maar kwam niet meer in de in het wiel terug!

De coll de Austerlitz (1.2 kilometer)
Onderaan de coll de viaduct was het even wachten op Noell die het geweld aan zich voorbij moest laten gaan... Op naar de coll de Austerlitz, die idiote klim die 18 KIP heeft doet ons hartslag flink op hol slaan... De minste KIP in Limburgs mooiste heeft ook 18 maar de zwaarste is maar liefst 114 (!) KIP... Dat is de Les Waides te België... Het gemiddelde aantal KIP over de 24 beklimmingen is 60,5... Dus we kunnen ons zaterdag opmaken voor een zware rit... Maar goed eerst nog de uitslag van onze coll de Austerlitz... Normaal gesproken wordt er al gescholden op het slechte wegdek van de coll de Austerlitz vanwege de boomwortels die er een hobbelig geheel van hebben gemaakt... Gisteravond kwamen daar nog natte aardehopen bij die de weg naar boven bemoeilijkte... Al heel snel werd duidelijk dat de Arendsnest en de Razende Reporter het samen uit gingen vechten... Zij aan zij werd er naar boven gegaan en de 2 tempo versnellingen van de Razende Reporter werden netjes gepareerd... Een hoop natte aarde zorgde ervoor dat er even moest worden uitgeweken door de Razende Reporter en hier maakte de Arendsnest netjes ruimte voor... Deze uitwijking werd tactisch gebruikt door de Razende Reporter... Even in het wiel van de Haviksnest zitten en scherp zijn op een tempo verzwakking die ongetwijfeld gaat komen... De tempo verzwakking kwam en daar ging de Razende Reporter erop en erover met 30 in het uur... Een vloek die niet herhaald kan worden kwam nog uit de Haviksnest maar dat was het laatste wat de Razende Reporter achter zich hoorde... Nog een paar keer achterom kijkend was het zeker dat de 2de zege van de dag hem niet meer kon ontgaan!

De sprint
Wederom werd de alternatieve route gekozen en werd er even goed doorgereden wat een slachtoffer bracht in de vorm van onze nieuweling Noell... De kilometers en de snelheid gaan de ongetrainde fietsbenen toch voelen en er moest minder hard worden gefietst... Deze beginnersvorm werd helemaal bekrachtig toen er de weg moest worden overgestoken en Noell zijn voet niet uit het klikpedaal kreeg... Helaas voor Noell kon iedereen van het peloton deze buiteling aanschuiven en werd er hier schaamteloos om gelachen... Noell, onze excuses en iedereen valt wel een keer bij het stilstaan en diegene die nog niet gevallen zijn komt het moment alleen maar dichterbij... De Razende Reporter is nog niet gevallen maar continu ligt de eerste keer ergens om de hoek te wachten... Na dit tafereel moest het peloton even zoeken om weer op gang te komen... Rustig werd er naar de laatste rechte weg gereden omdat snelheden boven de 30 in het uur Noell tot slachtoffer maakte omdat het wiel niet kon worden gehouden... De sprint werd dus relatief lafjes ingezet en voorop wachtte de Bretonse Heilige en de Razende Reporter op wat komen ging... Gelukkig hoefde er niet lang gewacht te worden want de Gazelle V3 en de Haviksnest raasde voorbij... De Razende Reporter haakte aan en snel ook de Bretonse Heilige... De sprint was nu echt begonnen... Voorin werd doorgereden en vanachter ging de Bretonse Heilige er zich ook mee bemoeien... De Razende Reporter kon rustig achterin afwachten op het juiste moment... Op ± 500 meter van de meet was het tijd voor de Razende Reporter om erop en erover te gaan met weer 50 in het uur... Weer een vloek achter zich maar de hattrick was een feit!

De derde helft
Wederom werd er even een biertje gepakt maar vanwege het late vertrek, de lekke band en het gemiddelde werd daarna snel koers huiswaarts gezet!

Afstand 38,2 km
Gemiddelde 29,2 km/u

Vervolg:
- volgende week donderdag nog steeds de regulier dag om 19.45 uur!
- zaterdag is het om 06.00 uur rijklaar bij Sander van Ommen op de Vleutenseweg ter hoogte van fietswinkel Adri van de Bildt (Vleutenseweg 361-363)!

Het was weer top als voorbereiding op zaterdag, ongetwijfeld volgen er mooie heroische verhalen van Liburgs Mooiste waar we menig donderdagavond mee zullen vullen!

Allen,

Verslag van Limburgs Mooiste za 13 juni '09

Limburgs Mooiste!

Na wekenlange voorbereiding was het afgelopen weekend zover, Limburgs Mooiste kon eindelijk gereden worden... De mooiste plekjes van Limburg in 150 kilometer en 25 beklimmingen passeren in 1 dag door duizenden fietsliefhebbers... Het weer was prachtig, in de ochtend droog met enige bewolking en de stralende zon in de middag!

Het vertrek naar Limburg
Om 04.45 ging de wekker af bij de Razende Reporter en werd er met nog gesloten ogen onder de douche gestapt... Om 05.15 al in koersbroek het ontbijt plus brood voor onderweg klaar maken... Het ontbijt naar binnen krijgen om 05.30 is nog een hele opgave... Om 05.40 alle het overige in de tas, o.a. kleine cola-blikjes, en uiteraarde de racefiets mee in de auto, niet onbelangrijk... Om 05.50 bij Jan Janssen Brother Sander, even opbellen dacht ik maar kreeg enkel de voice-mail te pakken... Dan maar naar boven lopen om toch maar aan te bellen... Nog voordat ik dat kon doen kwam er een auto de straat ingereden en vond het nodig om de buurt even wakker te toeteren... Het waren de Haviksnest (Michiel) en de Bretonse Heilige (Ivo) die ook vonden dat Jan Janssen Brother Sander nu echt moest aantreden... Aangezien de jongens nog hun laffe 100 km kaartje om wilden wisselen voor de stoere 150 km en wij de Parel van Flevoland (Marjan) op moesten halen in Vught werd er besloten gescheiden naar Heerlen af te reizen... De deur werd opengedaan door Sabien, Jan Janssen Brother Sander stond nog onder de douche en Sabine stond de broodjes te smeren in de keuken voor meneer... Ik zeg goed geregeld Sander... Om 06.10 waren we op weg naar Vught om de Parel van Flevoland op te halen... Onderweg kwamen we al vele auto's met fietsen in, op, achter of onder de auto tegen... Heel veel fietsers zullen we gaan tegenkomen die middag en het hoogste nummer dat ik gezien heb die dag is 16.892... Nadat de Parel van Flevoland ook in de auto zat konden we ons opmaken voor het laatste ritje van die ochtend comfortabel op een grote stoel in de auto... Het parkeren in Megeland ging relatief snel, over het gras rijden werd overigens niet gewaardeerd door de aanwezige politie... Eindelijk konden we ons echt gaan opmaken voor de tocht van 150 km!

De start (Heerlen - Landgraaf - Megaland)
Alle banden werden even gecontroleerd en waar nodig nog even wat lucht erbij... De Bretonse Heilige had nog even snel zijn fiets laten fiksen door aanwezige expert bij de start zodat hij weer alle versnellingen kon gebruiken... Alle bevoorradingen werden achterin de wielershirts gepropt en om 09.15 vertrokken we onder de start en finish door... Daarna nog even het rode stuurlint halen voor de controle punten en kon de kilometerteller worden aangezet... Van te voren werden de bergen besproken... De Razende Reporter had kleine kaartjes meegenomen met de route, de beklimmingen in cijfers en grafisch weergeven... De gegevens in cijfers zijn hieronder toegevoegd... De kolom KIP staat voor KlimInsPanningen... Waar we eveneens snel achter kwamen is dat de maximale afstand tussen 2 beklimmingen 13 kilometer is en de kortste afstand 2 kilometers tussen de beklimmingen... Gemiddeld kan er slechts 6 kilometer vlak worden gereden tussen de beklimmingen door... We hadden er enorm veel zin in en we hadden (toen nog) een beresterk moraal maar we voelden dat het zwaar zou worden... Hoe laat weer over de finish?... Om een uur of 16.00 had de Razende Reporter ingeschat...

De rit naar het zuiden (Abdij van val Dieu)
Na zo'n 5 kilometer kwam de Putberg op ons af van 44 KIP en 2.1 km... Ter vergelijking, de coll de Austerlitz is 18 KIP met 1.2 km dus dit is toch wel iets anders... De Razende Reporter toonde zoals gewoonlijk zijn klimmerscapaciteiten en spurde naar boven... Ook de Mingersborg kon goed worden genomen en stelde niet veel voor... De echte beproeving kwam al na 13 km toen de Eyserbosweg genomen moest worden van 97 KIP... Een kreng was dit maar de benen van de Razende Reporter waren uitstekend en het moraal nog steeds opperbest... De Vrakelberg was aan de beurt en na de Eyserbosweg deed deze nog even pijn... De Koulen, de Vinkenberg en de Opscheumer volgde snel en waren relatief eenvoudig... Wat wel te merken was dat 150 km zwaar in de verste verte niet was te vergelijken met de 100 km van de Amstel Gold race van twee jaar geleden... Tussen de beklimmingen in was het namelijk dalen en klimmen geblazen zonder een moment rust... Een groepje vormen en even doorstoempen, iets waar de Bretonse Heilige en natuurlijk Jan Janssen Brother Sander van houden, zit er in de 150 km zwaar echt niet in... De Schaapsdries was er weer ééntje waar de Razende Reporter zich op uit kon leven en toen werd er op elkaar gewacht om tezamen de Keutenberg op te rijden... Meerdere mensen waren op dat idee gekomen of we zaten gewoon in een drukke periode want wat gingen daar veel mensen tegelijkertijd op... Hoeveel mensen er niet geoefend hebben om beklimmingen aan te kunnen is schrikbarend want na de eerste paar meters moesten er al flink wat renners afstappen... Te laat terugschakelen is een ontzettend zwak excuus want deze berg is zeer bekend en langs de kant staat een bordje hoe de beklimming qua zwaarte inelkaar steekt... De Bretonse Heilige zette voor de klim flink aan en gebruikte deze snelheid om de eerste klimmeters te kunnen overbruggen... De Haviksnest en de Razende Reporter volgden snel en haalden links en rechts diverse amateurs (!) in... Het venijn van de Keutenberg zit uiteraard in het begin waar het maximale stijgingspercentage 13.5% is maar de lengte vals plat daarna zorgt ook voor de nodige inspanningen... Boven aangekomen besloten de Razende Reporter en de Haviksnest te wachten tot aansluiting van de rest... We hadden nu ± 35 km gefietst en dus al 1/5 deel van de tocht gehad... Na de Keutenberg volgen er nog 4 behoorlijke zware beklimmingen tot Les Waides in België die de grootste KIP heeft... De Gulpener berg is vanwege de lengte van slechts 570 meter goed te doen... Daarna kwam de eerste controle en konden we water verversen en de wc opzoeken... De Schilberg volgde en is een behoorlijke lastige en wat duurt een kilometer lang dan... De Grensheuvel is weer prima te doen en dan konden we België in voor de laatste kilometers naar het zuiden... Geluiden vanuit de 'achterhoede' bereikte de rest van het peloton en na zo'n 66 kilometer was het bar en boos gesteld met het moraal... De Parel van Flevoland heeft een ijzersterke conditie vanwege 3x per week 8 km hardlopen... De fietsinspanningen dit seizoen staan slechts op 4x fietsen dit seizoen dus worden de fietskilometers gemist bij deze route... In het hoofd van heeft zelfs opgeven gespeeld dus de Parel van Flevoland had het zwaar, temeer de pedalen ook niet echt meewerkte... Onze man van 40 in het uur, Jan Janssen Brother Sander, had een slechte voorbereiding... Nog even ziek geweest voor afgelopen week waarbij de wc regelmatig opgezocht werd is niet bevorderlijk voor de macht in de benen... Ook de Bretonse Heilige was niet helemaal in zijn hum en zijn benen voelde naar eigen zeggen slecht... De Haviksnest had er nog steeds zin in maar besefte dat er nog een lange weg te gaan was... De Razende Reporter had er nog alle geloof in en hoorde in de verte al de tune van "langs de lijn"... De eerste berg in België is de Thier Saive en deze is met name lang waardoor deze lastig is te beklimmen.... De berg Les Waides ligt in een prachtig gebied waar een super rondje gereden wordt... Eerst op een mooie weg naar beneden en vervolgens kronkelend omhoog en moet je in het begin niet verkeerd schakelen want dan is het lang wachten boven op Jan Janssen Brother Sander!

De "terugweg" naar Nederland (Kersenpad)
De tol van de kilometers begon te komen en de Haviksnest wilde weten waar we gingen pauzeren want er moest even gezeten worden op een normale stoel... Aangezien we nog maar net over de helft van de kilometers waren werd er kort besloten eerst weer naar het noorden te rijden en de Nederlandse grens te passeren... Konden we ook gewoon met Nederlandse euro's betalen... De Grijze Rots doet zijn naam eer aan en is met name irritant aangezien er veel klein grind op de paden licht en er slechts 2 dunnen stroken bereden kunnen worden... Een topberg van de dag is zeker de Kosenberg, een smal pad met het steilste stijgingspercentage van 15% (!), een echte topper dus... De Parel van Flevoland heeft zich 1x om laten vallen in de berm omdat de klim te hevig werd... Het pad was erg nauw, inhalen ontzettend moeilijk en wat kan een kilometer lang, ontzettend lang zijn... Boven aangekomen vond met name de Haviksnest het tijd voor een stop maar de Bretonse Heilige liet het eerste terras rechts liggen ter ontsteltenis van de Haviksnest... We stonden vlak voor het Kersenpad te praten of we ervoor of erna zouden passeren... De tactiek van de Razende Reporter, het opnoemen van de gegevens van de Hurpesch, hielp en we draaiden het Kersenpad op... Een ellendige berg van ruim 1 kilometer met een maximum stijgingspercentage van 12.6%... Al vloekend op de Razende Reporter kwam het peloton boven maar ook al snel opgelucht dat we deze niet koud na de rustpauze moesten pakken!

De rustpauze
Tijdens de rustpauze werd er eten uitgewisseld en hiermee werd het nut van de rugtas van de Parel van Flevoland duidelijk... Diverse repen, koekjes en wat al niet meer kwamen er tevoorschijn en werden netjes verdeeld... Bij de uitstekende service van het restaurant (not) werd flink wat cola en koffie besteld om weer op krachten te komen... De magische kilometerteller stond ook eindelijk over de 100 kilometer dus we konden ons opmaken voor het laatste stuk... Nog 50 kilometer was er te gaan en het was al over half 3 dus er werd ingeschat dat we pas om 6 uur de finish zouden bereiken... Het gelach wat volgde werd snel stil met het besef dat het nog behoorlijk lastig zou worden... Nog 8 beklimmingen waren er te gaan met nog absoluut 3 lastige beklimmingen... De eerste 17 beklimmingen waren voor de Razende Reporter en dat ging relatief eenvoudig dus hij had er al snel weer zin in net als de rest van het peloton die na de rustpauze het moraal weer had teruggevonden... Het peloton kon weer verder!

De verwarring (Benedictus Berg - Duitsland)
Het peloton stapte weer op het zadel en ohohoh wat deed dat pijn bij de Razende Reporter... De eerste 5 kilometers na de rustpauze waren een ware kwelling om weer te zitten op het smalle zadel... Gelukkig ging het weer wat beter vlak voor de Hurspech, maar de eerste tekenen van vermoeidheid waren ook bij de Razende Reporter merkbaar, de kilometers gaan nu echt tellen... De twee heuveltjes bij Mechelen, de Hurspech en de Kleeberg, waren goed te nemen waarbij de Kleeberg niet eens door de organisatie van Limburgs Mooiste werd gekenmerkt als berg... Hierdoor ontstond er verwarring in de telling van de beklimmingen en waande het peloton zich verder dan de werkelijkheid... De Panisberg volgde en vanaf hier deed het peloton iets terug aan de alleenheerschappij van de Razende Reporter bergop... De Panisberg die het langste is van de route, 2.3 km, moest en zal de Bretonse Heilige als eerste overwonnen worden... De Razende Reporter had een kleine 30 meter voorsprong maar de Bretonse Heilige kwam langszij en erover... Een klein stukje steil klimmen en de Razende Reporter kon weer op kop gaan... Vervolgens was het minder steil omhoog met wat vlakke stukken en zodoende kon de Bretonse Heilige het wiel houden... Het werd minder steil maar nog steeds klimmen en de Bretonse Heilige nam over waarna de Razende Reporter alleen nog maar kon volgen... Chapeau voor de Bretonse Heilige... De volgende berg was de Schutteberg van 'slechts' 39 KIP en was bijna een peulenschil in vergelijking met de vorige... Het peloton was op dat moment ervan overtuigd dat we nu al Duitsland door was en nog maar twee beklimmingen te gaan had... Maar niets was minder waard want bij de volgende controle bleek dat we niet in Bocholtz Nederland waren maar nog steeds in Vaals en het peloton nog 4 beklimmingen te gaan had waarbij nog 2 in Duitsland... Overigens hield de Razende Reporter bij elke controle of service-stop plichtsgetrouw het voorwiel omhoog voor het gemiddelde... Om zich heen kijkend besefte de Razende Reporter dat hij de enige idioot was die dit deed maar toch gewoon stug volhouden, het heeft toch invloed op het gemiddelde... Na de constatering van de verwarring, nog meer kilometers en beklimmingen, was aan vooral het gezicht van Jan Janssen Brother Sander te zien dat het genoeg geweest was maar we moesten nog 31 lange kilometers... De bergen in Duitsland waren wederom lang en verraderlijk maar toen die genomen waren klonk het de tune van "langs de lijn" duidelijk in onze oren... Nog 'slechts' twee beklimmingen te gaan en de Oude Huls met 86 KIP deed een ieder toch nog wel pijn... Nog slechts één klim te gaan en we konden ons opmaken voor de finish... Het demotiverende aan dit verhaal was dat de teller bij iedereen al over de 150 km stond en de finish nog niet goed in zich was, alhoewel SnowWorld al we was gesignaleerd... Na het laatste bergje, de Imstenrade, was het afdalen naar de finish... Even het peloton weer bij elkaar, de tune draaien luid uit de telefoon en op naar de finish!

De finish (Heerlen - Landgraaf - Megaland)
Moe, moeier, moeist... Om ± 18.15 ging het peloton de finish over... Wat was het peloton afgepeigerd en wat ging dat gratis biertje er goed in zeg... Jan Janssen Brother Sander had er wat meer moeite mee het biertje weg te krijgen maar de ontlading dat we het allen gehaald hadden was groot... Wat een bak was dat zeg die 150 km zwaar... Even het speldje ophalen als bewijs en vervolgens naar de auto om ergens wat te gaan eten na deze vermoeide dag... De Bretonse Heilige en de Haviksnest gingen op het Megaland nog even douchen terwijl de rest gewoon in de stinkkleren naar het restaurant gingen... Gewoon op het terras gaan zitten en genieten van de prachtige prestatie!
De derde helft
In Heerlen werd afgesproken bij een Italiaans restaurant om lekker te eten en na te keuvelen... Iedereen was goed vermoeid en bij de Razende Reporter kwam al kramp opzetten die hardnekkig lang aanbleef... Om 21.45 werd er huiswaarts gereden waar thuis aangekomen iedereen denk ik als een blok in slaap is gevallen!

Afstand: 156,7 km
Gemiddelde: 23,9 km/u
Tijd: 6 uur 32 min 0 sec
Kilocaloriën: 5.391

Vervolg:
- Vandaag, maandagavond om 20.00 even een uurtje uitfietsen!
- Donderdagavond ben ik met vakantie naar Frankrijk dus ben ik er helaas niet bij

Dame en heren, het was een superdag en heb er een onzettend voldaan gevoel aan overgehouden!!!

Allen,

Verslag van Utrecht-Austerlitz-Utrecht ma 15 juni '09

Uitfietsen na Limburgs Mooiste...

Het peloton wilde na de 150 toertocht door Limburg even rustig uitrijden om de vermoeide benen even rond te laten draaien!

Het vertrek
De afgesproken tijd was 20.00 bij de Haviksnest, even wat later dan normaal zodat iedereen rustig kon opmaken voor een rustig toerritje... Verder waren aanwezig de Bretonse Heilige, de Gazelle V3 en de Razende Reporter... De gebroeders Janssen bevinden zich in het buitenland, wat enigszins een geldig excuus is maar de afwezigheid van Noell kon natuurlijk niet door de beugel... Het vertrek begon zeer gebroederlijk en de Gazelle V3 werd volledig bijgepraat over het wel en wee van afgelopen zondag... Met een maximum van ± 30 in het uur werd er richting de coll de viaduct afgekoerst!

De coll de viaduct (3.2 kilometer)
Zodra de kuiten zich strak spande ging het tempo gestaag omhoog... Het gemiddelde lag al snel boven de 30 in het uur en bleef stijgen... De teller ging over de 35 heen en er werd door niemand verzaakt in het peloton... De Gazelle V3 opende het kopwerk waarna de Bretonse Heilige en de Haviksnest volgde... De Razende Reporter kon uiteraard niet lafjes in het wiel blijven zitten en nam het kopwerk over 2 kilometer voor de top... De Razende Reporter had zich voorgenomen dit vol te houden tot 1 kilometer voor de top, deze staat rechts aangegeven op de weg... Op dat punt aangekomen liet de Razende Reporter duidelijk merken dat er over moest worden genomen door uiterst rechts van de weg te gaan rijden... Vanuit achter kwam er geen reactie en achterom kijkend bleek dat er een gaatje was geslagen en dat alleen de Gazelle V3 kon volgen... De Bretonse Heilige had wat problemen met schakelen en de Haviksnest vond het allemaal wel best... De Gazelle V3 nam het kopwerk strak over tot aan de laatste bocht waar de Razende Reporter weer op kop ging... Zonder nog een grote inspanning te doen was dat de volgorde aan de kop... Het maximum lag ± de 40 in het uur wat inhoudt dat niet alles werd gegeven aangezien deze coll regelmatig met een maximum van 50 wordt beklommen!

De coll de Austerlitz (1.2 kilometer)
De coll de Austerlitz is niets voor niets niet vetgedrukt boven de titel van dit verslag want deze liet het peloton, letterlijk, rechts liggen... Hier hadden we dus even geen zin in en we wilden gewoon de benen blijven rondraaien... Om toch nog een bergje te pakken werd de lichte klim die om Austerlitz ligt aangegrepen om even flink op de macht door te stoempen... Het werd een strijd tussen de Bretonse Heilige, een totaal onbekende renner en de Razende Reporter... Helaas won de onbekende vlak voor de Razende Reporter maar de toon was wel gezet... We gaan eens lekker doorkarren terug naar Utrecht... Na het heuveltje zette iedereen de grote plaat erop en ging het, uitgezonderd in de bochten, niet meer zachter dan 40 in het uur... We weten niet precies waar we het vandaan haalden maar het moraal was top en iedereen nam super kop over kop over... Geen moment werd er verzaakt en zodoende konden we ons opmaken voor de laatste paar kilometers!

De sprint
Na het uitkomen van Zeist hadden we een onbekende aanhaker achter ons zitten die profiteerde om in het wiel te zitten... Geen probleem dat hij achter ons aan rijdt en even schuilt voor de wind... Het hardrijden werd nog steeds doorgezet en de snelheid bevond zich eveneens stabiel boven de 40 in het uur... Plotseling kwam de onbekende aanhaker uiterst links van het fietspad razendsnel langzij... De Razende Reporter bedacht zich geen moment en ging er achteraan... Jij aanhaken dan mogen wij ook aanhaken... Met een top van tegen de 50 in het uur wist de Razende Reporter het wiel van de onbekende aanhaker te vinden en nu waren de rollen omgedraaid... De onbekende aanhaker werd nu zelf in het wiel achtervolgd en dat beviel hem totaal niet... Tot vlak voor de finish bleef de Razende Reporter in het wiel en of de onbekende aanhaker nu meedoet met de sprint of niet, inhalen zal de Razende Reporter hem vlak voor de tunnel en dat gebeurde gelukkig ook!

Afstand 39,0 km
Gemiddelde 29,6 km/u

Vervolg
Aanstaande donderdag is het weer fietsavond alleen zijn de gebroeders Janssen en de Razende Reporter (helaas helaas) niet bij
Dit weekend is de Razende Reporter ook nog in Frankrijk maar dan wordt er ook weer gefietst

Heren, ik heb genoten, heerlijk weer, hard doorgefietst, heerlijk uitgereden en absoluut blij dat we dat gedaan hebben!

Allen,

Verslag van Utrecht-Austerlitz-Utrecht do 25 juni '09

Interval training...

Wat is er beter dan een mooie zomerse dag af te sluiten met een rondje fietsen!

Het vertrek
Het vertrek was iets vertraagd door mensen die van heinde en verre moesten komen... Om 20.00 werd er afgesproken om te fietsen en de enige afwezigen waren wederom de gebroeders Janssen die blijkbaar op het werk niet goed kunnen delegeren want na de vakantie moest er overgewerkt worden... Het deerden de anderen niet want het was een prachtige avond en we wisten zeker dat er slachtoffers zouden vallen achterin het peloton!

De coll de viaduct (3.2 kilometer)
De groep kwam echt goed bijeen bij het huis van de Haviksnest en daar werd de nieuweling Ferry opgenomen in het peloton... Fietsjes werden bekeken en bewonderd... Ook de kleding kwam dit keer aan bod want tja broek en shirt moet je eenmaal wel goed afstemmen op fiets, bidons en de helm... Hieruit bleek dat de "gebroeders" Texas een zware avond wachtte want als je met z'n tweeën bent moet je kopwerk verrichten, zo werkt het nu eenmaal... Vanuit vertrek werd er direct doorgehaald naar 45 in het uur... Of de twee dames op een brommer iets te maken hadden met dit machogedrag is mij tot op heden nog steeds onduidelijk... We peddelden lekker door en het gemiddelde kwam goed hoog te liggen... Blauw trok het tempo goed aan en de verrassing van de dag was Ferry die ondanks een dikke knie en slechts 60 kilometer op het smalle zadel zeer goed mee kon... Halverwege de route op weg naar de coll de viaduct kwam er een meelifter aanhaken, Arthur, een gevaarlijke concurrent zou blijken... Plots een schreeuw van achter het peloton... Een lekke band en uiteraard alweer bij Alting... Het peloton zette van zelfsprekend uit solidariteit voet aan de grond en wachtte de reparatie af... Maar tot ieders verbazing was het vals alarm en moest de Texas ploeg voor straf kopwerk gaan verrichten... Na 500 meter was de pijp leeg en namen de betere goden van het peloton het tempo over... De coll de viaduct werd opgedraaid en Blauw zorgde voor de 1ste tempo versnelling naar 39 in het uur... Blauw is de meest gevaarlijke klant van het peloton dus de Razende Reporter bleef in het wiel zitten volgen... De Bretonse Heilige en de Haviksnest vonden, onbegrijpelijk in de ogen van de Razende Reporter, het tempo te laag en haalden Blauw in met 41 in het uur... Na 200 meter zakte het tempo volledig terug naar zo'n 34 in het uur en zat Blauw zich groen en geel te ergeren... Gelijk erop en erover en Arthur (!) volgde op zo'n manier dat de Razende Reporter een gaatje moest laten vallen... Ferry en de Haviksnest zaten in het wiel van de Razende Reporter maar het gat bleef zo'n 10 a 15 meter... Ferry nam over maar het gat werd niet echt dichtgereden... De Haviksnest had geen power meer dus de Razende Reporter moest weer overnemen... In een laatste poging werd het gat dichtgereden met nog ± 500 meter te gaan tot de top... Erop en erover ging ook niet meer werken voor de Razende Reporter want zodra ik naast de kopmannen kwam ging het tempo definitief te hard omhoog... In een sublieme sprint naar de top was het notabene Arthur die met een bandbreedte verschil won van Blauw!

De coll de Austerlitz (1.2 kilometer)
Onderaan werd uitgebreid gesproken over de heldendaden en wanhoopspogingen van de renners uit het peloton... We hadden even de tijd tot dat Alting was aangesloten en we weer konden vertrekken... Wederom werd Austerlitz rechts gelaten en namen we het klimmetje op het mooiere stukje asfalt... De springplank die de Razende Reporter verzorgde werd dankbaar afgemaakt door Blauw en zo hoort het ook... De rest was in geen velden of wegen te zien want ondanks dat dit klimmetjes het qua steilheid het niet haalt bij Austerlitz is deze zeer gemeen lang valsplat!

De sprint
Na dit klimmetje kwam er een periode van ongekend hard fietsen, wachten op aansluiting van de achterhoede en dan weer ongekend hard doorhalen... "en als je echt hard wilt fietsen moet je je rug krommen en buikspieren aanspannen"... Goed advies van Blauw maar de meeste zaten al goed op het tandvlees te bijten... Even een korte stop bij het nieuwe stulpje van de Haviksnest en we konden ons opmaken voor de sprint... Het tempo werd dit keer als eerste aangegeven door de Razende Reporter door met 40 in het uur het grootste gedeelte van de sprint aan te trekken zodat er geen wilde ontsnappingen meer kunnen ontstaan... De Bretonse Heilige nam nog eens straf over maar kwam hierdoor in de laatste meters laatst adem te kort... Naar eigen zeggen lag de finish ook 60 meter te ver... Blauw nam over en won de sprint, chapeau want deze sprint kwam van zeer diep!

Afstand 38,5 km
Gemiddelde 31,3 km/u

Vervolg
Aankomend weekend: we houden contact over zondag!
Aankomende donderdag: Ik ben er weer bij!

Heren, het was weer super en de biertjes bij HP smaakten uitstekend!

Allen,

Verslag van Utrecht-Austerlitz-Utrecht do 02 juli '09

Een lekkere warme deken...

Iedereen wist dat het een zware avond zou worden met dit mooie weer!

Het vertrek
Al vroeg werd er verzameld bij Michiel om even over half acht te kunnen vertrekken... Het peleton bestond uit Blauw, de Bretonse Heilige, de Haviksnest, de Gazelle V3 en de Razende Reporter... Kortom, er stond een ploeg die zonder doping een straf gemiddelde kan neerzetten!

De coll de viaduct (3.2 kilometer)
De route begon rustig waarbij vooral de Gazelle V3 het voortouw nam om het tempo hoog te houden... Achteraf werd vernomen dat er gevreesd werd voor een knalstart zoals de vorige ronde zich voordeed... Tot de coll de viaduct werd er kop over kop goed overgenomen zonder het tempo echt omhoog te schroeven... Onderaan de coll de viaduct werd er bijna sur place vertrokken waardoor de Razende Reporter het nodig vond om eerst het tempo naar zo'n 31 in het uur te brengen... Daarna werd er heel kort door sommige overgenomen tot de Bretonse Heilige de klim hard ging maken... De teller ging van 35 gestaag naar de 40 in het uur en de rest volgde enkelvoudig in het wiel... Tot op een kilometer bedankte de Razende Reporter het beulwerk van de Bretonse Heilige en nam over met 45 in het uur, langzaam versnellend naar 47 in het uur... De laatste bocht werd ingegaan en iedereen zat nog in het wiel... Halverwege het laatste rechte stuk van de klim nam Blauw over op afstand gevolgd door de Haviksnest... Vanwege de overname moest de Razende Reporter voor het eerst sinds tijden de finale laten voor wat het is... De finale overigens werd met twee vingers in de neus door Blauw!

De coll de Austerlitz (1.2 kilometer)
Onderaan werd het verloop besproken en werd er bedankt voor het beulwerk van de koplopers! De coll de Austerlitz werd weer rechts gelaten en we namen het klimmetje, die best gemeen is, eromheen... Er werd gekozen om van dit klimmetje een training te maken door zo lang mogelijk deze staand op de pedalen te nemen... Blauw ging er gelijk vandoor en nam een voorsprong die niet meer uit handen werd gegeven... De Razende Reporter volgde met strak in het wiel de Haviksnest... Uitgeput kwam het peloton boven waarbij niemand het gered had om de gehele klim te blijven staan op de pedalen... Een strakke training die zeker herhaalt kan worden!

De sprint
Na dit klimmetje was er nog honger in het peloton voor de maximum snelheid... Alles droop ervan af om boven de 50 in het uur te fietsen... Wederom onder het beulwerk van de Bretonse Heilige werd deze mijlpaal snel gehaald en aardig lang volgehouden... Door het lichte verloop naar beneden kwamen we al weer snel aan in Zeist en kon het peloton zich opmaken voor de sprint... Al stoppende bij de enkele verkeerslichten die het peloton tegenkomt was de warme avond pas echt goed te merken... Al tijdens het afremmen kon je merken dat het briesje tijdens het fietsen toch behoorlijk afkoelt voor het lichaam... Zodra je stilstond was het alsof er een warme deken om je heen werd geslagen... Bij dit weer was het absoluut geen overbodige luxe om twee bidons mee te nemen dus vergeet deze niet want voor je het weet droog je uit of krijg je onherroepelijk kramp in de kuiten, iets waar de Haviksnest flink last van had vanavond... Het brede fietspad over de Utrechtseweg over de A28 wordt altijd door de Razende Reporter aangegrepen om even de snelheid op te voeren... Aangekomen bij het hotel De Biltsche Hoek splitste het peloton in twee... Op de weg gingen Blauw en de Haviksnest versnellen en op het fietspad de Gazelle V3, de Bretonse Heilige en de Razende Reporter... Alle twee de groepen wilde als eerste aankomen bij het verkeerslicht... Kortom, dit was een ouderwetse tussensprint waarbij er in principe niks op het spel stond... Het ging lang gelijk op en zodra de Razende Reporter op kop kwam, eerst even goed in het wiel zitten, kon er een klein verschil worden gemaakt... Dit verschil kwam wellicht ook omdat de laatste mogelijkheid eraan kwam om weer op het fietspad te komen maar goed... Er was al behoorlijk met krachten gesmeten dus het zou een interessante sprint worden... Voor de Razende Reporter zijn altijd de klinkertjes een verschrikkelijk stuk... De Razende Reporter heeft hier een ongeloofelijke hekel aan... Kortom, altijd van voren zitten want als iemand daar gaat linkeballen dan zit je zo op achterstand... Deze avond was het de Haviksnest die het nodig vond om de klinkertjes te gebruiken om een voorsprong te pakken... De Razende Reporter zat in het wiel en het asfalt opkomend was er al een behoorlijke voorsprong gemaakt met de rest... Alleen de Gazelle V3 was nog nabij... Het tempo van de Haviksnest en de Razende Reporter werd hoog gehouden en de Razende Reporter checkte af en toe de achterstand... De Gazelle V3 had het wiel weten te vinden maar de rest was nog niet in zicht... De Razende Reporter nam het beulwerk van de Haviksnest over om nogmaals te versnellen... Aan de Haviksnest werd medegedeeld "ik zet je af" wat betekent dat de Haviksnest in het wiel moest gaan zitten... Helaas verstond de Haviknest "petje af" en door alle inspanningen het wiel niet meer kon pakken... De Razende Reporter verwachtte de Bretonse Heilige en Blauw spoedig als een treintje langzij te komen... Al snel, in mijn ogen te snel en te ver voor de meet, zette de Gazelle V3 de sprint in en kon de Razende Reporter echt niet meer volgen... De Gazelle V3 pakte snel al een ruime voorsprong maar kwam vervolgens toch wat stil te staan... Niet dat de Razende Reporter nog een gevaar was maar achterom kijkend kwam daar Blauw aan en met het snelheidsverschil zou Blauw de Gazelle V3 toch echt kunnen pakken... De Gazelle V3 werd inderdaad voor de meet ingehaald waarna een raar fenomeen zich afspeelde... Blauw kwam volledig stil te vallen voor het tunneltje onder de Berenkuil waardoor de Gazelle V3 nogmaals kon overnemen... Een vaag einde maar ieder had ervoor gestreden in het ontzettend warme weer, top dus...!

Afstand: 39,0 km
Gemiddelde: 30,8 km/u
Temperatuur: 28,5 graad

Vervolg
Aankomend weekend: we houden contact maar vanwege het mooie weer wordt het vast moeilijk vanwege andere plannen!
Aankomende donderdag: Ik ben er weer bij en dan gaan we voor een groter rondje van +60 km dus graag ieder een route bedenken!

Het was ontzettend warm maar een heerlijk avondje fietsen, helaas heb ik het biertje gemist tijdens de 3de helft!

Allen,

Verslag van Utrecht-Austerlitz-Utrecht do 09 juli '09

Waar is de sprint...

De lucht zag grijs van de wolken, het peloton was bang voor regen en dan de onvermijdelijke val en glijpartijen maar de weergoden waren wat betreft de regen gunstig gestemd!

Het vertrek
Het vertrek was iets eerder dan afgesproken waardoor de Razende Reporter zich als een razende moest omkleden... Het peloton was al compleet met Jan Janssen Brother Sander en Yavuz (!), de Bretonse Heilige, de Gazelle V3 en de Razende Reporter... De rest van het peloton moest helaas verstek laten gaan... Deze avond stond in het teken om Jan Janssen Brother Yavuz te laten zien wat het nieuwe wielrennen is!

De coll de viaduct (3.2 kilometer)
Zodra Utrecht achter werd gelaten ging het gas op de pedalen en moest Jan Janssen Brother Yavuz al alle moeite doen om een wiel te pakken en te houden... De overige vier namen elkaar goed over en keken enkele keren achter zich om te checken of Jan Janssen Brother Yavuz nog kon volgen... Op het tandvlees kon Jan Janssen Brother Yavuz aanhaken en helaas voor hem hadden we bij elke verkeerslicht vrijwel direct groen licht die avond... Aangekomen voor de coll de viaduct waren er twee vreemde eenden te vinden bij het peloton... Vermoedelijk een vader en zoon waarbij de zoon erg licht was en zeer makkelijk fietste, een gevaarlijke klant wist de Razende Reporter... Vader en zoon verzorgde het eerste kopwerk maar dat was vrij lafjes met ± 32 in het uur... Veels te langzaam en hierom nam de Razende Reporter maar even over en schroefde het tempo van ± 36 in het uur bij overname naar ± 39 in het uur... In het midden van de rit nam Jan Janssen Brother Sander en de Bretonse Heilige even strak over... Het kleine ventje speelde vervolgens het spel slim en nam slechts een 100 meter over... Wel met een vaartje van 46 in het uur... De Razende Reporter werd gedwongen om ook het laatste stuk op kop door te halen... Hoewel het pijn deed bleef de Razende Reporter nog lang op kop, niet wetende welke gevecht er achter hem speelde... Langzaam kwam even de Gazelle V3 bij het achterwiel van de Razende Reporter... Deze aanval werd nog verslagen maar de sprint die de zoon en Jan Janssen Brother Sander, die zich goed verstopt had in de klim, kon met geen mogelijkheid worden gepareerd... In een ultieme poging won Jan Janssen Brother Sander nipt op de top!

De coll de Austerlitz (1.2 kilometer)
Onderaan werd er enige tijd gewacht op Jan Janssen Brother Yavuz en kon er ondertussen de klim worden besproken... Vele heldendaden uit de voor en relatieve achtergrond werden besproken en tot opluchting van een ieder had in ieder geval iemand van ons peloton het klimmetje gewonnen... Jan Janssen Brother Yavuz was ondertussen gearriveerd dus kon er weer op de pedalen getrapt worden... Ook deze avond werd de coll de Austerlitz overgeslagen en werd de andere klim om de Austerlitz heen beklommen... Zoals zovaak deze avond nam de Razende Reporter het voortouw en volgde de rest... Achteraf bleek dat de rest Jan Janssen Brother Sander was en deze maakte het op luttele meters voor de top professioneel af!

De sprint
De route naar de klim werd weer genomen met ± 40 in het uur en raasden we richting Zeist... Een alternatieve route werd genomen door Bosch en Duin en richting Laage Vuursche... Uiteindelijk wordt dan een korte coll viaduct A28 beklommen waarbij de Bretonse Heilige knap doorhaalde en de Razende Reporter de achtervolging in zette... De Bretonse Heilige had verkeerde inschatting gemaakt en reed op het middenblad omhoog... De Razende Reporter had het juiste buitenblad en juiste trend te pakken en kon eindelijk een kleine overwinning pakken op de avond... Tussen de bedrijven door merkte we dat we niet gecontroleerd gingen aankomen in Utrecht en zodoende de nostalgische sprint moesten overslaan... Hierdoor geïrriteerd ondernam het peloton vele onzinnige tussensprintjes waarbij renners te pas en te onpas demarreerden uit het peloton... Totaal kansloos en zonder geldige overwinningen was maar één renner de klos omwille van dit sprint geweld... Deze ene renner was uiteraard Jan Janssen Brohter Yavuz die telkens weer in een wiel moest zien te komen... De aankomst in Utrecht was helaas door het ontbreken van de sprint erg lafjes voor de ronde en barste een ieder, behalve Jan Janssen Brother Yavuz, nog van de explosiviteit!

Afstand 50,2 km
Gemiddelde 30,9 km/u

Vervolg
Aankomend weekend: zondag is voor mij een mogelijkheid!
Aankomende maandag: extra dag?
Aankomende donderdag: Ik ben er weer bij!

Heren, een goede afstand gereden gisteravond en volgende week bij mooi weer de afstand naar 60km!

Allen,

Verslag van Utrecht-Austerlitz-Utrecht wo 29 juli '09

EPO te koop...

Het was een warme dag en de vertrouwde donderdagavond was omgeruild voor een zekere regenloze woensdagavond... Het peloton bestond uit zes gemotiveerde mannen om een hard rondje te fietsen waarbij we Rogier welkom heten in het inmiddels beroemde peloton!

Het vertrek
Het vertrek was omstreeks kwart over zeven bij de Razende Reporter en Noell moest worden opgehaald 'waar de Voorstraat overgaat in de Biltstraat' aldus de aanwijzing luidde... Voor de echte Utrechters onder ons is het 'waar de Wittevrouwestraat overgaat in de Biltstraat'... Een hoop gezeur denkt u over de plek van het ophalen van Noell maar dat punt bleek later een spelbreker in het echte vertrek van het peloton... Nog geen twee meter waren er gereden of er klonk vanuit de achtergrond "Lekke band!"... Allereerst dacht men nog aan een grap vanwege de aanwezigheid van Noell maar het was echt waar, de Gazelle V3 was lekgereden in de Voorstraat... Het glaswerk in de goot had de binnenband van de Gazelle V3 bereikt waardoor deze onverbiddelijk leegliep... Tijdens het langdurige tafareel van het vervangen van de achterbinnenband en vooral het eindeloze getrut bij het oppompen van de nieuwe binnenband werd het peloton, en zeer verbasingwekkend in het bijzonder de Gazelle V3, benaderd door een dubieuze 'arts' die allerlei stimulerende middelen te koop had waaronder EPO... Ondanks dat het d-woord een verboden woord is in en rondom het peloton werd er hier open en bloot voor geadverteerd... EPO te koop!

De coll de viaduct (3.2 kilometer)
Eindelijk was de achterbinnenband vervangen, opgepompt en de EPO overgeslagen zodat het peloton zich kon opmaken voor de herstrart richting de coll de viaduct... Het tempo werd eerst aangegeven door de Bretonse Heilige en Noell zij aan zij zodat het tempo erg laag lag en dat er twee aan twee gefietst werd... De hele Utrechtseweg werd in een slakke tempo afgewerkt... Pas op de Amersfoortseweg in het stukje bos werd er versneld en in een lint gereden op weg naar de coll de Austerlitz... Bij het opdraaien van de coll de Austerlitz bracht Jan Janssen Brother Sander het wielrennen weer in een kwaad daglicht door het kruispunt schuin over te steken en elke verkeerslicht te negeren... Niet van enig kwaad bewust sloot Jan Janssen Brother Sander in het wiel, hij wilde uiteraard de eerste slag niet missen want er liggen dure punten te wachten aan de top... Het tempo lag bijzonder laag aan de voet van de coll zelfs toen het volledige zestal bijelkaar was gekomen... De Razende Reporter houdt niet van een trage slakkengang dus schroefde het tempo naar 37 in het uur... De Bretonse Heilige nam over en zorgde voor een tweede versnelling net onder de 40 in het uur... Jan Janssen Brother Sander joeg het naar 43 in het uur en zodoende naderde al snel de laatste kilometer... Eeeeuuh Jan Janssen Brother Sander op kop, klopt dit?.. Natuurlijk niet en omdat er niet werd overgenomen werd er voorin gelinkebald... Sur place en al dat soort zaken waar de Razende Reporter een hekel aan heeft... Dan maar weer het zwikje inhalen en op kop doorhalen en het gemiddelde terugbrengen over de 40 in het uur... Achteromkijken is dodelijk dus gewoon doortrappen en achteraf horen dat Noell, Rogier en als laatste de Gazelle V3 dit tempo niet konden volgen... Even staan op de pedalen om het tempo richting de 50 in het uur te bregen... Door blijven halen maar helaas moet er weer gezeten worden... De conditie is door de griep niet geheel op topniveau maar ook niet onaardig... De top komt in zicht en alles zit nog in het wiel maar komt ongetwijfeld... Nu de renners er toch echt erop en erover moesten komen bleef de Razende Reporter nog steeds op kop... Daar kwam Jan Janssen Brother Sander met drie-kwart fiets daarachter de Bretonse Heilige... Nog even iets versnellen om toch proberen voor te blijven lukte bijna... De Bretonse Heilige ging het niet redden en Jan Janssen Brother Sander... Wielrenners weten altijd precies wie er wel en niet gewonnen hebben op de streep en in dit geval was het Jan Janssen Brother Sander met een bandbreedte verschil gewonnen had... Zo'n close call is er dit seizoen nog niet geweest in een gevecht tussen Jan Janssen Brother Sander en de Razende Reporter dus dat beloofd nog een spannend naseizoen!

De coll de Austerlitz (1.2 kilometer)
De alternatieve coll de Austerlitz bracht een verrassende winnaar aan het licht die het ook absoluut verdient heeft... Richting deze coll werd er super kop over kop gereden waarbij er andere groepjes werden ingehaald door goed samenspel en een ijzersterk karakter van het peloton... Iedereen verrichte het nodige kopwerk dus iedereen was even fit of kapot onderaan de coll... Onderaan deze coll stonden er nog drie andere wielrenners klaar bij de verkeerslichten die dus gelijk tijdelijk deel uitmaakte van het peloton... Elke wielrenner is een vriend op het vlakke omwille van zijn of haar wiel maar uiteraard een vijand bergop... Met een vaartje van 30 in het uur werd de coll beklommen waarbij iedereen in het wiel van de voorganger bleef maar waar langzaam maar zeker slachtoffers vielen... Noell, de Gazelle V3, Rogier en een onbekende moesten de kopgroep één voor één loslaten en verdwenen van het strijdtoneel... Een straffe versnelling van de Bretonse Heilige, waar de Razende Reporter bij in het wiel reed, was de genadeklap voor de rest... Jan Janssen Brother Sander kon enkel volgen maar kwam geenszins langzij... De overgebleven twee onbekenden op kop werden ingehaald en zo behaalde de Bretonse Heilige een knappe zege op deze pitte klim!

De sprint
Het nekkie was er bij iedereen wel behoorlijk af maar op karakter wordt er altijd met 40 in het uur naar beneden richting Zeist gereden... De nieuwe route zorgt ervoor dat de kilometers voorbijrazen en dat er snel in Zeist wordt gereden op weg naar de sprint... Op de Utrechtse weg op het viaduct over de A28 ligt zo'n mooi breed stukje fietspad dat de Razende Reporter altijd een tussensprint houdt... Weliswaar doet de Razende Reporter deze bijna altijd in zijn eentje maar toch een goede voorbode voor wat er gaat komen... Het peloton volgde voor geen meter dus betekende dit dat iedereen behoorlijk stuk zat, geen goede benen had of gewoon geen zin had om mee te gaan in het feestje van de Razende Reporter... Voor de sprint ligt een lastig stukje kasseien en hier brak ook even het peloton in tweeën... In een vorige editie hebben de Havinksnest en de Razende Reporter getracht hiervan te profiteren, helaas zonder resultaat, maar zorgde er wel voor dat de achterblijvers nu zeer snel aansloten... Gelijk ging de Bretonse Heilige op kop en liet de teller niet meer onder de 39 in het uur komen... Dit lukte uitstekend ondanks een idioot die het 8 meter brede fietspad bijna geheel in zijn eentje in beslag nam en een botsing ter nauwernood uitbleef... Idioten heb je blijkbaar overal op de weg die het ook nog in hun hoofd halen om ons iets na te roepen... Dit mocht het treintje echter niet deren en de Bretonse Heilige bleef stoempen en stoempen het peloton in lint erachteraan... In totaal bleef de Bretonse Heilige twee-derde of drie-kwart van de route op kop en gaf tenslotte over aan de Gazelle V3... Welgeteld drie tellen op kop kon de Gazelle V3 volhouden... Daarachter Noell die eveneens zeer kort overnam zodat de Razende Reporter nu vol in de wind kwam met in zijn wiel die dekselse Jan Janssen Brother Sander en daarachter Rogier, waarvan ik wist dat zijn benen op waren... Kortom ik was de pineut want Noell en de Gazelle V3 konden amper wat betekenen en de Bretonse Heilige had net een topinspanning achter de rug... Het zou dus gaan tussen Jan Janssen Brother Sander en de Razende Reporter... Alles gaat in nano-secondes door het hoofd en de Razende Reporter kon drie dingen doen... Gaan linkeballen en sur place gaan rijden om het in een sprint op te nemen tegen Jan Janssen Brother Sander... Zelfde tempo doorrijden en snel van kop gaan om Jan Janssen Brother Sander op kop te zetten, wat ongetwijfeld tot gevolg had dat Jan Janssen Brother Sander gaat linkeballen... Of gelijk een demarrage om te pogen Jan Janssen Brother Sander te lossen... De Razende Reporter koos, wellicht helaas, voor het laatste waarbij Jan Janssen Brother Sander netjes in het wiel kon volgen en 100 meter voor de meet erop en erover ging... Voor een buitenstaander zag dit er waarschijnlijk uit als oefening van een treintje met Jan Janssen Brother Sander als sprintkanon... Wat dat betreft was het magistraal gereden!

Afstand 36,7 km
Gemiddelde 31,9 km/u

Vervolg
Aankomende donderdag: Voor mij helaas toch geen optie...
Aankomend weekend: Zondag een optie? Zaterdag zit ik de hele dag in Breda
Aankomende maandag: Voor mij een optie!
Aankomende donderdag: Ik ben er weer bij!

Heren, het was weer een topavond, misschien wel wat warm en benauwd maar er is straf gereden... Dit werd benadrukt bij het drinken in het traditionele Heerenplein waarbij het snot en etensresten op de schouders met elkaar werden vergeleken onder het genot van een heerlijk koud biertje!

Allen,

Verslag van Utrecht-Amerongen-Utrecht zo 02 augustus '09

De generale repetitie (deel 1)...

Zondagochtend vroeg om 09.00 uur sharp was het plan om te vertrekken om de nodige kilometers te maken voor de aanstaande Zuiderzeeroute... Het peloton, bestaande uit vier man, had de wekker vroeg gezet en bij het krieken van de dag werd er naar buiten gekeken... Een ontzettend grijze lucht en het regende hard... De Bretonse Heilige haakte maar gelijk af en het overgebleven peloton schoof het tijdstip van vertrek naar 10.00 uur... Rond dat tijdstip was de regen enigszins opgehouden en dat had tot gevolg dat de Jan Janssen Brothers de afmelding van de Bretonse Heilige niet serieus namen... De Brothers in arms belden aan en zette de Bretonse Hielige op de fiets om de Razende Reporter op te halen... De weg was nog kletsnat maar het regende niet meer dus het peloton besloot om een goed rondje te maken zodat een goede generale repetitie kon worden gereden!

Het vertrek
Besloten werd om de coll de viaduct te pakken, vervolgens door naar de Amerongse berg en daarna zouden de staat van de benen de route verder bepalen... Het vertrek was mak aangezien niemand zin had om in het wiel te rijden... Het achterwiel zorgde namelijk niet alleen voor een natte derrière maar zorgde er eveneens voor dat de renner in het wiel kletsnat zou worden in het gezicht... De Razende Reporter bleek ook gadgets te hebben zoals de Haviksnest eerder al had getoond aan het peloton... De Razande reporter had een speciale muts op voor onder de helm en overschoenen... De laatste zijn zeker geen overbodige luxe zijn bij regen of een nat wegdek, na enkele kilometers klaagden de anderen al over soppende sokken... Maar genoeg gezeur over vroeg opstaan of het weer want het peloton is niet van suiker gemaakt... Er moeten kilometers worden gemaakt zodat de Zuiderzeeroute een makkie is aanstaande zaterdag... Later op de dag zou blijken dat er in peloton twijfel bestaat over het wel of niet kunnen uitrijden van de Zuiderzeeroute... Lang niet iedereen is op de juiste piek van de zijn conditie dus er is onvoldoende getraind voor één van de belangrijkste etappe van het fietsseizoen 2009!

De coll de viaduct (3.2 kilometer)
Langzaam maar zeker werd het gemiddelde door het peloton omhoog geschroefd, naarmate je natter wordt is het in het wiel rijden steeds minder een belemmering... De voet van de coll de viaduct werd bereikt waarbij het tempo eerst werd opgevoerd door de Razende Reporter naar ongeveer 33 in het uur... De Bretonse Heilige nam over en joeg het tempo naar 37 in het uur... De Razende Reporter nam het weer over en hield dat temp goed vast... Jan Janssen Brother Sander kroop, op even voor de laatste kilometer voor de top, ook uit zijn schulp en joeg het tempo over de 40 in het uur... De rest volgde in het wiel behalve Jan Janssen Brother Yavuz waarover later meer... Jan Janssen Brother Sander is altijd gewend geweest om het laatste stuk in het wiel van iemand te zitten en vervolgens de laatste honderd meter naar de overwinning te jumpen... Vandaag ging het anders want niemand ging op kop rijden hoeveel ook Jan Janssen Brother Sander met zijn elleboog dit aangaf... De gehele kopgroep was aan het linkeballen en onderaan de berg ging het tempo lafjes naar net boven de 30 in het uur... De ongeduldige Bretonse Heilige trok vervolgens maar aan maar niemand volgde... De renners Jan Janssen Brother Sander en de Razende Reporter wilde het vuile werk niet opknappen voor de ander... De Razende Reporter keek naar het tempo van de Bretonse Heilige en zag dat het verschil te klein bleef voor een overwinning van de Bretonse Heilige, een jump kon nog worden gemaakt voor de overwinning... Nog steeds wachten en de Bretonse Heilige ondertussen maar doorstoempen... Daar ging de Razende Reporter met Jan Janssen Brother Sander er achteraan... De twee gingen bij de Bretonse Heilige erop en erover... De vorige keer was het Jan Janssen Brother Sander die met een bandbreedte nog net het verschil kon maken maar op deze regenachtige zondag kon de Razende Reporter nog net voorblijven!

De coll de Amerongen
De alternatieve coll de Austerlitz werd ook rechts gelaten en het peloton ging rechtdoor richting Doorn... Voor de coll de Amerongen is er nog een gemene klim die steiler is en langer aanhoudt dan het oog doet vermoeden... De klim werd bepaald door de grote versnelling van Jan Janssen Brother Sander en het kleine koffiemolentje van de Razende Reporter... Uiteindelijk had Jan Janssen Brother Sander de macht niet om de zware versnelling goed rond te blijven krijgen dus kon deze tussenklim ook als eerste worden beklommen door de Razende Reporter... De rit vervolgde zich naar de coll de Amerongen waar er even bij Leersum werd stilgehouden om de juiste weg te bepalen... [begin note 1: Voor de Zuiderzeeroute moeten het peloton van te voren de juiste route hebben als een kaart om niet te hoeven stilstaan bij elke bewegwijzering... einde note 1] Op dat moment was er ongeveer 35 kilometer gefietst en werd richting de coll de Ameronen gekoerst... Op dat moment had Jan Janssen Brother Yavuz het al moeilijk om het tempo boven de 30 in het uur te krijgen en moest meerdere malen lossen uit een peloton... Onderaan de berg stond Jan Janssen Brother Yavuz totaal geparkeerd en ging het gevecht werderom tussen Jan Janssen Brother Sander, de Bretonse Heilige en de Razende Reporter... Daar waar Jan Janssen Brother Sander uitstekend het tempo kan bepalen op het vlakke is een steile helling vandaag niet goed aan hem besteed... Al snel was duidelijk dat de strijd bovenaan werd beslist door de Bretonse Heilige of de Razende Reporter... Doordat de Amerongse berg vanaf de zuidkant werd beklommen was de top niet helder te definieren dus bleef het half onbeslist wie hier de beste klimbenen had... Zij aan zij besproken de Bretonse Heilige en de Razende Reporter dit voorval en de conclusie was dat in ieder geval Jan Janssen Brother Sander er berop afgereden was!

De coll de viaduct omgekeerd
Na de coll de Amerongen werd er besloten om langs het spoor en de A12 terug naar Austerlitz te fietsen... Wederom was het Jan Janssen Brother Yavuz die het tempo niet kon volgen waardoor het peloton moest wachten op aansluiting en weer enigszins vaart te maken... [begin note 2: Voor de Zuiderzeeroute moet een ieder de treinstations kennen voor het geval er moet worden opgegeven... einde note 2] Hierdoor ging het gemiddelde langzaam maar zeker achteruit maar kwam het peloton weer in de buurt van Utrecht... Besloten werd om de coll de viaduct omgekeerd te beklimmen ipv de alternatieve coll de Austerlitz te pakken... De Razende Reporter zette zich op kom met de rest erachteraan... Deze klim is een stuk korter maar ook steiler dan via de andere kant... Jan Janssen Brother Sander zette de grote plaat er weer op en de Razende Reporter wilde de winst weer met het kleine koffiemolentje verzilveren... Jan Janssen Brother Sander had echter nog genoeg power over om deze klim met macht te beklimmen... Zelfs een toeterende idioot in een auto kon daar geen roet in het eten gooien... De winst voor Jan Janssen Brother was verdient en terecht!

De sprint
De route naar de sprint was afzien voor Jan Janssen Brother Yavuz en in het wiel rijden na ongeveer 70 kilometer kon enkel bij een vaartje van 24 in het uur... Daarnaast had het hele peloton wat last een kleine hongerklop... [begin note 3: Voor de Zuiderzeeroute moeten het peloton voldoende voedsel, drinken en geld bij zich hebben om de hongerklop te voorkomen... einde note 3] De sprint werd totaal gedomineerd door Jan Janssen Brother Sander die als enige het tempo nog boven de 40 in het uur kon brengen... Eerlijkheid dient te zeggen dat de Razende Reporter totaal uitgeraasd was en dat de sprint niet aan hem besteed was... De winst ging met een ultieme jump verrassend genoeg nog naar de Bretonse Heilige zodat iedereen wat punten op zak had aan het einde van de rit!

Afstand: 76,8 km
Gemiddelde: 28,6 km/u
Tijd: 2 uur en 41 minuten

Vervolg
Aankomende donderdag: De generale repetitie (deel 2) => een must voor een ieder die meegaat zaterdag
Aankomende zaterdag: de Zuiderzeeroute!
Heren, het was koud en nat maar dat was geen excuus voor het belabberde lage gemiddelde... Voor aankomende zaterdag moet iedereen topfit in conditie zijn en uitermate goed voorbereid... Laten we het erop houden dat het peloton een ontzettend slechte generale repetitie heeft gehad waardoor de echte route alleen maar positiever kan verlopen!

Planning:
1. de route wordt tegen de klok in genomen (dit is in 90% van de gevallen de juiste route in verband met de wind)!
2. 07.15 aankomst met de trein te Nijkerk
3. 07.30 vertrek op de fiets Nijkerk (kilometer 0)
4. 18.30 aankomst Muiden (kilometer 240)
5. Iedereen heeft de route in zijn hoofd (wordt donderdag uitgedeeld)!
6. Iedereen houdt in de gaten wat de dichtbijzijnde treinstation is (voor de afhakers)!
7. Iedereen eet en slaapt de komende dagen perfect (geen excuses)!

Allen,

Verslag van Utrecht-Austerlitz-Utrecht do 06 augustus '09

De generale repetitie (deel 2)...

De spanningen lopen op, routes en tijdstip van vetrek aanstaande zaterdag staan continu onder discussie... Maar eerst nog even een generale repetitie met het prachtige weer!

Het vertrek
Het peloton bestond uit vijf man met Jan Janssen Brother Yavuz, de Bretonse Heilige, de Gazelle V3, de nieuwkomer Timme en de Razende Reporter... Direct uit Utrecht nam nieuwkomer Timme het voortouw en joeg het tempo omhoog... De rest kon eenvoudig weg volgen, in ieder geval de Razende Reporter want die heeft minimaal vijv kilometer nodig om in te rijden... Wanneer de Bilt werd uitgekoerst ging iedereen kop over kop de koers hard maken en kroop de snelheid naar 38 in het uur... Het peloton was op stoom en daar had zichtbaar Jan Janssen Brother Yavuz moeite mee dus werd afgesproken een gemiddelde van ongeveer 32 in het uur te rijden... Een gemiddelde wat waarschijnlijk aanstaande zaterdag ook moet worden gehanteerd!

De coll de viaduct (3.2 kilometer)
Op de coll de viaduct nam eerst de Razende Reporter het kopwerk voor zijn rekening met 34 in het uur alvorens nieuwkomer Timme, de Bretonse Heilige en ook de Gazelle V3 enig kopwerk verrichte... Even voorbij de laatste kilometer werd de Razende Reporter weer op kop gedwongen en dan maar de koers hard maken... Laatste bocht door, de kop is in zicht... Gaan staan en versnellen, wetende dat er dan slachtoffers vallen... Na deze versnelling weer op het zadel en in de beugels naar achteren kijken... Er zit nog iemand goed in het wiel... Nogmaals kijken... Buitenband net als de Razende Reporter met twee witte strepen, dus een Cube Agree fiets... De Bretonse Heilige zit in het wiel en dus uit de wind terwijl de Razende Reporter nu echt al lang vol aan het stoempen is met volle wind tegen... Nog honderd meter en situatie is ongewijzigd... Met nog vijftig meter te gaan komt de Bretonse Heilige langzaam langzij... Het verschil in snelheid is minimaal doch was de voorsprong niet meer houdbaar... De rest was niet in zicht, de Razende Reporter kon niet meer versnellen en liet het lopen... De overwinning op de coll de viaduct voor de Bretonse Heilige was een feit!

De coll de alternatieve Austerlitz
Onderaan werd nog het een en ander besproken over de heroïsche klim en werd er weer gekoerst... De route van de avond kende in de hoofden vele varianten... De Bretonse Heilige stond op het bezoeken van de Amerongse berg... Het kamp Jan Janssen Brother Sander en de Gazelle V3 waren perminent tegen dit voorstel... De nieuwkomer Timme had diverse routes via Doorn... De Razende Reporter vond alles prima, gewoon lekker fietsen want het was topweer... Er werd besloten rechtsaf te slaan op de N224 de Ziesterweg richting Zeist... Kortom de alternatieve coll de Austerlitz staat op het programma... Een training is bedoeld om elkaar uit te dagen en de conditie te verbeteren dus trok vanonder de alternatieve coll de Austerlitz de Razende Reporter hard aan... Jan Janssen Brother Yavuz was direct gezien, de Gazelle V3 kon nog even aanklampen maar de nieuwkomer Timme en de Bretonse Heilige zaten perfect in het wiel... Daar in de luwte van het achterwiel konden de twee nieuwe krachten opdoen alvorens te gaan aanvallen want een aanval moest er zeker komen... De nieuwkomer Timme nam over, de Bretonse Heilige daarachter en lag gelijk de Razende Reporter laatste in de kopgroep... Net op het moment dat de Razende Reporter weer wat makkelijker in het wiel kon zitten ging de Bretonse Heilige er vandoor en moest de Razende Reporter passen... De Bretonse Heilige ging de nieuwkomer Timme voorbij voor zijn tweede overwinning van die avond!

De coll de viaduct Nieuwe Wetering
Ditmaal werd Zeist links gelaten en werd er een langere route gekozen richting Bosch en Duin en Den Dolder... De Razende Reporter wist dat er dan nog één kans lag en wel op de viaduct bij de Nieuwe Wetering over de A27... De snelheid ging weer omhoog en iedereen kon volgen en zelfs Jan Janssen Brother Yavuz was na de coll de viaduct en de alternatieve Austerlitz beter in staat om het wiel te pakken... De laatste 2 kilometers kon de Razende Reporter uit de wind blijven voor de coll de viaduct Nieuwe Wetering, een korte steile klim die op buitenblad genomen moet worden... De Bretonse Heilige had het laatste stuk voor de coll op kop gereden en aan de voet van de coll nam de Razende Reporter gelijk over en versnelde al klimmende... De Gazelle V3 had achteraf nog een heroïsch verhaal maar moest toch zijn meerdere erkennen in de Bretonse Heilige en voor de Razende Reporter die eindelijk als eerste boven was op deze koers... De terugweg langs de N417 Koningin Wilhelminaweg ging in een rap tempo zodat we snel Utrecht inreden... Nog even een detour door nieuwkomer Timme over een verschrikkelijke kasseien strook bracht het peloton naar de welverdiende biertjes!

Afstand: 46,9 km
Gemiddelde: 31,6 km/u

Vervolg
Aankomende zaterdag: de Zuiderzeeroute ala Blauw ±169 km
Planning:
1. 08.00 vertrek vanuit Utrecht vanuit Dennis Otten
2. 10.00 vertrek vanuit Amsterdam Van der Valk hotel te Liergouw 66
3. 16.00 aankomst Amsterdan Van der Valk hotel te Liergouw 66
4. Het vervolg bepalen we dan wel!

Heren ik heb nu al zin in morgen! Hier een checklist:
- Binnenbanden + pompje (ik ga er vanuit dat niemand lekrijdt maar je weet nooit)
- Eten (je kan bijna niet genoeg meenemen)
- Drinken (minimaal twee volle bidons)
- Routekaart met treinstations (ik ga er wel vanuit dat niemand afhaakt)
- Pleister + ontsmettingsmiddel (ik ga er wel vanuit dat niemand valt)
- Geld, pinpas (voor het plunderen van een supermarkt of biertje op het volbrengen van de tocht)

Allen,

Verslag van A'dam-Lelystad-A'dam za 08 augustus '09

Het kaf van het koren...

Eindelijk was het zover... De grote dag was aangebroken... Er was een groot grijs wolkendek maar de buienradar gaf geen problemen aan... Vroeg ontbijten, alles klaar zetten, extra binnenbandjes, bidons tot de nok toe gevuld, broodjes mee en geld... Vervolgens naar Jan Janssen Brother Sander... Verrassend genoeg was van Jan Janssen Brother Sander zo goed als klaar en stond Sabien niet eens bammetjes te smeren... In de nacht had het pasgetrouwde stel nog wel de fiets van Jan Janssen Brother Sander gesmeerd, hoe aandoenlijk!

Het vertrek
Centraal afspreekpunt vanuit Utrecht was in de straat van de Gazelle V3 en de Bretonse Heilige... Daar aangekomen zat de Bretonse Heilige met zijn ziel onder zijn arm alleen op de stoep... Klassiek geval van de Gazelle V3 om de voordeur dicht te gooien en de sleutels binnen te laten liggen... Dus nog even langs de schoonmaakster (!) rijden... Vervolgens kwam Nieuwkomer Timme aanzetten en vervolgens Jan Janssen Brother Yavuz die direct weer rechtsomkeert maakt om zijn handschoentjes te halen... Kortom het vertrek verliep weer vlekkeloos en hadden al 20 minuten achterstand zonder een meter gefietst te hebben... In plaats van achter elkaar te rijden gingen er drie auto's op weg naar de Liergouw in Amsterdam... In Amsterdam waren de anderen al allemaal gereed, Blauw, Nick en Folko maakte het peloton van 9 compleet, zoals een ploeg in de Tour (!) en werd er exact om half elf vetrokken!

Monnickendam
Er werd zoveel mogelijk langs de dijk gefietst en met een stevige Noordwesten wind was het aanhaken en alert blijven... Na elke bocht, klimmetje op de dijk of inhalen van fietstoeristen moest je het wiel van je voorganger zoeken... Met name Jan Janssen Brother Yavuz moest nog eens door een paar dure knechten worden teruggehaald en als "kopman" luxe uit de wind worden gehouden... Nick en Abel namen met name het eerste gedeelte het voortouw, hielden het tempo rond de 30 in het uur en de rest van het peloton uit de wind... Timme was overal en nergens in het peloton te vinden om iedereen in het gelid te houden... Niet te snel of langzaam vooraan, aanhaken van Jan Janssen Brother Yavuz verzorgen en schelden op Nick en Abel als er niet op de dijk werd gefietst... Het inmiddels roemruchte peloton uit Utrecht hield zich nog even stil in het grote peloton en fietste uit de wind wetende dat Amsterdam nog heel erg ver is... Na een kleine 16 kilometer werd er door Monnickendam gekoerst wat Monnickendam niet snel zal vergeten... Zeer vriendelijk doch dringend verzochten Abel en Timme de oude dametjes opzij te gaan in het voetgangersgebied tijdens de markt van Monnickendam... Elke andere renner van het peloton die daarna de markt overging kreeg zoveel commentaar over zich heen van de aanwezige dames met rollater dat dit nog op menig winteravonden in Monnickendam zal worden doorverteld aan de kleinkinderen!

Enkhuizen
De rit naar Enkhuizen bracht ons door Volendam, altijd nostalgisch dat durpske, en door Hoorn waarna het peloton de dijk op wilde stieren richting Enkhuizen... De dijken werden echter versterkt en was afgesloten... Maar daar wilde Nieuwkomer Timme niet aan geloven en zodoende werd elke voorbijganger staande gehouden en gevraagd of er echt niet over gefietst kon worden... Hierop besloot Folko zich los te maken van het peloton en rechtsomkeert huiswaarts te koersen... Op dat moment was er al 60 kilometer gefietst dus een knappe prestatie voor iemand die zo makkelijk meefietste met zo weinig kilometers dit seizoen in de benen... De resterende acht gingen langs de provinciale weg richting Enkhuizen en het peloton kon de dijk naar Lelystad al bijna zien... De wind beloofde veel goeds want die kwam langzaam maar zeker meer en meer in de rug!

De dijk
De eerste echte sprint kwam er aan want voordat de dijk echt begint is er een kleine viaduct die met een sprint moest worden beklommen... Jan Janssen Brother Yavuz had net een achterwiel in het vizier of daar werd er al weer gesprint door het peloton... Een knappe overwinning van Blauw en het gevloek van Jan Janssen Brother Yavuz was het mooie gevolg... Op de dijk werd er flink tempo gemaakt aangezien de wind fantastisch in de rug was... Er werd wat op kop gereden, er werd wat gesprint maar vooral ontstond er een carrousel die goed ging draaien... Met zo'n 45 in het uur ontstond de eerste carrousel... Jan Janssen Brother Yavuz draaide niet mee en kon hierdoor amper volgen... Even pauzeren en het peloton was weer compleet... Nogmaals de carrousel met 48 in het uur en Jan Janssen Brother Yavuz kon niet meer volgen... Tussendoor nog even een tussensprint waarbij voor mij de meet niet helder was... Bij de derde carrousel met 50 in het uur bleek de Gazelle V3 het slachtoffer te zijn geworden en vocht tegen een onoverbrugbare achterstand... Het einde van de dijk kwam in zicht, de carrousel stopte en Jan Janssen Brother Sander zocht medestanders in het peloton voor een ontsnapping... De Bretonse Heilige en de Razende Reporter stonden paraat maar vonden de afstand nog erg ver naar Lelystad... Even afwachten en dan de versnelling van Jan Janssen Brother Sander... De twee kompanen d'r achteraan... Met snelheden boven de 40 in het uur werd er langzaam afstand genomen van de rest... De Bretonse Heilige nam over, snelheid vasthouden en de afstand nam nog steeds toe... Tenslotte een versnelling van de Razende Reporter om de sprint voor Jan Janssen Brother Sander zeker te stellen... Jan Janssen Brother Sander kon net volgen de Bretonse Heilge moest laten lopen... De kilometerstand stond al 86 en dat voelt een ieder in de benen... Jan Janssen Brother Sander nam over na opgave van de Razende Reporter maar bij iedereen was de vaart er wel uit... Toch bereikten de drie ontsnappers als eerste het einde van de dijk en daar wachtte een picknicktafel op ons gezelschap... Jan Janssen Brother Yavuz volgde toch knap al na ongeveer 3 minuten en kon een ieder even een cola drinken!

Yavuz op sleeptouw
De weg vervolgde zich op de lange lange lange Oostvaardersdijk waar je al vrij snel Amsterdam kan zien liggen maar er nog zo ver van verwijderd bent... Ondertussen stond de teller al op de 100 en begon het peloton te morren... Het tempo zakte in en er kon niet boven de 30 in het uur gefietst worden... De Gazelle V3, de Bretonse Heilige en de Razende Reporter zorgden telkens dat er een gat viel aangezien Jan Janssen Brother Yavuz het wiel niet meer kon houden... Gevloek, getier en ook gelach ging er door het peloton... Het leek wel de laatste koers in de Tour want er werden grappen uitgehaald... Happen naar Peijnenburg was het devies en ondanks deze aanmoedigingen kon het tempo van Jan Janssen Brother Yavuz niet meer boven de 30 in het uur komen... De ultieme oplossing werd gevonden even voor Almere waarbij er vanuit de achterhoede "Opzij!" werd geroepen... Er kwam een stoomtrein aan met als stralende middenpunt Jan Janssen Brother Yavuz... Hij werd door 2 superknechten met een vaartje van 37 in het uur op sleeptouw genomen... De aansluiting voor de Razende Reporter deed weer even goed pijn in de benen vanwege deze versnelling!

Sommige paaltjes
In het peloton zijn er twee worden die veel worden geroepen... De eerste is "Tegen!" wat inhoudt dat er een tegenligger aankomt op het fietspad zodat een ieder even achterelkaar gaat fietsen... Het andere woord is "Paaltje!" wat doorgaans inhoudt dat er een paaltje midden op het fietspad staat om auto's tegen te houden... In Almere hebben ze andere paaltjes op de weg staan... Namelijk twee witte palen van 2 meter hoog en 1 meter breed aan de weerzijden van het fietspad... Daar tussendoor met 35 in het uur en 8 renners opelkaar is vragen om problemen... De Bretonse Heilige was de pineut en stond oog in oog met één van deze palen... Op een bandbreedte afstand stond de Bretonse Heilige net op tijd stil!

De coll de viaduct A6
De coll de viaduct A6 kwam in het vizier en slechts een weinig mensen had nog zin in een stukje klimmen voor de overwinning...Ook hier kon Blauw weer als rapste naar boven maar dat interesseerde niemand meer behalve Blauw zelf... Iedereen zat er nu toch wel een klein beetje er doorheen en wilde gewoon de rit uitfietsen!

De laatste loodjes
Vlak voor aankomst werd er nog even kort gekibbeld over de route maar al snel vervolgde het peloton zijn weg... Langzaam begon iedereen het einde herkennen en werden er door Nick een tussenklimmetje en de Razende Reporter het laatste klimmetje maar er moet gezegd worden dat niet iedereen hier meer in mee streed... Al met al werd er met deze route absoluut het kaf van het koren gescheiden!

Heren, het was een topdag met in de middag nog een goede zon en over de hele dag genomen een perfecte wind! Ik heb genoten en hoop nog zo'n route te doen om het wielerseizoen 2009 af te sluiten! Morgenochtend een snellere verslag van de reguliere route!

Afstand: 148,9 km
Gemiddelde: 30,0 km/u
Tijd: 4 uur, 57 min en 6 sec

Vervolg
Aankomende donderdag: Utrecht-Austerlitz-Utrecht
Aankomende zaterdag: max 2,5 uur

Allen,

Verslag van Utrecht-Austerlitz-Utrecht do 13 augustus '09

Chrono van Ommen...

De inspanningen van afgelopen zaterdag heeft duidelijk sporen achtergelaten want het peloton bestond donderdag avond slechts uit twee man... De mannen Jan Janssen Brother Sander, die na dit verslag een andere bijnaam krijgt, en de Razende Reporter stonden klaar voor een straf rondje fietsen!

Het vertrek
Jan Janssen Brother Sander had er zin in en zodra het viaduct even buiten Utrecht gepasseerd was klom het temp naar tenminste 38 in het uur... Er werd richting de Bilt gereden en de Razende Reporter kon net volgen in het wiel en af en toe lafjes overnemen... Het lafjes overnemen bestond overigens uit 35 in het uur fietsen!

De coll de viaduct (3.2 kilometer)
Met een razend tempo ging Jan Janssen Brother Sander te keer en ongeveer een tiende van de afstand die Jan Janssen Brother Sander op kop reed werd voor rekening genomen door de Razende Reporter... Wanneer Jan Janssen Brother Sander op kop reed daalde de teller niet onder de 37 in het uur en met grote regelmatig stond de teller op strak 40 in het uur... Vandaar dat de naam Jan Janssen Brother Sander veranderd moet worden in Chrono van Ommen vanwege het constant hard rijden... Voor we d'r erg in hadden reed het peloton de coll de viaduct op en was zowaar even de Razende Reporter op kop te vinden... Dit kwam vooral omdat het kruispunt door de Razende Reporter schuin was overgestoken en Chrono van Ommen netjes over het fietspad ging... Na de eerste bocht nam Chrono van Ommen het tempo al weer over, de Razende Reporter nam even niet meer over door onmacht en lichte kramp in de linkerkuit... Op een kilometer voor de top toch voor de vorm de Razende Reporter even op kop... Chrono van Ommen wilde uiteraard, en terecht, wel als eerste op de top zijn dus nam 500 meter later de koppositie weer over... Chrono van Ommen keek nog wel een aantal keer zenuwachtig achterom maar dat was nergens voor nodig... Voor het gemiddelde beet de Razende Reporter op het tandvlees en hield gewoon het wiel... Doorrijden tot onder de coll de viaduct en daar even stilstaan... Oef was de conclusie, wat ging dat hard en het gemiddelde stond op exact 35 in het uur!

De coll de alternatieve Austerlitz
Echt uitrusten was er niet bij en de Razende Reporter kwam sporadisch weer even op kop... Nog geen kilometer later had Chrono van Ommen zijn grote molen alweer opgeladen en joeg het de teller op de 40 in het uur... Onder het Ecoduct door trok de Razende Reporter even door om vervolgens alweer snel te worden gepasseerd door Chrono van Ommen... Voor de coll de alternatieve Austerlitz werd even stilgehouden bij het verkeerslicht... Even de hardslag onder de 160 laten komen om vervolgens weer door te blazen... Chrono van Ommen ging al vrij snel op kop maar deze klim is verraderlijk en hier had Chrono van Ommen het ook even zwaar... Het wiel kon tot kort voor de top worden gehouden door de Razende Reporter maar wederom een overwinning van Chrono van Ommen!

De Sprint
Bovenaan de coll de alternatieve Austerlitz werd besproken hoe de rest van de etappe afgereden zou worden... Het gemiddelde was 34,7 dus vond Chrono van Ommen dat het peloton met minimaal 36 in het uur de weg moest vervolgen... Gelijk ging het tempo naar de 40 in het uur... Dat ging nog vrij gemakkelijk want het gaat daar bergaf... Rechtsaf richting Zeist ging al wat moeilijker voor de Razende Reporter en kon slechts even overnemen om 37 in het uur te rijden... Door Zeist heen was een verschrikking daar de Razende Reporter last kreeg van een steek in de rechterzij, de eerste tekenen van ernstige verzuring wist de Razende Reporter uit ervaring... Elk verkeerslicht werd aangegrepen om even de zij te strekken, hartslag naar beneden om vervolgens weer grotendeels in het wiel te volgen... Zodra het peloton Zeist uitkwam komt er het meest favoriete stukje asfalt van de Razende Reporter... Alle keren ging de Razende Reporter hier op kop om alles op scherp te zetten achterin het peloton maar nu werd het wiel van Chrono van Ommen braaf gevolgd... Bij de Bilt het laatste verkeerslicht om daar even staande te houden voor wat nu al een ritueel geworden was... De zij strekken, hartslag checken om vervolgens weer door te stoempen... De klinkertjes gebruikte de Razende Reporter om even Chrono van Ommen uit de wind te houden... Het laatste rechte stuk was echt alarmerend zwaar voor de Razende Reporter... Chrono van Ommen reed continu op kop met strak 40 in het uur... Eenmaal probeerde de Razende Reporter te helpen door over te nemen maar kwam slechts langszij maar noway erover... Op 100 meter voor de finish liet de Razende Reporter de 40 in het uur lopen met een flinke steek in elke zij en hield enkel de snelheid boven het gemiddelde... Een loepzuivere en totaal verdiende hattrick van Chrono van Ommen!

Afstand: 36,9 km
Gemiddelde: 34,5 km/u (!!record seizoen 2009!!)
Harslag gemiddelde: 165 per minuut (!!record seizoen 2009!!)

Vervolg
Aankomende zaterdag: Dennis, Timme en Quinten - vertrek 09.15 Vleutense weg Utrecht
Aankomende donderdag: Allen (!)

Het was voor de Razende Reporter een zeer zware avond maar achteraf een zeer voldaan gevoel. Sander, alle lof want er geweldig doorgestoempt en dat moet voor volgend seizoen maar eens de standaard worden voor deze etappe!

Allen,

Verslag van Utrecht-Maarn-Utrecht za 07 november '09

Klabang...

Het is alweer een lange tijd geleden maar hier istie dan weer, een verslag van de dappere mannen op de fiets… Afgelopen vrijdag werd er door de Haviksnest een actie op touw gezet om te gaan fietsen op de zaterdagochtend… De Haviknest volgt trouw diverse weer websites en dat pakte voor het peloton zeer goed uit… Tijdstip van vertrek bij de Haviksnest in De Bilt 09.00 uur… Van dit vroege vertrek moesten ook de vrouwen van overtuigd worden maar bij sommige, ik noem geen namen maar voor de vrouw van Jan Janssen Brother Sander alias de Chrono, was het geen enkel probleem, prima zelfs!

Het vertrek
Het peloton had moeite met opstaan daar de Crono om iets over 09.00 uur net bij de Razende Reporter was… Eerst bij de Haviksnest een bakkie doen waar de Bretonse Heilige al bijna wakker was geworden van de koffie… De kleding werd bij één ieder gecheckt en er werd lacherig gedaan over de lange broek en overschoenen van de Haviksnest en de Razende Reporter… Toch voelde de Bretonse Heilige en de Crono zich niet helemaal op hun gemak omdat het toch akelig koud was voor de benen en armen… Een lange broek voor de Crono van de Haviksnest bleek na een korte check toch niet goed te passen… Ondertussen vond het kleine kereltje Thomas al die mannen in rare pakjes reuze gezellig en menig speelgoed kwam te voorschijn waar volwassen mannen dan vroeg in de ochtend mee gaan spelen … Maar genoeg gekeuveld, de zon schijnt, het is windstil, errug koud en dus perfect weer om warm te draaien op het asvalt!

Warmdraaien
Het tempo lag in het begin bepaald niet hoog en merkbaar was dat er lange tijd niet straf getraind is door het peloton… Het peloton fietste per tweetal zij aan zij en er werd gepraat, vooral achter het duo de Haviksnest en de Razende Reporter bleef er maar gepraat worden… Pogingen om het tempo op te voeren strandden snel daar de twee niet bepaald de benen hadden in het begin van de koers… De altijd beklommen coll de viaduct werd links gelaten daar een route gezocht werd om de bladeren op de weg te vermijden… De Crono was daar namelijk bang voor, bang om te vallen wellicht of bang dat hij vierkante wielen zou krijgen… Er werd gekozen voor een weg richting de Amersfoortse berg waarna via Wijk bij Duurstede weer werd teruggereden… Een goed plan en langzaam maar zeker kwam er meer vaart in het peloton en werd er iets meer gestructureerd overgenomen… Het enige grote probleem van die dag was dat het in de nacht en in de vroege ochtend geregend had zodat je niet in iemands wiel kon rijden zonder kletsnat te worden… De Haviksnest en de Razende Reporter profiteerden nu optimaal van de overschoenen daar hun sokken kurkdroog waren en de Chrono en de Bretonse Heilige aan het soppen waren in de schoenen!

De coll te Maarn - Doorn
Aangezien het een nieuwe route was moesten er af en toe beslissingen worden genomen welke route te nemen… Gekozen werd om de coll te Maarn - Doorn te nemen die zich kenmerkt door twee opeenvolgende klimmetjes die makkelijker lijken dan het is… Het peloton ging gebroederlijk de 1ste twee meters omhoog waar de Bretonse Heilige snel het tempo omhoog gooide… Een vloek vanuit de Haviksnest verraadde diens benen… Het werd weer iets vlakker en de Razende Reporter ging er versnellen, hij dacht zich er goed te voelen… Trappen, trappen en nog eens trappen was het devies… De Haviksnest heeft zeker moeten passen en de Razende Reporter hoorde niks achter zich… Wellicht was het de muts onder de helm, maakte mijn overschoenen teveel lawaai, kostte het toch zoveel kracht dat er minder signalen van mijn oren werden omgezet in geluid in het hoofd, hoe het ook moge zijn zodra de Razende Reporter de klassieke fout maakte om achterom te kijken zag hij tot zijn grote schrik de Bretonse Heilige direct in het wiel zitten gevolgd door die dekselse Crono… Bij de derde versnelling op de heuvel van de dag door de Crono moest de rest passen… Het moraal was gebroken en de volgorde was de Crono, de Razende Reporter, de Bretonse Heilige en ten slotte de Haviksnest… Wat deed dat kleine gemene klimmetje een pijn maar de beloning is de weg naar beneden naar Doorn… De Razende Reporter ging voorop en langs het fietspadje van 1 meter breed, direct langs de provinciale weg, werd de topsnelheid van de dag genoteerd, 50,4 km per uur… Ondertussen voelde de Razende Reporter wellicht iets in het achterwiel, een bobbel, een tik… Maar ach, niet zeuren de weg ligt vol met bladeren, ongelijke stenen en kleine losse steentjes dus het kan van alles zijn… Koers naar wijk bij Duurstede!

Klabang
De koers werd vervolgd op een brede weg zonder bladeren, geen tegenliggers en plots gebeurde het achterin het peloton… Nog geen 5 minuten daarvoor met 50 per uur afgedaald… Een knal vanuit het achterwiel van de Razende Reporter… De klapband deed het peloton verschrikt omdraaien en de Razende Reporter wist dat het fout zat… Rustig remmen van voor, voetje uit de pedaal en rustig naar de kant sturen… Er was een gat ontstaan ter grootte van een duim door de binnen- en buitenband heen… Snel besluiten wat te doen want op zich is het peloton goed voorbereid op pech langs de weg maar een nieuwe buitenband heeft het peloton echt niet bij zich… Gelukkig had de haviksnest een fietsenwinkel gezien in het dorpje Doorn dus achterwiel eruit en op zoek naar de fietsenwinkel… Daar aangekomen was het ‘even’ wachten tot er tijd was om te helpen en ‘even’ wachten tot dat de nieuwe binnen- en buitenband gemonteerd waren… Ondertussen was het toch minimaal een half uur later en stonden de Haviksnest en de Bretonse Heilige te koukleumen naast de weg… Nadat het achterwiel weer op zijn plek zat werd er besloten om de eerst volgende afslag rechtsaf te slaan op weg naar Utrecht want de lucht werd donkerder en donkerder!

De laatste loodjes
De weg terug kenmerkte zich door de pijnlijke overnames van de Chrono waarbij iedereen het zwaar had maar met name de Haviksnest moest regelmatig passen nadat de Chrono weer eens de 40 in het uur ging opzoeken… Alleen de Razende Reporter kon op het tandvlees volgen maar overnemen met die vaart was echt geen optie… Even voorbij Bunnik kreeg het peloton bezoek van een dame op de racefiets die aanhaakte in de slipstream van het peloton… Bij het eerst volgende verkeerslicht vroeg de onbekende wielrenster toestemming die uiteraard verleend werd, het peloton werd er immers gelijk een stuk mooier op… Eerder die dag kwam er een gil vanachter het peloton wanneer de Haviksnest het tempo niet meer kon volgen maar nu een dame zich had toegevoegd vocht de Haviksnest opeens als een leeuw om het wiel te kunnen houden… Ondertussen pakten de donkere wolken nu echt tezamen boven het peloton maar kwam ook Utrecht in zicht… De Haviksnest nam iets eerder een afslag om zo snel mogelijk naar de Bilt te gaan en vlak voordat het begon te regenen was de Razende Reporter net op tijd thuis… Nog even de racefiets schoon- en droogmaken, even doorsmeren en dan snel zelf onder de douche!

Afstand: 48,4 km
Gemiddelde: 28,4 km/u
Hartslag gemiddelde: 156 per minuut

Vervolg
Aankomende zaterdag: Ik kan de hele dag (!)
Aankomende zondag: Alleen vroeg in de morgen, moet om half 12 terug zijn (!)

Het was super om even vroeg in de ochtend te fietsen dus zeker voor herhaling vatbaar. Hopelijk kan de Chrono nog een paar keer mee aankomende weekenden vanwege aanstaande verhuizing naar Den Haag, waarbij hier nogmaals gefeliciteerd met het gekochte huis!